Valborg

Hej allemaal!

ter inleiding een stukje uit de Zweedse Metro (ja, die hebben ze hier ook):
Ett kaos med fylleri, våldtäkt och misshandel. Så summerar polisen i Uppsala årets valborgsmässofirande.
Vertaling: "Een chaos met dronkenschap, verkrachting en mishandeling. Zo beschrijft de politie van Uppsala de jaarlijkse valborgsfestiviteiten." En ik was daar ter plaatse...oeps!

Wel, dat eerste heb ik absoluut gemerkt, de laatste twee gelukkig niet. Ik ben dan ook niet gebleven voor de uitbarsting 's nachts. Maar laat ik bij het begin beginnen.

De valborgfeesten omspanden eigenlijk het hele weekend. Op vrijdagavond was er kvallborg (vermoedelijk een samentrekking van kväll (avond) en valborg). Dan is er de dag zelf, ook wel sista april (laatste april) genoemd. Tenslotte is er de första maj (raad de betekenis...)
Valborg is een andere vorm van valborgsmässoafton, wat in het Nederlands 'Walpurgisnacht' genoemd wordt. Het is een van oorsprong voor-christelijk feest, dat verband houdt met wicca's en heidense rituelen. In Zweden is het heden ten dage vooral gekend als een groots studentenfeest (vnl in Uppsala) waar de lente wordt verwelkomd.

Dat leek dus zeker de moeite om eens te gaan bekijken. Ik was klaarblijkelijk niet de enige die er zo over dacht. De trein zat stampvol, in die mate dat zelfs het hele gangpad gevuld was met passagiers. In de metro heb ik dat wel meer meegemaakt, maar in de trein??
Het was dus een hele bende die aankwam in het station van Uppsala. Het eerst evenement van de dag hadden we gemist: het ontbijt. Bedenk echter hoe dit er uitziet: op valborg zet men zich gezellig langs de oever van de rivier of in een willekeurig park en nuttigt een ontbijt van aardbeien, rijkelijk besproeid met champagne (of andere bubbeldrank). Skål!

Dat laatste woord zet een beetje de teneur voor de rest van de dag (en denkelijk ook de nacht). Eerlijkheidshalve moet ik eraan toevoegen dat het 's morgens heel goed meeviel. Toen ging namelijk het volgende evenement door: forsränningen (rafting).
Vele teams namen het tegen elkaar op in een afvaart van de Fyrisån, de rivier annex kanaal die door de stad stroomt. Creativiteit troef! Het was niet echt een race, maar meer een mogelijkheid voor de kunstenaars om hun bootbouwkunsten te demonstreren. Er zaten echte kunststukjes bij. Een quasi compleet overzicht is te vinden onder de titel 'Valborg' in mijn fotosectie over Zweden.
De meesten schenen te zijn vertrokken van een houten kader met daarop een constructie van...piepschuim (isomo). Dat dit niet al te stevig was laat zich raden. Voeg daar nog aan toe dat het parcours enkele watervalletjes inhield (waaronder een helemaal in het begin) en je begrijpt wellicht wel dat het water er af en toe als een slagveld uitzag.
Natuurlijk waren er ook een aantal onfortuinlijke zwemmers. Dat moet bijzonder koud geweest zijn. Het moge hier dan uiteindelijk lente zijn (alles ziet er weer groen uit!), het kan af en toe toch nog frisjes zijn.
Er deden zich gelukkig geen ongelukken voor.

Dé plek om je lunch te eten of gewoon wat te verpozen met vrienden was ongetwijfeld Ekonomikumparken. Voor de gelegenheid werd het herschapen tot een festivalterrein. Er was bijna letterlijk geen plek waar je nog kon staan: het hele park zat vol met groepen mensen die een picknick hielden. Ik zag een foto van hoe het er achteraf uitzag, nadat iedereen was vertrokken. Hetzelfde oordeel: een slagveld... Ik kan me voorstellen dat hier inderdaad ook wat 'fylleri' te bezichtigen was.

In de namiddag begonnen de nations met hun activiteiten. Voor de trouwe lezers onder jullie, ik heb het concept geloof ik uitgelegd in het overzicht van mijn reis naar Lund. Nog eens kort dan. 'Nations' zijn te vergelijken met wat men in Leuven de faculteitsverenigingen noemt (cfr VTK, Medica, Farma, enz.) Het verschil is dat ze in Zweden georganiseerd worden volgens regio. Zo is er een nation voor studenten die in Stockholm wonen, of in Värmland, Norrland enz. Dit houdt echter geen enkele verplichting in dwz je kan lid worden van welke nation je maar wil en je lidmaatchap geeft je toegang tot activiteiten van alle nations. Dit fenomeen bestaat overigens niet in Stockholm.
Ik kon de activiteiten echter niet bijwonen omdat je daar als bezoeker een 'guest card' voor nodig hebt. In Lund wist men die voor mij te regelen (beter gezegd, kon ik die aankopen), maar in Uppsala was ik daarvoor iets te laat. Daarvoor moet je enigen tijd op voorhand een paspoort (of kopie van) voorleggen e.d.
Maar niet getreurd, de sfeer in de stad opsnuiven was ook de moeite! Bovendien, de muziek en het feestgewoel van de nations strekte zich uit tot voorbij hun fysische afsluitingen. In de Stockholm nation deed men een verwoede poging zoveel mogelijk mensen op een kleine binnenplaats te wurmen. Värmland spande echter de kroon. Eerlijk gezegd was het behoorlijk decadent. Ze waren dan wel niet de enigen, maar een 'champagnedoop' is er wellicht een beetje over: de fonteinen van de vele flessen die geopend werden om de medefeesters een douche te geven hielden lange tijd aan. De våkningstjänst hield een oogje in het zeil.

Omstreeks 15u was er de toespraak van de rector en de mösspåtagning (afname van de mutsen). Dit ging gepaard met allerlei lentegezangen, optochten en tentoonspreiden van vele vlaggen. Het is niet slechts een studentenviering: vele ouderen komen er ook op af, vaak alumni, om andermaal mee de muts te heffen. Het evenement ging door aan de Carolina Rediviva, de bibliotheek.

Daarna hervatten de meer studentikoze activiteiten zich weer. Ondanks het beeld dat ik tot hiertoe geschetst heb, is Valborg niet enkel een studentenfeest. In feite zijn er ook heel wat families met kleine kinderen op de baan. In elk park is wel iets te doen, voor groot en klein. Verder worden er ook zaken als een diner en een bal georganiseerd. Toch, ik zou kleine kinderen niet alleen op straat laten rondlopen (hoewel ik niet denk dat er echt iets zou gebeuren). Afgezien van een boel licht geïntoxiceerde jongeren die op pad zijn, ligt er gewoon een hele hoop glazen flessen en veel rommel, waar je ook gaat (als ik het statiegeld had geïnd, was ik nu een rijk man; als ik alle halfvolle flessen had geleegd, zou ik nu [2 dagen later] nog steeds last hebben van een kater).

Zoals ik zei, had ik geen kaart voor de nations kunnen bemachtigen. Bijgevolg vertrok ik rond een uur of 17-18 weer naar Stockholm. Opnieuw waren er blijkbaar heel wat anderen die het met me eens waren. Laat ik er nog aan toevoegen dat de trein een interessant antropologisch onderzoeksgebied was.

In Stockholm was er natuurlijk ook het een en ander te doen. s'Avonds woonde ik een fakkeltocht en het ontsteken van een enorm vuur op Riddarholmen bij. Het was enige tijd geleden dat ik zo'n groot vuur zag. Ook hier een massa volk, meer dan ik verwacht had. Een divers publiek: heel jong tot heel oud. Traditionele liederen passeerden de revue.
De grote festiviteiten in Stockholm waren eerder die dag doorgegaan in Skansen, het openluchtmuseum waar zowat alle feestdagen gevierd worden. Ik wil toch proberen daar met Midzomer langs te gaan...
Het leek in elk geval kalmer in de hoofdstad dan in Uppsala, maar toch meldt de politie een 200-tal incidenten. Ah, big city life! :)

Ten lange leste liep de dag ten einde en keerde het besef van de dagelijkse routine weer terug. De examens komen immers beangstigend dichtbij (Zweeds op 14 mei) en er resten ook nog taken, het verder plannen van mijn vakantie in juni etc. Daar bovenop is er diezelfde 14 mei Quarnevalen, een driejaarlijkse gigantische carnavalstoet. Na het examen meteen daarheen dus!! Ik begrijp hun planning toch niet al te best...te weten dat het veelal studenten zijn die in de stoet meegaan...

Wens jullie het beste uit een lenteachtig Stockholm!
Lieven

Kurser på svenska!

Hej allihop!

het laatste kwart van mijn jaartje hier is nu ook weer officieel ingezet. Een extra uitdaging: mijn lessen zijn nu allemaal in het Zweeds... Voor de Zweedse les is dat vrij logisch, maar bij besturingssystemen en graphics is dat niet zo vanzelfsprekend (nu ja, hier in Zweden is het uiteraard wél vrij logisch). Gelukkig is de literatuur in het Engels en kreeg ik ook toelating om mijn examen (en taken) in het Engels af te leggen.
Overigens, ligt het aan mij of is er een stijgende trend van politieke correctheid in de studieliteratuur? Een van mijn handboeken gebruikt namelijk consequent 'zij', 'haar' etc. telkens als het over een gebruiker of programmeur gaat. Niets op tegen uiteraard, maar het valt me toch iedere keer weer op... toch een beetje vreemd dus. Tussen twee haakjes, de auteur is wel degelijk een man :-). Een ander boek vermeld initieel gewoon een keer expliciet dat 'hij' eigenlijk overal 'hij of zij' verondersteld. Ik heb me recentelijk in het licht van taken die ik zelf moest schrijven al eens afgevraagd (samen met anderen) of het geen tijd wordt om een neutraal equivalent in te voeren dat men voor beide kan gebruiken. Als er een taal is die zoiets aanbiedt, laat het me dan maar weten. Verder heeft dat laatste boek het ook over een 'parentboard' ('ouderbord', jasses, dat klinkt vreemd in het Nederlands) dat in voege kwam ipv 'motherboard' ('moederbord' d.i. een hardwareonderdeel) 'when political correctness hit the computer industry'. Zoals jullie ongetwijfeld merken focus ik me geheel op de hoofdzaken in mijn literatuur...

Zweeds begint langzaam maar zeker te vlotten. Ik kan nu toch al een gesprek voeren met mijn Zweedse medestudenten, al is het dan wat zoekend naar verwoordingen (en ongetwijfeld met tal van fouten). Toch, kan je je voorstellen dat je moet uitleggen wat je studie inhoudt in het Zweeds? Dat was namelijk het onderwerp van een van onze Zweedse teksten (zie elders op mijn site). Om te beginnen: ik studeer 1) ingenieur (ingenjör) 2) computerwetenschappen (datorkunskap) 3) mens-machine interactie (människa-dator interaktion), gevolgd door nadere omschrijvingen...

Momenteel hou ik me dus weer iets meer bezig met de studie: programmeerwerk in C/C++ voor OS en OpenGL & Maya voor Graphics, twee boeken van 800-1000 pagina's -> tamelijk wat om snel even door te nemen.

Volgende maand (14 mei) is het hier een groot carnaval dat maar om de 3 jaar wordt georganiseerd. Op de campus is er al wel wat van te merken: indien je een ploegje bijeen kan rapen en de nodige folders aan de man weet te brengen voor sponsoring, voorziet de studentenvereniging al het materiaal dat je je maar kan wensen om je eigen carnavalswagen te bouwen (tot oude auto's toe!). Benieuwd wat dat gaat geven.

Tot slot nog een aansporing: mochten jullie toevallig dinsdagavond in Leuven passeren of zin hebben in een eens-anders-dan-anders avondje uit, dan kan ik van harte het concert van het solidariteitskoor Pati Pati aanbevelen. Na de onafhankelijkheid begin dit jaar zijn ze enthousiaster dan ooit. Ik zou zelf gaan, maar het is me toch een beetje te ver. Ik wens ze alvast veel succes! Meer info op hun site.

Ha det bra!

Våren är här

Hej!

bij het einde van de derde studieperiode is de lente in Zweden aangekomen. Nu ja, ik veronderstel dat het in België een stuk warmer is, maar toch.
De lessen zijn intussen afgelopen en de examenweek is begonnen. Desondanks heb ik zelf geen examens. De evaluatie van mijn laatste vakken rust enerzijds op het bijwonen van en actief bijdragen tot een aantal seminaries, en anderzijds worden we ook verwacht een paper van iets minder dan 10 pagina's te schrijven. Voor de geïnteresseerden onder jullie: voor Philosophy of Science schrijf ik over 'Engineering and its relation to Science'; voor Intercultural Commmunication gaat het over 'Cultural issues in a digital world', een soort bespreken en beargumenteren van culturele invloeden in HCI-onderzoek.
Eigenlijk zijn beide papers al af, alleen lijkt enige revisie misschien hier en daar nog aangewezen.

Begin maart zijn mijn ouders op bezoek gekomen. Het was voor hen een mooie gelegenheid om de stad eens te komen bezoeken (nog afgezien van de vele voordelen van mijn onovertroffen gezelschap...). De klassiekers passeerden andermaal de revue: Skansen, Vasamuseet, Gamla Stan enz. Misschien ideaal als inleiding om eind juni opnieuw langs te komen?

Gisteren was het een enigszins bijzondere dag (nu ja, elk jaar komt die toch een keer terug). Een extra jaartje is aan mijn afgelegde levensloop toegevoegd. Benieuwd wat 22 zijn zo anders maakt...
Om dat jaar goed te starten ben ik al meteen gaan skiën in Zuid-Stockholm. De sneeuw is (in de stad zelf) zo goed als weggesmolten nu, maar er lag nog genoeg om alle pistes operationeel te houden. Helaas is mijn ervaring met de skilatten veeleer beperkt (d.w.z. ik heb het ooit een middag lang gedaan). Vandaar dat het aantal valpartijen (al dan niet spectaculair) eerder hoog lag. Een troost: ik was niet de enige voor wie dat gold. Ik heb verder ook de grenzen van de stevigheid van aluminium stokken ten opzicht van het menselijk scheenbeen verkend. Resultaat: een kromme stok. Al bij al, op wat spierpijn na zijn er geen lichamelijke klachten na mijn acrobatie.

Dus tja, nu moet ik alleen nog wat schrijven en dan beginnen de volgende lessen alweer. In het Zweeds ditmaal. Vreemd om me te realiseren dat het jaar dan al voor driekwart voorbij is.

med vänliga hälsningar,
Lieven

Scène 3, act 2: halfweg

Hejhej,

weer even wat berichtgeving uit het (momenteel vrij) koude en ondergesneeuwde Stockholm.
Het kan misschien geen kwaad even aan te halen wat ik aan mijn site heb toegevoegd. Ten eerste zijn er meer foto's beschikbaar (o.a. over Lund en het Nordiska Museet), en verder heb ik ook mijn eerste Zweedse tekst van het derde niveau toegevoegd. Tenslotte zijn er nog wat kleine wijzigingen zoals aanpassingen in de tekst over Pati Pati en het toevoegen van de RoM-sectie op de site (ten lange leste). Voor hen die deze blog lezen los van de site: ga gerust op zoek, het is niet moeilijk te vinden (misschien zelfs iets té gemakkelijk...).

Voor de lessen begonnen ben ik nog eens op museumuitstap gegaan. Om eventuele vragen voor te zijn: neen, ik heb ze intussen nog niet allemaal bezocht. Het aantal musea in Stockholm is zo groot dat ik daar toch wel aardig wat extra tijd in zou kunnen steken, gesteld dat ik daar op uit zou zijn. Niet alles is overigens even interessant. Het Nordiska Museet valt echter niet in die laatste categorie. De buitenzijde van het gebouw is al de moeite van het bewonderen waard, maar de binnenkant toch net iets meer. De tentoonstellingen gaan voornamelijk over het Zweedse land en volk, hun gewoonten, kledij, tradities en de Sami ('de Lappen'). Er zijn echter ook regelmatig tijdelijke tentoonstellingen over vreemdere zaken. Toen ik er was stond er bijvoorbeeld een opstelling rond de kunst van het 'dandy-zijn'. Ik moet denk ik toch nog wat oefenen wat dat betreft...

Daarna begonnen de lessen weer. Beter gezegd: dat zou toch zou moeten zijn. Het bleek echter niet zo vanzelfsprekend om de voorgestelde lessen ook daadwerkelijk te volgen.

De derde lessenreeks Zweeds (Intermediate level) was geen probleem. Hoewel ik op de wachtlijst stond, wist ik ruim op voorhand dat ik effectief deel uitmaakte van een groep. Het bouwt (uiteraard) voort op de vorige cursussen en breidt nog uit. Er ligt wel meer nadruk op het mondelinge gedeelte en het praktisch gebruik van Zweeds in allerhande contexten, ook wetenschappelijke. De lessen zijn nu bijvoorbeeld helemaal in het Zweeds. Wie geïnteresseerd is: mijn opstellen staan op de site, zoals ook vroeger het geval was. Je kan steeds Google translate gebruiken ("Google, je vriend"). Misschien moet ik later toch maar eens een vertaling voorzien.

Daarnaast is er ook Philosophy of Science. Het lessenrooster was bijzonder moeilijk terug te vinden, maar ze waren zich er blijkbaar van bewust: ik kreeg daags voor de eerste les nog telefoon om te vragen of ik het gevonden had. De lessen gaan o.a. over rationaliteit, de geldigheid van inductie, de deductieve methode, het ideaal van het wetenschappelijk realisme enz. Bijzonder interessant. Het boek telt zo'n 1300 pagina's. Gelukkig behandelen we het ten eerste niet helemaal, en ten tweede is er geen echt examen, maar moeten we een paper schrijven.

Als laatste ging ik ook Affective Interaction volgen (een 'Mens-machineinteractie'-vak). Ik hoorde er een hele tijd niets van, ook niet toen ik er mijn coördinator naar vroeg. Uiteindelijk stuur ik dan maar zelf een mail naar de verantwoordelijk professor. Antwoord: 'Oeps sorry, dat vak wordt dit jaar niet gegeven!' De database is dus niet helemaal up-to-date. Ik moest dan in zeven haasten een vervangend vak zien te vinden. Nu, een echt equivalent was er niet. Zowat het beste dat ik kon kiezen was Intercultural Communication, hoewel het voor mijn richting toch ergens lichtjes off topic is. Na wat gebakkelei met Leuven denk ik echter dat ze het wel zullen aanvaarden, zelfs als HCI-vak. Ik ben blij dat ik het gekozen heb. Een van de eerste opdrachten was op bezoek gaan in het Zweedse gerechtsgebouw en daar een rechtszaak bijwonen om de communicatie tussen de verschillende actoren te bestuderen. Dat was natuurlijk in het Zweeds. Ik was verbaasd hoeveel ik er al van verstond, maar toch blij dat mijn Zweedse medestudenten de rest konden uitleggen. Ook dit vak heeft geen examen, maar wel aardig wat leesvoer en een paper. Het leukste en tegelijk het vervelendste aan die papers is dat je totaal geen richtlijn hebt qua inhoud: kies zelf maar iets dat verband houdt met de leerstof...

De voorbije week kreeg ik nog eens bezoek, uit Leuven ditmaal. Ik had redelijk wat tijd om Stockholm mee te gaan verkennen. Hierbij kwamen de typische zaken aan bod: een algemene rondleiding over de eilanden, de oude stad, het stadhuis,... O ja, ook de grootste IKEA van de wereld wou ze niet missen. Toch zaten er ook voor mij wat nieuwigheden tussen: het Fotografiska museet en Drottningholm had ik zelf nog niet bezocht. Dat laatste is het kasteel waar de koninklijke familie woont, in tegenstelling tot het slot in de oude stad. Helaas kan je er op weekdagen niet binnengaan, maar er is ook een heel park rond dat wel toegankelijk is.
Het begon hier ook nog eens te sneeuwen. De hele voorgaande week was het vrij warm geweest (d.w.z. net rond het vriespunt) en de meeste sneeuw was gesmolten. Nu viel er ineens binnen de 36h een centimeter of 15. De bussen konden er van meespreken. Het is dus niet alleen in België dat het openbaar vervoer lam ligt bij winterweer.
Misschien komen van dit bezoek nog foto's op mijn site, maar dat hangt er van af of de fotografe in kwestie die wil/zal doorspelen, want ik heb er zelf geen gemaakt...

Tussendoor ben ik begonnen met kronieken schrijven, hoewel ik het niet meteen een 'Ab urbe condita' zou noemen. Het gaat over de geschiedenis van Pati Pati, het (vernieuwd) solidariteitskoor in Leuven. Voor geïnteresseerden: binnenkort kan je alles lezen op hun site.

Russian roadtrip v2

Hejhej!

nu ska jag berätta lite mer om resan till Ryssland. Jag berättade om Hermitage museet igår, men naturligtvis finns det mycket mer att titta på! Idag kan du lära mer om, till exempel, 'den kyrkan på runnit blod' och Sankt Peter och Pauls slott. Hmm, förlåt, jag ska börja att skriva på holländska nu.

Sorry, ik kon het even niet laten. Ik ga in onze Zweedse les een presentatie geven over onze reis naar Rusland en wou alvast even oefenen. Gebruik gerust een vertaalsite om te checken wat er staat (hoewel het niet zo moeilijk is: mijn Zweeds blijft hoe dan ook erg eenvoudig).

Gisteren eindigde ik op de avond van zaterdag 6 november. Vanzelfsprekend gaan we dan verder vanaf zondagochtend. De dag begon net als zaterdag, alleen zagen de meeste gezichten er alweer een tikje vermoeider uit. Na een stevig ontbijt konden we nog eens de bus in. We vertrokken namelijk naar Pushkin, een 25-tal kilometer buiten Sint-Petersburg. Het is vernoemd naar de vermaarde dichter Alexander Pushkin (1799-1837). On eigenlijke doel was het kasteel van Catherine I (de echtgenote van Peter de Grote), dat echter voornamelijk later door tsarina Elisabeth werd uitgebouwd. Vandaar ook dat het kasteel vol hangt met E's. Het wordt ook wel Tsarskoe Selo genoemd.

Het kasteel is ontworpen door Europese architecten. Het is bedoeld om te wedijveren met Versailles. Het werd gedeeltelijk vernield tijdens de oorlog, maar men spaart kosten nog moeite om het te restaureren. Dat proces is zelfs nu nog volop aan de gang. Dat verklaart waarom het goud er zo nieuw uitziet. In 2003 werd de belangrijkste kamer van het kasteel opnieuw geopend: de barnstenen kamer ('amber room'). De gids wist ons te vertellen dat je er maar hoogstens vijf minuten binnen mag blijven. Men zegt dat het barnsteen energie uitstraalt en de langdurige blootstelling hieraan zou aanleiding geven tot onvoorspelbaar gedrag... hmmm, interessante stelling.Vooral lastig voor diegenen die de kamer hebben gebouwd... Het was niet toegelaten om foto's te nemen. Een andere opmerkelijke kamer is de grote zaal. Die kan zelfs gehuurd worden voor een feest of een concert. Nogal wat grote namen hebben hier hun opwachting gemaakt. We kregen even het idee om samen te leggen en de zaal te huren, maar uiteindelijk besloten we toch maar om hiervan af te zien, zonder zelfs maar te informeren naar de prijs.

In het kasteel is een grote verscheidenheid in de kamers op te merken die het verloop in de tijd volgt. Zo zijn er duidelijke Oosterse, maar ook klassieke invloeden te bespeuren. Verder zijn er kamers voor de meest uiteenlopende bezigheden: kamers voor kunst, voor privégesprekken, een slaapkamer, een kamer voor buitenechtelijke ontmoetingen enz. Vreemd genoeg kan ik me niet meteen een badkamer herinneren, maar een groot deel van het kasteel is nog niet toegankelijk dus zal ik me maar onthouden van commentaar over de toenmalige hygiëne. Er was een opvallend groot aantal eetkamers in verschillende stijlen. In een ervan stond speciaal gefabriceerd snoepgoed dat jaren goed blijft.

Kunst en kledij waren ook erg belangrijk. Een van onze groepsleden keek in een kamer naar het plafond en was verbaasd: het was het enige plafond dat niet bedekt was met schilderingen of mozaïeken. Wat kledij betreft, Elisabeth droeg elke dag een andere jurk. Dat kan een mooie verzameling opleveren!

Bij de uitgang hingen tal van foto's van beroemdheden die op bezoek waren geweest: Bush, Schröder, Poetin,...

's Middags konden we dan nog wat verder de stad gaan verkennen. Omdat dit onze laatste dag was wilde ik een aantal dingen zeker nog gezien hebben. Eerst en vooral is er de Sint Isaakskathedraal die een mooi panorama van de stad biedt. Alleen jammer dat het nogal druilerig/sneeuwachtig weer was, zodat het effect lichtjes werd bedorven. Om toch een zomers tintje te geven heb ik maar wat met de foto geknoeid. Binnenin de kathedraal kan je vele schilderijen bewonderen. Er is ook wat informatie over de constructie. Omdat de architect een Fransman was (de Monferrand) was er gelukkig heel wat begrijpelijke informatie voorhanden.

Mijn persoonlijke favoriet in Sint-Petersburg is de 'Church on spilled blood'. Het is een typisch Russische kerk in een verder quasi volledig naar Europees model ontworpen stad. De kleuren doen de eerste keer wat raar aan, maar uiteindelijk kan ik het toch wel waarderen. De naam verwijst naar tsaar Alexander II die op die plek werd vermoord.
Binnenin is de kerk volledig bedekt met mozaïeken. Dat is behoorlijk wat werk in geïnvesteerd. De foto aan de rechterkant geeft een idee hoe het eruitzag.



Een laatste bezoek was het 'Peter and Paul fortress'. Het ligt op een eilandje midden in de stad. Oorspronkelijk was het in hout gebouwd, maar later werd het herbouwd in steen. Er is ook een strand dat in de zomer blijkbaar een trekpleister is. Je kan er onder andere een blik werpen op de kathedraal, de St Peter poort, de markeringen van vroegere overstromingen de cellen enz. De klokken in de kathedraal zijn overigens van Belgische makelij.
Oorspronkelijk was het fort bedoeld ter verdediging van de stad, maar net toen het af was, was de oorlog met de Zweden voorbij. Het werd dan maar in gebruik genomen als politieke gevangenis. Een van de eerste gevangen was de zoon van Peter de Grote, Aleksey, die werd beschuldigd van verraad.
Daarna gingen we nog samen iets eten, Mexicaans, ter afwisseling.

De volgende dag zaten we een hele dag op de bus. Gedurende de hele tijd dat we in Sint-Petersburg waren, was er altijd wel sprake van druilerig weer of sneeuwvlagen (watersneeuw). Op onze terugweg reden we echter (voor een deel van de trip) door ongerepte sneeuwvelden onder een staalblauwe hemel. Na een uitgebreide controle aan de grens konden we doorrijden naar Turku. Er was ook nog een stop bij de duty-free grenspostwinkel. Voor velen de ultieme gelegenheid om de beloofde flessen wodka voor vrienden mee te nemen. Helaas, ik moet jullie teleurstellen, ikzelf heb geen voorraad ingeslagen.


De nacht brachten we opnieuw door op de ferry. Er was een behoorlijk goede sfeer (ooit al een drieliterfles wodka met ingebouwd pompsysteem gezien?). Later op de avond was er ook nog een karaokefeestje in een van de bars op de boot.

Terug in Stockholm namen we afscheid. Ik was een van de gelukkigen: velen kwamen uit andere delen van Zweden en moesten nog een eind reizen. Bovendien had ik geen les, wat ook niet voor iedereen gold. Nu is het wachten tot alle verhalen en foto's op internet verschijnen!