Hejhej!
nu ska jag berätta lite mer om resan till Ryssland. Jag berättade om Hermitage museet igår, men naturligtvis finns det mycket mer att titta på! Idag kan du lära mer om, till exempel, 'den kyrkan på runnit blod' och Sankt Peter och Pauls slott. Hmm, förlåt, jag ska börja att skriva på holländska nu.
Sorry, ik kon het even niet laten. Ik ga in onze Zweedse les een presentatie geven over onze reis naar Rusland en wou alvast even oefenen. Gebruik gerust een vertaalsite om te checken wat er staat (hoewel het niet zo moeilijk is: mijn Zweeds blijft hoe dan ook erg eenvoudig).
Gisteren eindigde ik op de avond van zaterdag 6 november. Vanzelfsprekend gaan we dan verder vanaf zondagochtend. De dag begon net als zaterdag,

alleen zagen de meeste gezichten er alweer een tikje vermoeider uit. Na een stevig ontbijt konden we nog eens de bus in. We vertrokken namelijk naar Pushkin, een 25-tal kilometer buiten Sint-Petersburg. Het is vernoemd naar de vermaarde dichter Alexander Pushkin (1799-1837). On eigenlijke doel was het kasteel van Catherine I (de echtgenote van Peter de Grote), dat echter voornamelijk later door tsarina Elisabeth werd uitgebouwd. Vandaar ook dat het kasteel vol hangt met E's. Het wordt ook wel Tsarskoe Selo genoemd.
Het kasteel is ontworpen door Europese architecten. Het is bedoeld om te wedijveren met Versailles. Het werd gedeeltelijk vernield tijdens de oorlog,

maar men spaart kosten nog moeite om het te restaureren. Dat proces is zelfs nu nog volop aan de gang. Dat verklaart waarom het goud er zo nieuw uitziet. In 2003 werd de belangrijkste kamer van het kasteel opnieuw geopend: de barnstenen kamer ('amber room'). De gids wist ons te vertellen dat je er maar hoogstens vijf minuten binnen mag blijven. Men zegt dat het barnsteen energie uitstraalt en de langdurige blootstelling hieraan zou aanleiding geven tot onvoorspelbaar gedrag... hmmm, interessante stelling.Vooral lastig voor diegenen die de kamer hebben gebouwd... Het was niet toegelaten om foto's te nemen. Een andere opmerkelijke kamer is de grote zaal. Die kan zelfs gehuurd worden voor een feest of een concert. Nogal wat grote namen hebben hier hun opwachting gemaakt. We kregen even het idee om samen te leggen en de zaal te huren, maar uiteindelijk besloten we toch maar om hiervan af te zien, zonder zelfs maar te informeren naar de prijs.
In het kasteel is een grote verscheidenheid in de kamers op te merken die het verloop in de tijd

volgt. Zo zijn er duidelijke Oosterse, maar ook klassieke invloeden te bespeuren. Verder zijn er kamers voor de meest uiteenlopende bezigheden: kamers voor kunst, voor privégesprekken, een slaapkamer, een kamer voor buitenechtelijke ontmoetingen enz. Vreemd genoeg kan ik me niet meteen een badkamer herinneren, maar een groot deel van het kasteel is nog niet toegankelijk dus zal ik me maar onthouden van commentaar over de toenmalige hygiëne. Er was een opvallend groot aantal eetkamers in verschillende stijlen. In een ervan stond speciaal gefabriceerd snoepgoed dat jaren goed blijft.

Kunst en kledij waren ook erg belangrijk. Een van onze groepsleden keek in een kamer naar het plafond en was verbaasd: het was het enige plafond dat niet bedekt was met schilderingen of mozaïeken. Wat kledij betreft, Elisabeth droeg elke dag een andere jurk. Dat kan een mooie verzameling opleveren!
Bij de uitgang hingen tal van foto's van beroemdheden die op bezoek waren geweest: Bush, Schröder, Poetin,...
's Middags konden we dan nog wat verder de stad gaan verkennen. Omdat dit onze laatste dag was wilde ik een aantal dingen zeker nog gezien hebben. Eerst en vooral is er de Sint

Isaakskathedraal die een mooi panorama van de stad biedt. Alleen jammer dat het nogal druilerig/sneeuwachtig weer was, zodat het effect lichtjes werd bedorven. Om toch een zomers tintje te geven heb ik maar wat met de foto geknoeid. Binnenin de kathedraal kan je vele schilderijen bewonderen. Er is ook wat informatie over de constructie. Omdat de architect een Fransman was (de Monferrand) was er gelukkig heel wat begrijpelijke informatie voorhanden.
Mijn persoonlijke favoriet in Sint-Petersburg is de 'Church on spilled blood'. Het is een typisch


Russische kerk in een verder quasi volledig naar Europees model ontworpen stad. De kleuren doen de eerste keer wat raar aan, maar uiteindelijk kan ik het toch wel waarderen. De naam verwijst naar tsaar Alexander II die op die plek werd vermoord.
Binnenin is de kerk volledig bedekt met mozaïeken. Dat is behoorlijk wat werk in geïnvesteerd. De foto aan de rechterkant geeft een idee hoe het eruitzag.
Een laatste bezoek was het 'Peter and Paul fortress'. Het ligt op een eilandje midden in de stad. Oorspronkelijk was het in hout gebouwd, maar later werd het herbouwd in steen. Er is ook een strand

dat in de zomer blijkbaar een trekpleister is. Je kan er onder andere een blik werpen op de kathedraal, de St Peter poort, de markeringen van vroegere overstromingen de cellen enz. De klokken in de kathedraal zijn overigens van Belgische makelij.
Oorspronkelijk was het fort bedoeld ter verdediging van de stad, maar net toen het af was, was de oorlog met de Zweden voorbij. Het werd dan maar in gebruik genomen als politieke gevangenis. Een van de eerste gevangen was de zoon van Peter de Grote, Aleksey, die werd beschuldigd van verraad.
Daarna gingen we nog samen iets eten, Mexicaans, ter afwisseling.
De volgende dag zaten we een hele dag op de bus. Gedurende de hele tijd dat we in Sint-Petersburg waren, was er altijd wel sprake van druilerig weer of sneeuwvlagen (watersneeuw). Op onze terugweg reden we echter (voor een deel van de trip) door ongerepte sneeuwvelden onder een staalblauwe hemel. Na een uitgebreide controle aan de grens konden we doorrijden naar Turku. Er was ook nog een stop bij de duty-free grenspostwinkel. Voor velen de ultieme gelegenheid om de beloofde flessen wodka voor vrienden mee te nemen. Helaas, ik moet jullie teleurstellen, ikzelf heb geen voorraad ingeslagen.

De nacht brachten we opnieuw door op de ferry. Er was een behoorlijk goede sfeer (ooit al een drieliterfles wodka met ingebouwd pompsysteem gezien?). Later op de avond was er ook nog een karaokefeestje in een van de bars op de boot.
Terug in Stockholm namen we afscheid. Ik was een van de gelukkigen: velen kwamen uit andere delen van Zweden en moesten nog een eind reizen. Bovendien had ik geen les, wat ook niet voor iedereen gold. Nu is het wachten tot alle verhalen en foto's op internet verschijnen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten