vrijdag 24 december 2010

Borta bra men hemma bäst!

Na 5 lange maanden in het buitenland ben ik uiteindelijk weer thuis. En voor het eerst in jaren is het ook nog eens werkelijk kerstvakantie! Mijn examens in Zweden zijn immers al afgelopen. Nu is het wachten op de resultaten. Zweeds zou normaal gezien zeker in orde moeten zijn. Bij Applied Programming zat ik er eerlijk gezegd maar slaperig bij, maar ook dat zou nog wel goed moeten komen.

De examens waren nog maar net achter de rug (16 december) of ik mocht me al gereedmaken voor een reis naar Kiruna in het Noorden (17-20 december). Kort daarop zou ik dan naar België vertrekken (22 december).

Maar eerst Kiruna dus. We gingen er met 4 mensen heen: een vriendin uit Leuven die in Lund studeert (in het Zuiden van Zweden) en twee van haar Nederlandse kennissen. We konden dus nog eens gewoon Nederlands praten. Hoewel, met die Nederlanders heb je regelmatig wel eens wat spraakverwarring. We hebben zelfs een kort woordenboek opgebouwd.

De vlucht met SAS verliep zonder problemen, op wat vertraging omwille van deicing na. We logeerden in the Yellow House, een toevluchtsoord voor veel internationale studenten. Hoewel we de uitbater de bijnaam 'Grumpy' gaven, waren de voorzieningen in het algemeen eigenlijk goed in orde: een kleine keuken en eetkamer, goede verwarming enz. De ontbijtruimte was buiten gebruik wegens waterschade...

Kiruna ligt boven de poolcirkel, er heerste dus poolnacht. Dit moet je echter correct opvatten. Poolnacht wil zeggen dat de zon niet boven de horizon komt. Het wil niet zeggen dat het er voortdurend aardedonker is. 's Morgens is het er zo ongeveer zoals in België op een bewolkte vooravond. Later wordt het snel donkerder. Omdat wij in de periode rond volle maan kwamen, viel zelfs dat nog goed mee.

De eerste avond vertrokken we al voor een hondensledetocht. We kregen een warme overall om over de rest van onze kledij aan te trekken, evenals gevoerde laarzen en een 'vliegeniersmuts'. Ik heb het in elk geval niet koud gehad. Het enige nadeel is dat je bewegingsvrijheid nogal beperkt wordt als je zoveel lagen mee torst. Het was een nieuwe ervaring: 16 honden die onze slee met vijf personen plus menner trokken. Op onze tocht waren er twee sleden, aangezien er ook een tweede groep studenten deelnam aan de rit. Opmerkelijk: alleen de twee honden vooraan (de oudste) kennen het verschil tussen links en rechts, de rest volgt gewoon. Onderweg hielden we even halt voor een koffiepauze, vergezeld van een hapje. Typisch Zweeds!

Na de tocht was het tijd om een avondmaal te bereiden. Breng die Nederlanders maar eens bij dat er wel degelijk wortelen horen te zitten in spaghetti! Enfin, het leek hen nog te bevallen. Ze gingen het zelfs introduceren in Nederland.

De volgende dag gingen we op weg naar het IJshotel in Jukkasjárvi. Omdat er geen bussen rijden in het weekend moesten we een taxi nemen. Met vier is dit echter nog betaalbaar.
Het hotel zelf is zeker de moeite waard. Het project werd 20 jaar geleden opgezet als een kleine kunsttentoonstelling. Op een zekere dag waren er toeristen die wilden blijven overnachten, maar alle 'warme' accommodatie was al volzet. Ze beproefden dan maar hun geluk in de iglo. Blijkbaar was het een leuke ervaring. De positieve reacties leidden tot het opstarten van het eigenlijke ijshotel met sneeuw en ijskamers. Elk jaar wordt er een nieuw hotel gebouwd, elk jaar ook iets groter. Het huidige hotel beslaat zo'n 5000m². Toen we er waren was nog niet alles af. Bv. de ijskerk en enkele kamers waren nog in opbouw. Voor de opbouw vraagt men mensen van over heel de wereld om ontwerpen in te sturen. Wordt hun ontwerp gekozen, dan moeten ze het zelf nog komen bouwen. Initieel krijgen ze wel wat ondersteuning, maar daarna staan ze er toch alleen voor. Misschien een uitdaging voor de kunstzinnigen onder jullie?
Het IJshotel heeft natuurlijk ook een typische icebar, waar je drankjes krijgt in ijsglazen. In dit geval vodka, omdat er een smenwerkingsakkoord is met absolut vodka. Icebars vind je echter in vele steden (bv. Stockholm, Kopenhagen, Londen, New York,... allemaal gebouwd met ijs dat zorgvuldig werd verzameld uit de Tornerivier en eventueel getransporteerd over grote afstand.
Er worden ook ceremonieën verricht in de kerk. Zo kan je er trouwen of je kind laten dopen. Voor koele kikkers!

In de namiddag gingen we op bezoek in een klein openluchtmuseum over de Sami ('de Lappen'). Ze zijn de afstammelingen van de oorspronkelijke jagers/verzamelaars/rendierherders die in het Noorden van Scandinavië leefden. Hoewel ze iets modernere methoden en materialen aanwenden, zijn er toch nog aardig wat die de oude gebruiken blijven volgen. De meeste rendieren zijn (half) getemd en worden geweid in grote kuddes nabij het kamp dat op verschillende plaatsen wordt opgeslagen afhankelijk van de periode van het jaar. Na het koude bezoek warmden we ons aan het vuur in de Sami-tent.

Op onze voorlaatste dag verkenden we 's ochtends het stadje. Het was een leuke uitgestippelde sneeuwwandeling die ons langs enkele punten in het landschap leidde, maar ook een deel door het nabije industriegebied. In elk geval zagen we veel van de typische groene, gele of rode huizen.

Tegen 15u vertrokken we naar de ijzermijn (magnetiet, voor de geïnteresseerden). Deze is nog steeds actief: men verwacht zelfs nog wel een eeuw te kunnen delven. Van hieruit wordt het erts via het spoor naar Narvik en Luleå gevoerd, waarna het verder reist per boot naar de rest van de wereld. Het was interessant om te zien welke technieken ze daarbij gebruiken. Helaas blijft het niet zonder gevolgen: door de verzwakking van de ondergrond is men moeten beginnen met het verhuizen van Kiruna. Dit gebeurt in fasen en zou over 10 jaar voltooid moeten zijn. Het wordt vrijwel volledig bekostigd door het bedrijf achter de mijn.

Die avond ondernamen we een poging om het noorderlicht te zien. Het was al dagen bewolkt, maar de 19e was het aan het opklaren dus de kans bestond nog. We doolden een aantal uur rond op de sneeuwvlakten, regelmatig tot over onze knieën wegzakkend en wachtend tot men de lichten op de skipistes zou doven. Helaas, het noorderlicht liet zich niet zien die avond, dat hebben we dus gemist. Hoe dan ook, het was wél een leuke wandeling. Midden in de nacht nog eens opstaan om te kijken of er nog meer opklaringen waren bracht ook geen soelaas.

De laatste dag moesten we alleen nog inpakken, opkuisen, naar de luchthaven gaan en daar wachten op onze vlucht naar Stockholm. Daar aangekomen was ik nog even gastheer, aangezien mijn Leuvense kennis de volgende dag om 6u45 een vlucht naar België had. Daarvoor moet je dus rond 3u vertrekken van bij mij op kot. Met de problemen rond het winterweer waren er nog twijfels over de vlucht, maar uiteindelijk bleek alles toch in orde te zijn en kon ik zelf met mijn opruim beginnen alvorens naar België terug te keren de volgende dag, ook om 6u45. Geloof het of niet, het was nog een probleem om op de bus naar de luchthaven te geraken omdat er te veel volk stonde te wachten en de bussen vol zaten. En dat om 3u30 's nachts! Gelukkig had mijn vlucht wat vertraging, zodat ik na de nodige stress alsnog op weg kon naar on Belgenlandje, waar ik nu weer even thuis ben.

En wie weet? Misschien kom ik jullie nog wel tegen in de kerstvakantie. In elk geval wens ik iedereen een Zalig Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar: God Jul och Gott Nyår!
En veel goede moed voor de studenten...

dinsdag 7 december 2010

De eerste laatste loodjes!

Hej allihop!

Van het begin van de lessen van de tweede studieperiode in mijn laatste post, kan ik al meteen doorgaan naar het einde ervan in deze uitgave! Zaterdag volgt namelijk mijn eerste examen: 'Zweeds: Advanced Beginners'. Eigenlijk moet ik hier zelfs niet door zijn, want de studiepunten tellen toch niet mee in Leuven. Anderzijds, ik zou graag 'Zweeds 3: Intermediate level' volgen het komende semester... dus toch maar slagen dan. Voorlopig sta ik echter op de wachtlijst. De cursus is blijkbaar nogal populair...
Voor wie geïnteresseerd mocht zijn in de teksten of in de presentatie die ik geschreven heb, je kan ze terugvinden onder de sectie 'Teksten' (onder Zweden) op mijn site. En ja, ik ben me er van bewust dat 'mijn' url-forwarder(s) me in de steek laten.

Daarnaast heb ik de 16e nog een ander examen: 'Applied Programming'. Best wel leuk eigenlijk. Qua (C++) projectjes hebben we ons bijvoorbeeld beziggehouden met het automatisch naadloos aaneensluiten van geluidsbestanden (geef mij toch maar Matlab...). Een projectje dat ik vandaag mocht verdedigen was een sudoku-solver. Vanaf nu win ik dus alle prijzen in elk mogelijk dagblad...

Maar in feite had ik behoorlijk wat vrije tijd: 2 uur les op maandag, dinsdag en woensdag, en 3 uur Zweeds donderdagavond. Dus kon ik nog wat dingen gaan bezoeken of me met wat anders bezighouden.

Zo heel af en toe krijg ik nog wel eens antwoord als ik iets aan mijn mede-gouwleden in de scouts vraag. Zo vroeg Katrijn om een groepenzoeker zoals op de verbondssite staat te integreren in de gouwsite. Ik stuur dus een mailtje naar onze informaticacommissaris. Met dank voor de ondersteuning, de uitstekende groepsadministratie-database én de Google-diensten is de klus geklaard. Test het zelf op www.gouwwaas.be. Het is verbazend wat Google allemaal qua diensten aanbiedt. Ik denk dat ik voor mijn eigen site misschien ook wel wat kan gebruiken. Wordt ongetwijfeld vervolgd in de kerstvakantie...

Zoals jullie misschien weten ben ik in augustus in Uppsala geweest. Nu was ik eigenlijk van plan om op 28 november naar Sigtuna te gaan. Dat is een heel oud voorstadje van Stockholm met een prachtige kerstmarkt. Ik hoorde echter van vrienden en bekenden die zaterdag al naar Uppsala gingen voor zo'n bezoek, dus ben ik maar meegegaan. Het was best de moeite! Nu ja, de kerstmarkt zelf was ok, maar niet overdonderend. Het sneeuwde echter de hele dag, wat een echt winters karakter opwekte. Neem daar dan nog iemand uit Australië bij die nog maar nauwelijks sneeuw heeft gezien in haar leven en gewend is om Kerstmis op het strand te vieren en je krijgt een interessante combinatie.
Nog enkele zaken die ik opmerkte:
*de universiteit van Leuven verbleekt qua inrichting lichtelijk bij die van Uppsala. Kijk maar eens in de fotosectie van mijn site en vergelijk met de betonblokken die ze schijnbaar willekeurig op onze campus hebben neergeplofd.
*De kerstman in Uppsala vertelt graag verhalen aan kinderen.
*De Zweden zijn écht dol op een zgn "fika"(en op koffie). De omschrijving van een Zweedse dag, vertaald uit de uitleg van een Zweedse student: ontbijt - fika - lunch - fika - avondmaal (en veel koffie tussendoor)! Voor meer uitleg over een fika: klik hier (excuses voor het gebruik van Engels-> draag bij aan Wikipedia en vertaal zelf!).

Een minpuntje aan Zweden: de sint komt hier niet. Of toch? Op zondag 28 november kwam er een boot naar de aanlegsteiger gevaren met sinterklaas en een massa zwarte pieten aan boord, opgewacht door een ongeduldig stel jonge kinderen! Met dank aan de Nederlandse ambassade. Er waren overigens ook nog wel wat niet zo jonge 'kinderen' bij, voor wie het een leuk nostalgisch moment was. En overigens, de sint is me niet vergeten! Toen ik vandaag in mijn 'lägenhet' aankwam van de les, zat er een leuk pakket in de bus. Dank voor de goede zorgen!

Ik ben uiteindelijk ook op zoek gegaan naar winterkledij voor als ik naar Kiruna in het Noorden ga. Tip: koop geen kledij in Zweden, tenzij je geld te veel hebt. Maar in elk geval: ik zou nu zowat elke sneeuwstorm moeten kunnen overleven, zelfs als die gepaard gaat met bitterkoude windvlagen.

Tot slot: ik kom met Kerstmis even terug naar Belgie, voor diegenen die het nog niet moesten weten. Ik zal 'thuis' zijn van 22 december tot 10 januari. De aanhalingstekens vanwege het feit dat ik ook wel eens wat mensen ga opzoeken.

Vi ses i Belgien,
Lieven

zondag 21 november 2010

Bezoek en wereldbeker snowboarding

Hejhej!

Na de reis naar Rusland was het weer even gewoon worden aan de Zweedse omgeving: opnieuw naar de les, niet voortdurend een massa medestudenten (en/of Russen) om je heen,... gelukkig zijn er aardig wat foto's en de bijbehorende reacties op het Internet.
Met de lessen had ik overigens geluk (nou ja, het was wel een beetje gepland ook): ik had van elk vak maar een les gemist, en omdat ik een deel van de materie reeds in een vorig vak had behandeld is dat zeker niet problematisch.

Nu ik hier een beetje ingeburgerd begin te raken kan ik bezoek beginnen ontvangen. Zaterdag 13 november kwamen mijn zus Machteld, mijn nicht Nele en haar vriend Tim eens langs. Tim kon maar een (verlengd) weekend blijven, maar de andere twee hielden het een hele week vol op mijn kot. Gefeliciteerd!

We hebben aardig wat rondgelopen om de stad te verkennen, hier en daar eens binnen springend wanneer het ons uitkwam. Ik had natuurlijk ook nog les en labo's, maar dat was niet echt een probleem omdat ze dan de dingen konden bezoeken die ik toch al had gezien (bv. het Vasamuseum).
Daarnaast zijn er een aantal typische dingen: een zicht vanop de Katarinalift, een bezoekje aan het stadhuis, enz. We hebben ook samen typisch Zweeds eten gemaakt: köttbullar in roomsaus...

Verder zijn we ook een bezoekje gaan brengen aan Vaxholm, een toeristische uitstap in de buurt van Stockholm, bereikbaar via de gewone SL-bussen (of via de boot). In het najaar is het er echter heerlijk rustig. Alleen jammer dat het al zo vroeg donker begint te worden, dat beperkt de mogelijkheden nogal. Ook het feit dat bijna alle bezienswaardigheden sluiten om 17u helpt niet echt.

Als afsluiter zijn we naar Skansen geweest. Het is een openluchtmuseum op het eiland Djurgården dat wel wat aan Bokrijk doet denken. Je kan er allerlei ambachten zien en gebouwen van over heel Zweden. In de winter is het aanbod echter beperkt. Over een tweetal weken zal er wel meer animo zijn vanwege de kerstmarkt en ook in de zomer is er heel wat te zien. Nu was het voornamelijk buiten de gebouwen bezichtigen, af en toe toch een 'lokale bewoner' ontmoetend. Een dun wit tapijtje zorgde voor de nodige sfeer.
Helaas is er iets mis gegaan bij het nemen van de foto's (een of andere fout in het jpeg-coderingsalgoritme). Veel ervan zijn verloren gegaan, maar er zijn er nog genoeg over om de sfeer weer te geven.

Aangezien de Ryanair-vluchten vanuit Stockholm vertrekken om 6u45 en er nog een busrit van anderhalf uur nodig is om op de luchthaven te geraken moesten 'we' heel vroeg opstaan. Eerst de bus nemen naar het centraal station, vandaar de bus naar de luchthaven, dan inschepen,... gelukkig kreeg ik het bericht dat het gelukt is (Machteld was toch wat zenuwachtig denk ik :-) )

Gisteren (zaterdag 20 november) was er een evenement in Stockholm waar ik ook wel eens langs wou gaan. In het stadion ging de Stadium Winter Jam door. Een van de activiteiten op het programma was de wereldbeker snowboarden: men had een schans opgesteld en het was de bedoeling om zo vell mogelijk kunsten te vertonen. Er deed zelfs een Belg mee, maar die viel niet in de prijzen. Het was een Canadees die uiteindelijk met het goud ging lopen. Hieronder zie je zijn laatste sprong.

woensdag 10 november 2010

Russian roadtrip v2

Hejhej!

nu ska jag berätta lite mer om resan till Ryssland. Jag berättade om Hermitage museet igår, men naturligtvis finns det mycket mer att titta på! Idag kan du lära mer om, till exempel, 'den kyrkan på runnit blod' och Sankt Peter och Pauls slott. Hmm, förlåt, jag ska börja att skriva på holländska nu.

Sorry, ik kon het even niet laten. Ik ga in onze Zweedse les een presentatie geven over onze reis naar Rusland en wou alvast even oefenen. Gebruik gerust een vertaalsite om te checken wat er staat (hoewel het niet zo moeilijk is: mijn Zweeds blijft hoe dan ook erg eenvoudig).

Gisteren eindigde ik op de avond van zaterdag 6 november. Vanzelfsprekend gaan we dan verder vanaf zondagochtend. De dag begon net als zaterdag, alleen zagen de meeste gezichten er alweer een tikje vermoeider uit. Na een stevig ontbijt konden we nog eens de bus in. We vertrokken namelijk naar Pushkin, een 25-tal kilometer buiten Sint-Petersburg. Het is vernoemd naar de vermaarde dichter Alexander Pushkin (1799-1837). On eigenlijke doel was het kasteel van Catherine I (de echtgenote van Peter de Grote), dat echter voornamelijk later door tsarina Elisabeth werd uitgebouwd. Vandaar ook dat het kasteel vol hangt met E's. Het wordt ook wel Tsarskoe Selo genoemd.

Het kasteel is ontworpen door Europese architecten. Het is bedoeld om te wedijveren met Versailles. Het werd gedeeltelijk vernield tijdens de oorlog, maar men spaart kosten nog moeite om het te restaureren. Dat proces is zelfs nu nog volop aan de gang. Dat verklaart waarom het goud er zo nieuw uitziet. In 2003 werd de belangrijkste kamer van het kasteel opnieuw geopend: de barnstenen kamer ('amber room'). De gids wist ons te vertellen dat je er maar hoogstens vijf minuten binnen mag blijven. Men zegt dat het barnsteen energie uitstraalt en de langdurige blootstelling hieraan zou aanleiding geven tot onvoorspelbaar gedrag... hmmm, interessante stelling.Vooral lastig voor diegenen die de kamer hebben gebouwd... Het was niet toegelaten om foto's te nemen. Een andere opmerkelijke kamer is de grote zaal. Die kan zelfs gehuurd worden voor een feest of een concert. Nogal wat grote namen hebben hier hun opwachting gemaakt. We kregen even het idee om samen te leggen en de zaal te huren, maar uiteindelijk besloten we toch maar om hiervan af te zien, zonder zelfs maar te informeren naar de prijs.

In het kasteel is een grote verscheidenheid in de kamers op te merken die het verloop in de tijd volgt. Zo zijn er duidelijke Oosterse, maar ook klassieke invloeden te bespeuren. Verder zijn er kamers voor de meest uiteenlopende bezigheden: kamers voor kunst, voor privégesprekken, een slaapkamer, een kamer voor buitenechtelijke ontmoetingen enz. Vreemd genoeg kan ik me niet meteen een badkamer herinneren, maar een groot deel van het kasteel is nog niet toegankelijk dus zal ik me maar onthouden van commentaar over de toenmalige hygiëne. Er was een opvallend groot aantal eetkamers in verschillende stijlen. In een ervan stond speciaal gefabriceerd snoepgoed dat jaren goed blijft.

Kunst en kledij waren ook erg belangrijk. Een van onze groepsleden keek in een kamer naar het plafond en was verbaasd: het was het enige plafond dat niet bedekt was met schilderingen of mozaïeken. Wat kledij betreft, Elisabeth droeg elke dag een andere jurk. Dat kan een mooie verzameling opleveren!

Bij de uitgang hingen tal van foto's van beroemdheden die op bezoek waren geweest: Bush, Schröder, Poetin,...

's Middags konden we dan nog wat verder de stad gaan verkennen. Omdat dit onze laatste dag was wilde ik een aantal dingen zeker nog gezien hebben. Eerst en vooral is er de Sint Isaakskathedraal die een mooi panorama van de stad biedt. Alleen jammer dat het nogal druilerig/sneeuwachtig weer was, zodat het effect lichtjes werd bedorven. Om toch een zomers tintje te geven heb ik maar wat met de foto geknoeid. Binnenin de kathedraal kan je vele schilderijen bewonderen. Er is ook wat informatie over de constructie. Omdat de architect een Fransman was (de Monferrand) was er gelukkig heel wat begrijpelijke informatie voorhanden.

Mijn persoonlijke favoriet in Sint-Petersburg is de 'Church on spilled blood'. Het is een typisch Russische kerk in een verder quasi volledig naar Europees model ontworpen stad. De kleuren doen de eerste keer wat raar aan, maar uiteindelijk kan ik het toch wel waarderen. De naam verwijst naar tsaar Alexander II die op die plek werd vermoord.
Binnenin is de kerk volledig bedekt met mozaïeken. Dat is behoorlijk wat werk in geïnvesteerd. De foto aan de rechterkant geeft een idee hoe het eruitzag.



Een laatste bezoek was het 'Peter and Paul fortress'. Het ligt op een eilandje midden in de stad. Oorspronkelijk was het in hout gebouwd, maar later werd het herbouwd in steen. Er is ook een strand dat in de zomer blijkbaar een trekpleister is. Je kan er onder andere een blik werpen op de kathedraal, de St Peter poort, de markeringen van vroegere overstromingen de cellen enz. De klokken in de kathedraal zijn overigens van Belgische makelij.
Oorspronkelijk was het fort bedoeld ter verdediging van de stad, maar net toen het af was, was de oorlog met de Zweden voorbij. Het werd dan maar in gebruik genomen als politieke gevangenis. Een van de eerste gevangen was de zoon van Peter de Grote, Aleksey, die werd beschuldigd van verraad.
Daarna gingen we nog samen iets eten, Mexicaans, ter afwisseling.

De volgende dag zaten we een hele dag op de bus. Gedurende de hele tijd dat we in Sint-Petersburg waren, was er altijd wel sprake van druilerig weer of sneeuwvlagen (watersneeuw). Op onze terugweg reden we echter (voor een deel van de trip) door ongerepte sneeuwvelden onder een staalblauwe hemel. Na een uitgebreide controle aan de grens konden we doorrijden naar Turku. Er was ook nog een stop bij de duty-free grenspostwinkel. Voor velen de ultieme gelegenheid om de beloofde flessen wodka voor vrienden mee te nemen. Helaas, ik moet jullie teleurstellen, ikzelf heb geen voorraad ingeslagen.


De nacht brachten we opnieuw door op de ferry. Er was een behoorlijk goede sfeer (ooit al een drieliterfles wodka met ingebouwd pompsysteem gezien?). Later op de avond was er ook nog een karaokefeestje in een van de bars op de boot.






Terug in Stockholm namen we afscheid. Ik was een van de gelukkigen: velen kwamen uit andere delen van Zweden en moesten nog een eind reizen. Bovendien had ik geen les, wat ook niet voor iedereen gold. Nu is het wachten tot alle verhalen en foto's op internet verschijnen!

dinsdag 9 november 2010

Russian roadtrip

Dag allemaal!
Hieronder volgt het relaas van onze enige echte Russian roadtrip naar Sint-Petersburg.

De reis begon met een cruisenacht naar Turku (Finland), gevolgd door een busrit naar Sint-Petersburg. Het einde was natuurlijk net andersom.

Bij het verzamelen aan de ferry terminal was de toon al meteen gezet: het was een bont allegaartje van nationaliteiten en ideeën dat zich klaarmaakte om scheep te gaan. Eerst moesten we natuurlijk ons internationaal paspoort terugkrijgen. Dat hadden we moeten inleveren voor het verkrijgen van een visum voor Rusland. Daarin zijn ze blijkbaar heel precies: zelfs de manier waarop het aanvraagformulier afgedrukt moet worden is heel precies omschreven. Ik was al blij dat ik nog een internationaal paspoort had van de reis naar Marokko in 2007. Iedereen had echter zonder problemen een visum kunnen verkrijgen. Dit geldt overigens alleen voor de exacte duur van de reis.

Om 20u10 vertrok onze ferry dan richting Finland. De reden voor deze 'omweg' is dat er geen rechtstreekse boten zijn naar Rusland, alleen naar Finland, Talinn en Riga. Vandaar kan je dan per trein of bus verder reizen.
In de foto links kan je zien hoe de slaapvertrekken eruitzagen. Er is net voldoende ruimte voor vier personen. De foto toont ook nog een constante gedurende de trip, zijnde de geestrijke dranken. Rusland staat niet voor niets bekend als een vodka-land. Op een ferry vind je ook steeds een tax-free winkel. Laat ons het er maar op houden dat sommige mensen wel blij waren dat ze de volgende dag in de bus wat konden slapen. Natuurlijk hebben we ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om eens een kijkje op het dek te nemen. Het was wel al donker, maar op zich is het eigenlijk een heel mooi zicht om de lichten van de stad voorbij te zien glijden.

De volgende ochtend kwamen we aan in Turku om 7u35,d.w.z. Finse tijd, aangezien het daar een uur later is dan in Zweden. Daar maakten we kennis met onze buschauffeur genaamd Ossi. Hij deed gedurende de hele trip veel moeite om ons wegwijs te maken.
De bus was eigenlijk voorzien voor 58 personen. Vermits we maar met 32 waren hadden we dus veel ruimte. We zaten dus de rest van de dag op de bus, met af en toe een pauze om de benen eens te strekken of om een sigaret op te stekken (voor de rokers in de groep dan). Uiteraard waren er ook de stops om te eten. Het landschap waar we doorreden was voornamelijk erg desolaat te noemen, al kan dat ook wel te maken hebben met het bewolkte en druilerige weer.
De paspoortcontrole nam ook nogal wat tijd in beslag. Eerst komt er iemand aan de Finse zijde op de bus. Die wil gewoon zien of je in het bezit bent van een geldig paspoort. Dan kan je niemandsland binnenrijden. Aan de Russische grens komt er iemand op de bus om te kijken of je een geldig visum hebt. Dan rijd je 100m verder en moet je uitstappen en de grenspost binnengaan. De paspoorten worden een voor een gecontroleerd en je krijgt een stempel om aan te geven wanneer je Rusland binnenkwam. Ondertussen is er wat papierwerk voor onze chauffeur. Vervolgens rijd je nog 100m verder en komt er weer iemand op de bus...om te checken of iedereen een stempel heeft in zijn/haar paspoort...

Rond 19u30 kwamen we uiteindelijk aan bij het hotel. De kamers waren goed uitgerust (sanitair, meubilair, zelfs televisie). Drink alleen geen water van de kraan. Gedurende de ochtend komt er zelfs personeel langs om de kamer op te ruimen. Altijd leuk om je pyjama mooi opgevouwen boven op je kussen terug te vinden. Ik vond het alleen iets minder leuk om te weten dat men zomaar de kamers in en uit liep. Tenslotte had ik toch wel iets meer dan €100 achtergelaten. Het probleem is namelijk dat Zweden kronen heeft, Finland euro's en Rusland roebels. Drie verschillende eenheden in je portefeuille hebben kan behoorlijk storend werken.

Een van de eerste dingen die iedereen wou doen was uiteraard geld afhalen (behalve diegenen die op voorhand naar een wisselkantoor waren geweest). Ik had nog geïnformeerd bij de bank of het een probleem zou geven om geld af te halen in Rusland, maar een antwoord heb ik eigenlijk nooit gehad. Gelukkig waren er geen problemen, hoewel dat naar volgend jaar toe blijkbaar gaat veranderen.

Daarna gingen we al voor een eerste keer Sint-Petersburg verkennen. In het centrum geraken is op zich al een belevenis. De wegaanduidingen zeiden namelijk niet zo heel veel voor ons, aangezien onze kennis van het cyrillische schrift erg beperkt is. Ook met Engels kan je lang niet overal terecht. Op de een of andere manier zijn we er toch in geslaagd om de bus te nemen, hoewel de helft van de groep bijna 'gekidnapt' werd toen de bus verder wou rijden omdat er een misverstand was over de betaling. Aangezien we nog niet gegeten hadden zochten we maar op goed geluk een restaurant uit. Een tip: de pizza's die ik daar gegeten heb is absoluut af te raden!

Terugkeren hebben we dan maar met de metro gedaan. Sommige metrostations zijn echt bijzonder mooi uitgewerkt, naar men zegt om 'het bezit van het volk' in de verf te zetten. Het is opvallend om de verschillen te zien volgens de tijd waarin een station in gebruik werd genomen. We sloten de avond af met een gezellige babbel/dronk in een van de hotelkamers.

De volgende ochtend kregen we dan een Brits aandoend ontbijtbuffet voorgeschoteld. Naast de traditionele dingen zoals toast, muesli, koffie, thee, fruitsap, enz was er ook steviger kost zoals worst, aardappelpuree, quiche/eierbereidingen en nog wat andere zaken. Het was bovendien niet ongewoon om al wat opzij te zetten als middagmaal/tussendoortje. Strikt genomen was het daar niet voor bedoeld, maar de servetjestechniek kan wel eens handig zijn (om te verpakken bedoel ik).

Daarna vertrokken we voor een sightseeing tour met de bus door Sint-Petersburg. We hadden een gids die er een sport van maakte om ons van links naar rechts te laten kijken. Een keer zei ze zelfs "Now you should look simultaneously to the right and to the left"... Het was nog maar eens een druilerig weertje, maar toch was het zeker een nuttige tocht om een overzicht te krijgen van wat er allemaal te zien was in de stad en een ideeën op te doen voor een later, diepgaander bezoek. De foto toont de Sin-Isaakskathedraal. Van daaruit heb je een mooi uitzicht over heel Sint-Petersburg. Gedurende de Sovjet-periode werd ze gebruikt als museum voor atheïsme.
We gingen ook aan boord van de 'Aurora', een schip van waar de oktoberrevolutie (1917) officieel begon. Het afvuren van de boordkanonnen was het sein voor de bestorming van het Winterpaleis.
Natuurlijk zijn er nog tal van bezienswaardigheden in de stad, te veel om nu allemaal aan te halen. Onze trip eindigde bij de Hermitage, het belangrijkste museum van Rusland met werken van Michelangelo, Leonardo Da Vinci, Rembrandt, Rubens, Vlaamse wandtapijten, Klassieke kunst, Oosterse kunst, archeologische vondsten enz. Helaas, de rij was erg lang (1-2 uur aanschuiven, met voortdurende aankondigingen in het Russisch). Gelukkig hebben studenten een vrije toegang. Uiteindelijk was er echter slechts weinig tijd over om alles te bezichtigen. Nu ja, dat is bij dergelijke grote musea als het Louvre of de Hermitage altijd wel het geval: je hebt nooit genoeg tijd om alles te bekijken dat je zou willen.

's Avonds bezochten we een Russische volksdans/zangvoorstelling. Het was de moeite waard om te zien wat de dansers allemaal aanbrachten. Meestal ging het om paardansen, begeleid met live muziek, of meerstemmig gezongen liederen. Ook de variëteit in de traditionele klederdracht kon ik wel smaken.

Na de voorstelling gingen we op zoek naar een echt Russisch restaurant. Met de hulp van enkele lokale jongeren kregen we er tenslotte een te pakken, maar de zoektocht was een voorbeeld van hoe moeilijk het is om met een groep efficiënt besluiten te nemen. De setting in het restaurant was wel wat toeristisch, maar bijzonder sfeervol. Traditionele gerechten als borsj (een soort soep), pelmeni en vareniki (een soort ravioli): het was allemaal verkrijgbaar. Voeg daar nog een soort drank gebrouwen uit broodkruimels aan toe en onze maaltijd was compleet.

Daarna keerden we terug naar het hotel (net op tijd voor de laatste metro) en keuvelden nog gezellig na bij enkele vodka-shots (zelfde opmerking als eerder: naar de verhalen die ik later hoorde, was het voor sommigen meer dan enkele shots).

Tot zover een eerste verslag van de reis. Later volgt zeker meer!

dinsdag 2 november 2010

En toen was het rustig...

Hej
de tijd tussen mijn berichten blijft maar toenemen. Nu had ik echter een gegronde reden: examens!
Gelukkig zijn die nu achter de rug. Tot bijna vlak ervoor hadden we nog les en daarna was het dus even stevig doorbijten, maar ik denk wel dat ik er zonder kleerscheuren door geraakt ben. Op het moment dat ik mijn laatste examen ging doen waren de nieuwe lessen eigenlijk al een week bezig. De manier waarop de lessen worden aangereikt is echter van die aard dat het eerder een ontspanning is om naar de les te gaan. Bovendien heb ik het voordeel dat ik het begin al van een praktische kant ken. Het gaat nl. over een programmeer taal die we in een vorige les (door dezelfde prof gegeven) hebben gebruikt om een aantal projectjes te doen. Voor de geïnteresseerden, het gaat om Erlang (ontwikkeld bij Ericsson als eenvoudige concurrente taal).

Voor de examens hadden we nog een leuk HCI-project. Nou ja, het was wel vrij tijdrovend: we zijn er een hele week mee bezig geweest. We moesten met een groep van 4 een interactieve applicatie ontwerpen die gebruikt kon worden in een fitness. Dat waren vrij ruime vereisten. Het ging echter meer om het proces dan om het product, hoewel enkel het resultaat werd bekeken om er je proces uit af te leiden, aangevuld met de indruk van de assistent op basis van de dagelijkse meetings.
In ons geval was het een programma om een dieet te plannen en op te volgen, gecombineerd met een agenda/dagboek voor fitnessoefeningen. Eerst moesten we de mensen gaan uitvragen. De kern van HCI zit namelijk in 'human-centred design' (of toch voor een deel). Na het daarop volgende brainstorm- en selectieproces moesten we 'papieren prototypes' maken, wat vooral knutselwerk is. Google maar eens op 'papieren prototype'. Het volgende stadium was het maken van een powerpoint-presentatie die de functionaliteit van het product nabootst. Het eigenlijke product kwam er dus niet aan te pas. Dat zou ook wat moeilijk zijn, in één week (4 dagen). Tot slot moesten we het ontwerp van een andere groep beoordelen volgens de methode van de heuristische evaluatie (google nog maar eens...).
Die opdracht is uiteindelijk met veel succes afgerond :-)

Na nog een kort hack-bij-elkaar project voor software engineering was het dus blokken geblazen.

Nu is dat echter achter de rug. Laat ik maar gebruikmaken van de vrije tijd om eens wat meer te gaan verkennen, zowel in Stockholm als daarbuiten. Eerste afspraak: donderdag! Dan vertrek ik namelijk naar Sint-Petersburg! Deze middag had ik toch een aantal uur nodig om een Engelstalige gids te vinden. Zo heb ik al zeker iets te lezen op de bus: het zal een lange rit worden. Uiteraard zijn er ook een boel nieuwe mensen met wie ik kan kennismaken: ik ken namelijk niemand van mijn medereizigers. Benieuwd wat dat zal geven...

Ik heb net ook de melding gekregen dat mijn ticket(s) voor het einde van het semester geboekt zijn. Deze keer gaat het om een trip naar Kiruna, in het uiterste noorden van Stockholm. Noorderlicht, hondensleden, ijshotel, iglo's en veeeeeeeel sneeuw: daar valt ook wel wat te doen. Weet je dat het daar zelfs nu al om 15h donker wordt. Wat zal dat geven in december? Een zaklamp lijkt alvast onontbeerlijk!

Ondanks de ruim toegenomen vrije tijd denk ik echter niet dat ik me zal vervelen hier. Er zijn nog wel wat dingen die ik eens moet aanpakken: mijn site bijwerken/herwerken/aanvullen, de gouwsite ook eens fatsoenlijk opfrissen, teksten schrijven voor al minstens drie mensen die erom vroegen,.. en bezoek ontvangen. Mijn zus (Machteld) en nicht (Nele) komen midden november al even logeren. Eind november verwacht ik ook nog bezoek.

Zo, nu zijn jullie alweer een beetje beter op de hoogte van hoe het hier is. Ik wens jullie nog het beste toe en ga zelf nog eens de (hier nogal beroemde) avonturen van Pippi Långbyxor (in het Zweeds) herbekijken.
Vele groeten,
Lieven

zondag 3 oktober 2010

Herfststormen

Hejhej!

alweer een halve maand verder. Ik zou zeggen, er is niet veel gebeurd, maar dat is niet helemaal waar. De vraag is alleen of het veel was dat jullie mogelijkerwijs zou interesseren.

Eerst een cliché dan maar: het weer! Het begint hier stilaan herfst te worden (voor jullie denkelijk ook wel). Nu ja, meteorologisch gezien is de die uiteraard al bezig, maar je begrijpt wat ik bedoel. Een echte kleurenpracht. Desondanks is het nog niet echt koud, hooguit wat frisjes met een fikse bries. Kortom: de ideale gelegenheid om eens een mooie wandeling te maken of langs een van de vele waterwegen te gaan joggen. Helaas heb ik daar niet zo geweldig veel gelegenheid toe gehad vanwege andere zaken die mijn aandacht opslorpten. Vandaar ook de lange pauze in verslaggeving.

De lessen beginnen al naar een einde toe te gaan: over twee weken is het eerste examen (van de drie). Omdat er geen blok is, gaan intussen de lessen gewoon door. Zo is er komende week een hele projectweek van HCI (Human Computer Interaction). Toch wel het interessantste vak eigenlijk. Gelukkig maar, aangezien dat mijn specialisatie is in de master cw. Maar toch: veel lezen/leren, verslagen schrijven (12 pagina's UML diagrammen vandaag pfff) enz... de moeite. Ik was bijna vergeten hoe het was om voortdurend een kortbij deadline te hebben zoals in het secundair.

Ik heb echter wel wat leuke toekomstplannen voor november-december. De eerste week van november ga ik bijvoorbeeld naar Rusland, hoewel ik daarvoor nog het een en ander moet regelen. Eigenlijk is het een 'roadtrip' naar Sint-Petersburg via Finland. Lijkt me wel de moeite!
Eind december zou ik dan met wat bekenden naar het noorden trekken (Kiruna). Ik neem aan dat het er dan ijskoud en aardedonker zal zijn. Waar wachten we nog op?

En goed nieuws (nou ja, voor mij toch, voor jullie hangt het er van af hoe je erover denkt): ik kom met Kerstmis wel eens even terug langs in het Zuiderse België! De gelegenheid bij uitstek om die arme studenten wat bij te staan (of stilletjes te pesten): mijn examens zijn dan al voorbij, gesteld dat ik geen herexamens heb in januari, want zo werkt dat hier.

Ik wens jullie daar in België of waar dan ook alle goeds toe.
Aan mijn medekoorleden in Leuven die het zonder mijn bemoeizucht moeten stellen: ik hoop/reken erop dat de eerste repetitie een geweldig succes was en dat jullie er een fantastisch jaar van maken.

Het zou nu wel even kunnen duren voor het volgende bericht doorsijpelt tot op de site. Tot de volgende keer!

Groeten,
Lieven

maandag 13 september 2010

Onder stoom

Hejhej!

Na twee weken zet ik me nog eens achter mijn scherm om ervaringen met jullie te delen. Voor andere doeleinden zit ik er sowieso wel genoeg achter.
Het semester is volop op gang gekomen. Zoals ik eerder al aanhaalde, zijn de lessen doorgaans veel meer op ervaring en beleving van de materie gericht. Dit heeft echter ook zijn nadelen.

Een daarvan is dat je absoluut moet proberen bij te blijven met de geziene materie. Als je eenmaal achter raakt, lijkt het me moeilijk om terug bij te werken. Dit is uiteraard een persoonlijke visie, maar bedenk wel dat in Zweden het concept 'blokperiode' onbekend is. De lessen lopen door tot quasi aan het examen. In mijn geval is het zelfs zo dat de les(sen) voor de volgende studieperiode al begonnen zijn op het moment dat ik mijn laatste examen ga afleggen...

Een tweede punt zijn de verschillende projectwerkjes die we moeten maken, alleen of in groep. Ik moet wel zeggen dat ze meestal wel interessant en (voorlopig) conceptueel vrij haalbaar zijn. Het vraagt alleen wat tijd.
Ter illustratie een overzichtje voor deze week. Tegen woensdag moeten we een verslag schrijven over onze voorbereiding van de oefenzitting van 'Gedistribueerde netwerken'. Eerst was er echter de vraag om het Erlang-webserverprogramma te vervolledigen en tests uit te voeren. De laatste test deed ik vandaag. Dat was eigenlijk nog wel wat heen en weer pingen over de computers. Ik had de mijne laten aanstaan op kot en het IP-adres meegenomen naar de campus. De computer zelf liet ik maar zo: ik wou die niet de hele dag meeslepen. Op de campus maakte ik dan gebruik van de laptop van een Iraanse kennis om mijn computer eerst te bereiken via ssh (een veilige terminalverbinding) om de server op te zetten. Dan startten we de benchmark op zijn computer. Die hield in dat er tot 500 opeenvolgende HTTP-'get'-requests werden uitgewisseld, met bijhorend antwoord. Dat nutteloze pingpongspelletje dus enkel en alleen voor tijdmetingen...
Verslag: 4 pagina's LaTeX met introductie van MakeFile en GNUPlot (hoewel die later zeker nog van pas zullen komen).
Voor 'Human Computer Interactions' hebben we een groepswerk tegen donderdag. Mijn groepsleden (afkomstig uit Hong Kong) vinden het echter niet nodig het handboek aan te kopen dus qua methodieken volgen kan dat tellen! De taak bestaat erin bepaalde ontwerpprincipes (zie D. Norman, Design of Everyday Things toe te passen op twee doodgewone voorwerpen. Sinds die taak ben ik een beetje gehersenspoeld: ik zie overal ontwerpfouten :-). Het tweede deel is een Heuristische evaluatie van MS Word, laat ons maar zeggen: hoe gemakkelijk is het om mee om te gaan (al is dat heel kort door de bocht).
Verwachte totaal verslag: 8-9 pagina's.
Voor 'Moderne methoden voor software engineering' is er een waslijst (17) vragen rond UML (Unified Modelling Language), te vervolledigen tegen zondag. Dit mag je alleen doen, maar het is aangeraden om het per twee te doen.
En reken daar maar minstens 200 pagina's lees/leervoer bij om de gaatjes te vullen die mogelijk nog ontstaan. Zo ziet een week er dus gemiddeld uit (behalve dat ik Zweeds II niet heb vermeld).

Een positief puntje is wel dat er veel met 'bonussen' wordt gewerkt, zelfs in die mate dat ze een significant verschil maken op het examen. Vandaag hadden we een Dugga van HCI (quiz met multiple choice en giscorrectie). 20 vragen rond alles wat we tot nu toe gezien hadden. Het goede nieuws: je kan er alleen maar bij winnen...

Oef. Dat was even stoom afblazen. De lessen zijn op zich eigenlijk bovenal interessant te noemen. Daarnaast leer je ook wel wat mensen kennen door met hen samen te werken, hoewel ik wat meer tijd zou willen hebben om dat ook in informele momenten te doen. Zoals ik al aanhaalde: er zijn hier mensen uit Iran, Hong Kong, Australië, Nederland, Brazilië, Oekraïne en zelfs een paar Belgen, hoewel ze met uitsterven bedreigd lijken, enz. Dan spreek alleen nog maar over diegenen die ik echt gesproken heb of regelmatig zie. Een echte cultuurvermenging dus!

Vorige week woensdag (8/09) was er een evenement op de hoofdcampus waar ik wel bij moest zijn. Ieder jaar organiseert men namelijk het 'fyrverkeri konsert' d.i. een concert met vuurwerk. Er kwamen een vijftal groepen optreden. Het repertoire was voornamelijk klassiek, hoewel ook het Star Wars hoofdthema en ABBA de revue passeerden. Het deed wel wat denken aan het Leejo (het jeugdorkest waar Machteld -mijn oudste zus- in meespeelt en -beheert). Hieronder zie je een opname die vorig jaar is genomen. Er zijn er ook wel te viden van dit jaar, maar deze is een goede weergave van zowel muziek als vuurwerk. Muziek: Händels 'Music for the Royal Fireworks' :). Zoals de rector (in het Zweeds) ook in zijn toespraak zei: KTH heeft dan ook als motto 'Vetenschap och Konst' (wetenschap en kunst). Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet veel verder kwam dan een heel ruw begrip van zijn betoog...vandaar de lessen Zweeds 2: advanced beginners!



Voor de volgende weken ziet het er dus naar uit dat er niet zo veel zal veranderen: veel lezen en schrijven en weinig tijd om er echt op uit te trekken. Ik kijk al uit naar november (dan heb ik maar 1.5 vak...).

O ja, nog veel goede moed aan mijn Pati Pati-vrienden in Leuven. De website is online: kijk hier. Ze staan voor de grote uitdaging om nu zonder de steun van UP alles te runnen. Ik vertrouw erop dat ze dat kunnen! (Zodat ik volgend jaar zonder problemen weer kan komen meezingen).

Voor de rest lijkt het in ons Belgenlandje niet zo vlot te lopen. Ik verwacht alleszins dat er een regering is als ik terugkeer in juli... Ik hoop daarnaast dat het met mijn lezers wél goed gaat en wens jullie het beste.

Groeten uit een grijs Stockholm (hoewel vooral donker op dit moment),
Lieven

dinsdag 31 augustus 2010

Excursies contra lessen, v1.0

Hejhej,

het is alweer van vorige week geleden dat ik postte. Toen stond ik op het punt om mijn examen te gaan maken. Daarna volgden twee dagen volledige vrijheid tot vandaag de lessen opnieuw begonnen.

Op donderdag ben ik nog bij Manuel op kot Brusselse wafels gaan bakken. Manuel is een mede-Belg die in Gent studeert. Het was een beetje trial-and-error, ook al omdat het ijzer al vrij oud was. Uiteindelijk zijn we er echter toch in geslaagd een aantal zeer fraaie exemplaren af te leveren en voor te schotelen aan het internationaal gezelschap. Manuel zit namelijk op kot op 'Lappis' (Lappkärrsberget) waar men, in tegenstelling tot mijn verblijf, een keuken deelt. Na nog een poging om twee kleine ciabatta's te vervaardigen kon ik op weg naar Stadshagen (N -> ZW Stockholm)... te voet, er waren geen metro's meer. Ik klaag echter in het geheel niet over mijn ligging: voor het naar de les gaan is die quasi ideaal (campus Kista tenminste).

Het examen op zaterdag was zoals te we konden verwachten op basis van de voorbeelden die we gezien hadden. Dat komt wel goed denk ik, hoewel ik het pas op zijn vroegst over een tweetal weken met zekerheid kan zeggen.

's Middags vertrok ik op excursie naar Vaxholm, een toeristisch eiland in de archipel, vaak omschreven als 'Gateway to the archipelago'. Het is dus ook het startpunt voor verdere excursies. Op het moment dat ik er was, was het niet zo druk. Het was dus rustig wandelen in de typische straatjes, kleine haventjes bewonderen, allerhande kunstobjecten en huizen opnemen, enz.

Vroeger had Vaxholm echter een heel andere functie. Aangezien het dicht bij Stockholm ligt en als een baken op verschillende vaarroutes ligt, was het een belangrijk strategisch punt. In de loop van de tijd werd er dan ook een fort gebouwd dat ook nu nog te bezoeken is. Het ligt op een apart eilandje voor de kust. Hoewel de afstand maar 50-100m bedraagt en dus perfect zwembaar zou zijn, is de overzet met de boot even duur als de toegang tot het museum zelf...
Je kan natuurlijk ook gewoon de buitenkant van het kasteel bewonderen. Er loopt een pad helemaal eromheen en het geeft je al een mooi zicht op de gebouwen en de opstelling van het geschut.

Het museum is echter zeker de moeite waard. Het geeft een overzicht van de geschiedenis van de plaats, de verschillende versterkingen die er gestaan hebben, de aanpassing aan nieuwegevechtstechnieken, andere forten die werden gebouwd als reactie daarop enz.

Het fort is tweemaal echt aangevallen: een maal door de Denen en ook eens door tsaar Peter de Grote, die op die manier de vredesgesprekken wilde versnellen (?). In beide gevallen wist het fort de vijand uiteindelijk terug te drijven , maar het kon echter niet beletten dat men Finland verloor. Dat verplaatste Stockholm dus van het centrum van het Zweedse rijk naar de Oostgrens: strategisch niet ideaal. Later werd echter een nieuw geschutstype ontwikkeld (met roterende kogels). Het resultaat van een test uitgevoerd van op de HMS Hildur was dramatisch: de 2m dikke muren werden doorboord bij het derde schot>. Het fort verloor zo zijn militaire waarde, maar bleef in gebruik voor ceremonies en dergelijke. Een nasleep die tot op vandaag zichtbaar is, is het ontstaan van amfibie-eenheden in het leger, die waar ook ter wereld inzetbaar zijn in archipelgebieden.

Zondag volgde een uitstap naar Uppsala, een uurtje sporen naar het noorden. Je zou het kunnen vergelijken met Leuven in België: een typische studentenstad. Hier staat de oudste universiteit van het noorden (1477). De stad is echter heel wat groter dan Leuven en herbergt onder andere de grootste kathedraal van Scandinavië.

Er hebben ook heel wat bekende wetenschappers in Uppsala geleefd en gewerkt. Zo kan je nog steeds het huis van Celcius zien. Een andere grote naam is Linnaeus, de grondlegger van de plantenclassificatie. Hij heeft hier nu een museum in zijn huis en een tuin, door hemzelf ingedeeld. Een vermeldenswaardig gebouw is het Gustavianum, het oudste universiteitsgebouw. Nu is er een museum gevestigd dat de geschiedenis van de universiteiten in Zweden schetst (en in het bijzonder die in Uppsala). Op de bovenverdieping vind je nog de door Rudbeck ingerichte dissectieaula, naar het voorbeeld van Leiden. Dit was niet enkel voor studenten, maar ook voor andere betalende toeschouwers. Men dissecteerde misdadigers, die als tegenprestatie een fatsoenlijke begrafenis kregen.

De kathedraal staat centraal in de stad en steekt boven alles uit. Naast het overdadig vergulde interieur kan je er ook de schatkamer bezoeken. Daar vind je een overzicht van koninklijke gewaden (bv. een volledig gouden jurk), sieraden, wapens en uiteraard kerkelijke kledij en giften door de adel.

Verder naar het noorden ligt de oude stad, Gamla Uppsala. Oorspronkelijk heette die gewoon Uppsala en het was een belangrijk historisch centrum. Je vindt er nog steeds de grafheuvels van vele koningen.Het was ook de vergaderplaats van de thing (~rechtbank/raad van wijzen). De kathedraal werd echter door een brand verwoest (en slechts gedeeltelijk heropgebouwd). Men wilde uitwijken naar het huidige Uppsala omdat dat een betere ligging had. Er was daar dan ook een nederzetting ontstaan. De paus gaf toestemming voor de verplaatsing van de kathedraal mits overdracht van de naam. En zo gebeurde het.

Vandaag begonnen de eigenlijke lessen, nu ja, eentje dan toch al, rond gedistribueerde netwerken (mocht dat de lezer interesseren). Zoals af te leiden uit de lesbeschrijving zal het, naast een grondige basisopleiding, vooral focussen op het gebruik van de geziene technieken.
Voor de les begon kon ik echter de boekhandel binnenwandelen, mijn boeken oppikken, betalen en klaar is kees. Ik had dit zelfs al eerder kunnen doen. Een klein verschil met Leuven, waar ik in een extreem geval zelfs tot halverwege het semester moet wachten op een boek. Als je na een maand al je boeken hebt zit je in de gemiddelde klasse...

Nogmaals veel succes voor de mensen met herexamens: ik duim voor een goede afloop!

dinsdag 24 augustus 2010

Stijgende examenkoorts

Hej!

De lessen Zweeds beginnen op hun einde te lopen, of toch alvast de eerste cursus. Dat betekent uiteraard ook dat het examen steeds dichter komt. Op dit moment worden we verondersteld alles gezien te hebben. Morgen en overmorgen volgen nog twee herhalingslessen met o.a. het oplossen van oude examens om ons optimaal voor te bereiden. Zaterdag is het dan zover: het examen! Voor de vervolgcursus (Advanced Beginners) moet ik in principe niet slagen: ik kan maar 6 van de 15 ECTS inbrengen en de eerste cursus dekt er al 7.5. Nu ja, dat is geen reden om er geen inspanning voor te willen doen. De reden dat ik die cursus volg is om Zweeds te leren en dat vereist nu eenmaal enige oefening. Laat ons het examen dan maar als een erkenning/afstraffing van de geleverde inspanning beschouwen. Maar dit eerste examen moet ik dus wel zeker slagen om aan de volgende cursus deel te mogen nemen.
Ondertussen hebben we natuurlijk ook nog wel het een en ander gedaan. Donderdag had ik bijvoorbeeld een mondelinge voordracht. . Verder moesten we ook onze laatste twee essays indienen. De tekst is te vinden onder de 'Teksten'-sectie van de website, hoewel de laatste nog niet verbeterd is en dus even op zich zal laten wachten.

Natuurlijk is het niet al Zweeds dat de klok slaat. Het zijn ook de laatste dagen van onze vakantie hier voor de 'echte' lessen beginnen. In mijn geval is dat op dinsdag 31 augustus met een les rond Gedistribueerde Systemen.

Donderdag 19 augustus wilde ik de kathedraal in de oude stad gaan bezoeken. Die staat net naast het koninklijk paleis. Toen ik daar passeerde was ik dus eerder toevallig getuige van de wissel van de wacht. Op de foto kan je al zien dat het een hele optocht is met zowel voetvolk als ruiters. Dit was echter niet alles: er was ook een heuse bereden muziekkapel! Dit is moeilijk op een foto te vatten, vandaar dat ik het in twee filmpjes heb opgenomen ter illustratie. Ik heb ze helaas moeten downgraden om onder de uploadlimiet per bestand te blijven. Kijk voor een geanimeerde voorstelling dus onder de videosectie van mijn site (volgt binnenkort).

Dan was er dus ook nog de kathedraal zelf. Die heeft een hele geschiedenis. Eerst en vooral: het is pas een kathedraal sinds 1942. Toch staat de Domkyrka er al minstens sinds 1279 (eerste geschreven vermelding). Daarna zijn er echter heel wat veranderingen aangebracht. Dit is ook te zien aan de buitenkant: in de 18e eeuw werd die omgebouwd in baroksfeer om beter te passen bij het koninklijk paleis.
De binnenkant kende ook heel wat veranderingen. Op de fotopagina vind je meer details. Enkele vermeldenswaardige zaken zijn het zilveren altaar, de koninklijke zitplaatsen (koning en koningin zitten apart, elk aan hun zijde van de kerk), het preekgestoelte, de 7-armige kandelaar en de kaarsen-wereldbol en uiteraard het parhelium. Dat laatste is het eerste schilderij waarop Stockholm wordt afgebeeld. Het is echter opvallend omdat het een zeldzaam, hoewel bekend, fenomeen toont: de parhelia, ringen van licht ('halo's') die zich in de hemel aftekenen door het invallen van de zon. Het is gelijkaardig aan een regenboog, allen wordt het zonlicht hier gebroken door ijskristallen i.p.v. door de gekende waterdruppels. Er zijn nog wel wat extra voorwaarden, maar dat zou ons te ver leiden. Zie Wikipedia voor meer info.
Het kroonstuk van de kathedraal is ongetwijfeld het beeld van 'Sankt Göran och draken' - Sint Joris en de draak. Het is een houten beeld en daardoor op zich al bijzonder: de meeste beelden sneuvelden tijdens de reformatie of bij een brand. Naast een voorbeeld voor de gehele christenheid, beeldt het ook een politiek spel uit. Volgens de legende beloofde Sten Sture de Oudere dit beeld voor de kathedraal te laten vervaardigen indien hij de overwinning op de Denen zou behalen, wat ook lukte. De draak (Denemarken) wordt dus door de heilige (Sture zelf) gedood, en de prinses (Stockholm) wordt gered. Heden ten dage is het meer een symbolische uitbeelding van het gevecht tussen goed en kwaad. De oorspronkelijk legende vertelt het verhaal van de draak die mensenoffers krijgt om hem te voeden. De slachtoffers worden uitgeloot. Op het moment dat Selene, de dochter van de koning, wordt gekozen, verschijnt St. Joris en belooft de draak te verslaan in ruil voor hun bekering tot het christendom...

Op vrijdagmiddag zijn we met een paar mensen gaan kajakken rond 'mijn' eiland: Kungsholmen. Het was een beetje te riskant om mijn fototoestel mee te nemen, hoewel de kajaks buitengewoon stabiel waren.Eerst baanden we ons een weg door een kanaal dat naar de binnenstad leidt. Het komt uit aan een soort binnenzee. Vandaar is het in theorie mogelijk om naar de andere delen van de stad te varen, maar in praktijk is dit moeilijk vanwege niveauverschillen en sluizen. We besloten dus maar gewoon om het eiland heen te varen. In de binnenzee waren er echter nog redelijk wat golven, mede door het passeren van gemotoriseerde schepen. Het was dus eens een andere ervaring dan het rustige peddelen op een rivier bij ons thuis. Bij het aankomen voelden we alvast dat we toch een aantal uur gekajakt hadden.

Zaterdag hebben we geen les, dus het was het ideale moment voor een langere uitstap. Deze keer waren er een heleboel mensen mee. Vanuit Stockholm zijn er verschillende boten die de archipel afvaren en diverse eilanden aandoen. Wij zetten koers naar Grinda, een tweetal uur varen van Stockholm. Het is een mooi eiland, dat vooral bekend is om de natuur. Hoewel er aardig wat toeristen rondlopen, is het niet zo toeristisch als bv. Vaxholm. Het is meer gericht op mensen die er even tussenuit willen om te wandelen of enkele dagen te kamperen. Je kan er ook hutten huren om te overnachten. Ook kajakken behoort tot de mogelijkheden enz. Met een augustuszonnetje erbij kon de dag niet meer stuk!

Ook zondagmiddag was er tijd voor een uitstap. Deze keer gingen we (ikzelf en drie Spanjaarden). Nog eens lang Djurgården, waar ik al eerder over schreef. Met behulp van de citybike konden we gemakkelijker de uithoeken van het eiland verkennen. Geloof het of niet, er is hier zelfs een dierenkerkhof! Ik heb de indruk dat ze er nogal wat geld kunnen uithalen...

Ten slotte nog wat mededelingen.
Eerst en vooral: hoewel ik besef dat de meesten misschien al een tijdje bezig zijn (vooral mijn ir.-vrienden), wens ik jullie toch nog veel succes met mogelijke herexamens!
Ten tweede: moest je mij toch heel dringend meteen willen bereiken (d.w.z. sneller dan binnen de dag, want ik kijk mijn mails wel na), dan kun je me beter bellen/sms'en op mijn Zweeds nummer: +46764098514.

Komend weekend zou ik (naast mijn examen afleggen) ook nog een bezoek willen brengen aan Vaxholm en Uppsala. Ik hou jullie op de hoogte!

woensdag 18 augustus 2010

Hemma bra, men borta bäst!

Hallo!

De titel is eigenlijk een verbasterde uitdrukking. Eigenlijk luidt ze: "Borta bra, men hemma bäst", wat zoveel betekent als "Oost west, thuis best (op reis is het goed, thuis is het best)". Om aan te geven dat op Erasmus gaan een goed idee is heb ik het dus maar even omgekeerd.

We leren dus toch nog wel iets in onze Zweedse lessen. Morgen mag ik zelfs een mondelinge voordracht komen geven. Het onderwerp is vrij te kiezen. Aangezien vandaag al een Belg aan het woord was die er wonderbaarlijk genoeg in geslaagd is onze federale staatsstructuur uit te leggen, zal ik alvast op dat onderwerp niet verder ingaan.

Wat Zweeds betreft, ik kreeg van iemand de opmerking dat een vertaling van de op de site geleverde teksten leuk zou zijn. Ik zal er op korte termijn werk van maken!

Intussen heb ik ook weer het een en ander van Stockholm gezien.
Op zaterdagnamiddag ben ik nog eens op het Kulturfestivall gaan kijken. Veel van de activiteiten strekken zich uit vanaf Sergels Torg en zo de omliggende straten in, verder naar Gamla Stan enz.
Op Sergels Torg vind je bijvoorbeeld ook het Green Platta, waar men discussies en tentoonstellingen brengt rond het thema milieu. Er zijn af en toe ook wel eens Engelse sprekers, maar op het moment dat ik er was, was het in het Zweeds te doen en zover reikt mijn kennis vooralsnog niet.
Wat artiesten betreft kom je werkelijk alles tegen. Ik heb een eenzame piepjonge gitarist gezien met een verwoede poging om Jimi Hendrix opnieuw gestalte te geven, een klassieke violist, grote podia gevuld met rock- en popmuziek, kleinkunstachtige opvoeringen op nog andere plaatsen en zelfs een gospel/solidariteitskoor.

Zondag organiseerde THS een boottocht. Het eerste deel was een rondvaart in de baai zodat we de verschillende delen van de stad ook eens van op het water konden zien. Het bleef natuurlijk altijd wel op een zekere afstand, maar gaf toch een mooi algemeen beeld.
In het tweede deel van de tocht verwijderden we ons iets meer van de stad om een lus te beschrijven tussen de verschillende eilanden van het nabijgelegen deel van de archipel die Stockholm omringt. Het was beslist de moeite!

Maandagnamiddag ben ik 'Vasamuseet' gaan bezoeken. Men zegt dat als je slechts de tijd hebt om een museum in Stockholm te bezoeken, je zeker dit moet kiezen. Ik kan best begrijpen waarom. De Vasa is een schip dat in 1628 werd voltooid. Het was het paradepaardje van een nieuwe lichting schepen met o.a. een dubbel kanonnendek en prachtige versieringen in vele kleuren. Zoals toen gebruikelijk was variëren de thema's van Klassieke Oudheid over godsdienstige taferelen tot historische figuren en de gebruikelijke barbaarse krijgers of demonen. Alles was er min of meer op gericht om de koning duidelijk naar voor te schuiven als een opmerkelijk vorst.
Helaas stonden de rekentechnieken blijkbaar nog niet helemaal op punt. Het was weliswaar een experimenteel schip, maar feit blijft dat het slechts een paar honderd meter heeft kunnen varen voor het schuinzakte en zonk. Het probleem was de ballast. Eigenlijk had die veel zwaarder moeten zijn, maar het schip was daar niet op voorzien. Bovendien bestond ze uit afgeronde stenen die ruimte hadden om te schuiven. Een lichte deining was dus voldoende om een kettingreactie in gang te zetten.
333 jaar lang lag het schip op de zeebodem. In 1961 is men er in geslaagd het te lichten en bijna volledig te restaureren. Het resultaat is te vinden in het Vasamuseum. Men maakt ook van de gelegenheid gebruik om het leven in Zweden rond die tijd in kaart te brengen en het een en ander te vertellen over de politieke verhoudingen in die tijd, de gebruikte symboliek,...
Zeker bezoeken dus mocht je ooit eens Stockholm aandoen.

vrijdag 13 augustus 2010

En toen was het alweer weekend

Hej hej! (een typische Zweedse groet, zelfs naar onbekenden toe)

Voor ik het goed en wel besef, is er alweer bijna een week voorbij. Ik heb van deze week gebruik gemaakt om nu eens wat meer van de stad te gaan bekijken, nu de administratie ofwel rond is, ofwel eerst reactie van anderen vereist. Misschien zagen jullie al iets van die verkenningstochten op de foto's. Om die up to date te houden is iets minder werk vereist dan voor de blog.

Uiteraard waren mijn ochtenden opnieuw gevuld met Zweedse lessen: werkwoorden, voornaamwoorden, bepaald en onbepaalde uitdrukkingen, enkelvoud en meervoud, allerhande specifieke situaties,... we kunnen nu toch al een soort conversatie opzetten. Liefst onder elkaar: een houding van geduld en proberen begrijpen wat de ander bedoelt, gepaard gaande met een goede kennis van de voorlopig beperkte woordenschat is een absolute must.
De uitspraak is een vervelend punt. Ik wil hiermee niemand aanvallen, maar als je naar gesproken Zweeds luistert en je maakt abstractie van de taal, dan waan je je in Limburg! Heel dynamisch en melodieus dus! Persoonlijk vind ik dat eerder een storend kenmerk als je probeert te communiceren, maar het staat je vrij daar zelf een mening over te vormen :-)

Deze week heb ik dus iets meer van de stad gezien. Enerzijds waren er nog aardig wat door THS georganiseerde activiteiten en anderzijds had ik meer tijd om zelf eens op verkenning te trekken.
Het weer viel hierbij ook mee. Zondag moest er nog een barbecue afgelast worden vanwege de regen, maar de rest van de week was het redelijk tot zeer goed: det var vackert väder!

Dinsdag was er een bezoek aan het stadhuis van Stockholm gepland. Dat ligt op het uiterst oostelijke punt van Kungsholmen, het eiland waar ik verblijf. Het ligt dus aan het water en heeft zelfs een soort aanlegplaats.
Zoals met nog andere activiteiten het geval is, moest je voor het bezoek eigenlijk vooraf tickets kopen. Helaas waren die in een mum van tijd uitverkocht. Toch ben ik maar eens gaan kijken: ik had al van anderen gehoord dat er wel eens een plaats open kan vallen en dat ze dan nog wel extra mensen aanvaarden. Het bleek een goed idee en ik was niet de enige die er zo over dacht: we waren met iets minder dan 20 extra deelnemers. Gelukkig deed men aan de balie niet moeilijk en kregen we alsnog een ticket, zij het dan aan iets hogere prijs dan de rest van de groep...

Het gebouw is eigenlijk nog niet zo oud: het werd afgewerkt in 1923. Ragnar Östberg, de architect, maakte vele reizen om buitenlandse architectuur te gaan bestuderen. Dat is dan ook goed te zien in de verschillende bouwstijlen die in het stadhuis verwerkt zijn. De twee belangrijkste zalen zijn de 'Blauwe zaal' en de 'Gouden zaal' (zie de fotosectie voor afbeeldingen).

De Blauwe Zaal zou normaal gezien inderdaad blauw geweest zijn als een aanvulling op het zo bedoelde open dak (een binnenplein was typisch voor de Italiaanse architectuur). Men wou er echter ook banketten kunnen houden, dus er moest wel een dak op. "Een glazen dak dan maar", was het idee van de man. Helaas was dat met de toenmalige technologie niet mogelijk: weg blauwe lucht! Omdat Östberg een romanticus was besloot hij op het laatste moment ook nog om de blauwe muren te vervangen door bakstenen muren. De bakstenen kwamen van afgebroken Zweedse gebouwen... De naam was op dat moment al aangekondigd en kon niet meer gewijzigd worden met de beschikbare financiële middelen. De zaal is vooral bekend omdat hier het banket ter ere van de Nobelprijzen plaatsvindt. Bovendien kan men er ook het grootse orgel van Scandinavië bewonderen.
De Gouden zaal valt op door een afbeelding van de godin van het Mälarenmeer. Bij de officiële opening was er nogal wat commotie rond het feit dat de kunstenaar haar zo lelijk had voorgesteld. Hij had echter voor alles een uitleg klaar, zoals steeds het geval lijkt voor sommige kunstenaars (wederom, laat niemand zich aangevallen voelen). De godin zit in het midden, het centrum van de wereld en heeft grote ogen om goed te kunnen zien wat er in die wereld gebeurt. Heur haar, dat inderdaad wel wat aan Medusa doet denken, is natuurlijk een uitbeelding van de golven van het meer. Bovendien heeft ze heel grote voeten om stevig verankerd te staan om stand te houden.
Zoals jullie merken kon onze THS-coördinator, die toen onze gids was, over alles wel een verhaaltje vertellen.

Woensdag stond een sportnamiddag op het menu: voetbal, volleybal, kubbs,baseball, frisbee en allerhande Zweedse varianten van de opgenoemde sporten passeerden de revue. Het was behoorlijk intensief onder een stevig zonnetje: ik weet mijn spieren ineens weer veel beter liggen!

Op dit moment (10 - 15 augustus) gaat in Stockholm ook het 'Kulturfestivall' door. Hele delen van de binnenstad zijn bezet door straatmuzikanten, verkopers, circusacts, allerhande podia voor optredens,... Helemaal conform hun status als Green Capital is er ook een 'Green platta' waar de hele dag door muziek, lezingen en discussies plaatsvinden met als centraal thema 'milieu'. Ik ben er gisteren doorgelopen en nam ook de gelegenheid te baat om de oude stad eens wat meer te verkennen. Dat was tijdens een erg regenachtige city rally de week ervoor immers niet zo eenvoudig. Morgen zal ik er denk ik nog eens een kijkje gaan nemen.

Gisteravond werd een een film getoond in Nymble (het THS-gebouw). Het was het vervolg van de film van vorige week over de tempeliers. Men vroeg duidelijk al enige evolutie in ons taalgevoel: waar de vorige film volledig Engels ondertiteld was, was dat hier alleen het geval bij de Zweedse (en Arabische) scènes: die hadden namelijk een dubbele ondertiteling. De Engelse scènes... hadden alleen Zweedse ondertitels!

Deze namiddag ben ik eens gaan rondkijken in het oosten van de stad: Djurgården is een eiland dat bekend staat om de mooie natuur en de vele musea. Ook hier was het meer een mogelijkheid om impressies op te doen. Om alles ten gronde te bekijken is er veel meer tijd nodig: dat komt later wel.

Ondertussen heb ik ook de mogelijkheid om een fiets te gebruiken. Dat kwam vandaag zeker van pas. Stockholm heeft een goed ontwikkeld systeem van stadsfietsen opgezet voor de periode april - oktober (in de winter is fietsen blijkbaar nogal moeilijk). Als je een kaart hebt kan je gewoon een fiets registeren aan de automaat met het rek. Binnen de drie uur moet je die dan in een ander rek in de stad binnenleveren. Combineer dit met een metroabonnement en je hebt heel wat mogelijkheden om de stad te verkennen!

Eigenlijk kan ik de middag alleen beschrijven met veel foto's. Ik ben in tot nu toe in geen enkel museum binnen geweest, maar het geheel langs buiten oogt alvast indrukwekkend. Het hele eiland is een groot park met talloze van torens voorzien gebouwtjes in allerlei kleurentinten. Ook de natuur zelf maakt dit eiland tot een paradijs voor fietsers, wandelaars, ruiters, joggers en niet te vergeten: zwemmers en roeiers! Bovendien zijn de beelden die de ingang tot het eiland markeren op zich ook al het bekijken waard. Verder is er ook een klein pretpark. Ook dat is typisch Zweeds: waar je in andere landen de natuur misschien steeds afgescheiden aantreft van het moderne stadsgedeelte, verwerkt Stockholm dit tot één geheel, wat tot heel aparte effecten kan leiden. Soms is het geslaagd, maar op andere momenten -bv. als je na een stuk natuur ineens een lelijke flat voor je neus hebt- kan het minder aangenaam over komen...

Maar zoals lang geleden al geweten was: een beeld zegt meer dan duizend woorden: kijk daarom zeker hier.

Het ga jullie goed daar,
Lieven