Nu volgt het tweede deel van het verslag van de trektocht op het zuidelijke deel van de Kungsleden.
5 juni: Serve - Aigert - Ammarnäs
Voor de verandering waren al mijn bezittingen eens droog toen ik opstond, een hele verademing! Ook het weer viel goed mee: de zon scheen al toen ik me op weg begaf. Voor ik echt weer de Kungsleden op trok, verkende ik eerst nog de omgeving van de hut. Die bestond grotendeels uit moerasland, maar iets ten oosten van de stuga was ook een mooie waterval te zien.
Uiteindelijk vertrok ik met als doel de Aigertstuga, dit is de laatste hut voor Ammarnäs. Het
Ondertussen was ik wel aan het landschap en de omstandigheden gewend geraakt. Ik bevond me boven
Op twee plaatsen langs de 19km lange route waren rusthutten voorzien. Die zijn vooral handig als men het pad in de winter volgt (op ski's). Ze zijn erg primitief, maar bieden wel een schuilplaats. Het is ook een plaats waar mensen berichten achterlaten voor elkaar (al dan niet in het gastboek). Voorts is het ook een ideale plek als je je eigen proviand wat beu wordt. Af en toe laten andere trekkers er wel eens iets achter. In principe kan je dit natuurlijk gewoon meenemen, maar het leek me iets eerlijker om er een wissel van te maken en dus wat van mijn eigen spullen achter te laten...
In de namiddag trok ik verder over een mooie hoogvlakte, met hier en daar een kam die ik over moest.Het was echter nooit onoverkomelijk steil.
Ik had nog wel zin in een avondwandeling (het was 18u30) en de afstand tot Ammarnäs bedroeg slechts 8km, dus ik besloot om die maar meteen aan mijn dagschema toe te voegen.
Tijdens de afdaling kwam ik enkele mountainbikers tegen. Ik zou zelf niet meteen deze route gekozen hebben, hoewel het hen redelijk lukte. Toch waren er regelmatig stukken waar ze het raadzamer achtten om te voet te gaan. Kwestie van je nek niet te breken.
Zo belandde ik vroeger dan ik verwacht had in mijn eindpunt, Ammarnäs. Ik had er in totaal een tocht op zitten van 94km. Voor de verandering had ik wel eens zin in een douche. Op weg naar de jeugdherberg dus maar. Het centrum lag iets verder weg dan het eindpunt van de tocht, maar dat kon er nog wel bij.
De jeugdherberg (waar ook het visserijcentrum gevestigd was) was weliswaar open, maar er was
Uiteindelijk kon ik de aandacht trekken van iemand achter een raam in een ander deel van het gebouw. Zij had een gsm-nummer waarmee ze de beheerders kon bereiken. Ze suggereerde dat ik ook gewoon een kamer had kunnen inpalmen en het er morgen over hebben. Dat was inderdaad ook wat de beheerders me vertelden. Fraai, als ik gewild had, had ik er de volgende ochtend zo vandoor kunnen gaan zonder betalen. Er werd ook verwacht dat je achteraf de kamer schoonmaakte (wat ik ook deed), maar ze wisten eigenlijk niet eens in welke kamer ik geslapen had.
Hoe dan ook, ik had een onderkomen voor de nacht en kon genieten van een warme douche!
6 juni: Ammarnäs
Ammarnäs was vroeger een erg geïsoleerd dorpje. Er waren helemaal geen wegen die het verbonden met andere nederzettingen. In 1939 was er de eerst verbinding op met Sorsele, een grotere stad op 90km afstand. Het dorp heeft minder dan 200 inwoners en is gelegen aan een delta die is ontstaan bij de samenvloeiing van twee rivieren. De delta lokt heel wat toeristen omwille van de vele vogels die er langskomen in de lente, maar ook omwille van de uitgebreide mogelijkheid tot vissen.
Ondanks het geringe aantal inwoners is het dorp wel erg uitgestrekt. Het gedeelte dat Noord-Ammarnäs wordt genoemd ligt op 4km afstand van het zuidelijk gedeelte. In principe kan je het zo ongeveer beschouwen als een apart dorp. Vanuit beide delen vertrekken heel wat wandelingen. Daaronder valt ook het middengedeelte van de Kungsleden (richting Kvikkjokk).
Verder is er ook de Sami-kerk en de bijbehorende 'kyrkstad'. Dat laatste is een dorp op zichzelf, of beter gezegd, een verzameling van Sami-huizen rondom de kerk.
Het was overigens nationale feestdag in Zweden, maar in Ammarnäs heb ik er niet bijzonder veel van gemerkt (behalve dan de zondagsopeningsuren van de winkel).
Na een nacht in de jeugdherberg kon ik er weer even tegen en besloot ondanks de sterke wind mijn tentje op te slaan op de potatisbacken, zodat ik het op zijn minst toch een keer gebruikt zou
Terugreis
De reis naar Stockholm was opnieuw een aaneenschakeling van bussen (via Sorsele naar Umeå) en een nachttrein (opnieuw zonder ligplaats). Omdat ik toch nog een ochtend moest wachten kon ik nog een wandeling maken in de omgeving. Mijn bagage liet ik gewoon achter in het busstation. Er passeert toch haast niemand. De bus aan rond 13u en moest eerst nog allerlei zaken afhandelen: de post wordt bv ook door de bus vervoerd tussen de steden. In de tussentijd had ik nog een Zweeds gesprek met een Oostenrijkse PhD-studente die net aankwam. Ideaal om de taal nog wat te oefenen! Ze vroeg me de weg naar een onderzoekscentrum in de buurt, waar ik haar achteraf bekeken met een omweg naartoe stuurde...
De busrit zelf verliep vrij vlot, afgezien van een rendier midden op de weg en een kapotte airco, zodat men ons vlak voor ons eigenlijke busstation liet overstappen op een andere bus. Wederom: met buschauffeurs is er niet echt een probleem als je een ticket hebt voor een andere dag (in mijn geval voor de 10e).
De trein leverde de nodige problemen op. Ik had de optie om mijn ticket om te boeken naar de rit die ik wou nemen, maar er is geen loket of personeel in het ooststation in Umeå. De automaat was ook nog steeds kapot: dit was ook al zo toen ik op weg was naar Hemavan om mijn tocht te beginnen, een kleine week eerder. Wachten op de trein dan maar, zodat ik het aan de conducteur kon vragen. Ik wachtte (en met mij vele andere reizigers)... en wachtte...en wachtte... De trein had initieel een kleine vertraging, maar die werd steeds geüpdatet als het moment ongeveer daar was. Wacht dus maar met klagen als een trein te laat komt in België: deze was een uur en een kwartier over tijd! Gelukkig deed men niet moeilijk over mijn ticket: er waren toch nog genoeg lege plaatsen.
Na nog enkele signalisatie- en andere problemen kwam de trein ten slotte aan in Stockholm om 10u15 - meer dan 4u te laat! Het gaat natuurlijk over een grote afstand, maar zelfs dan is dit nogal overdreven, niet? Voor mij persoonlijk geen probleem, ik had immers niet echt een vast schema, maar voor mensen die verder moesten...werden taxi's voorzien (ik hoop voor hen dat ze op SJ's lijsten voorkwamen en niet net als ik in de heenreis in de kou bleven staan).
Dat was het einde van mijn korte bergtocht in het Noorden van Zweden. Wie weet kom ik er ooit wel nog eens terug in het zomerseizoen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten