Russian roadtrip

Dag allemaal!
Hieronder volgt het relaas van onze enige echte Russian roadtrip naar Sint-Petersburg.

De reis begon met een cruisenacht naar Turku (Finland), gevolgd door een busrit naar Sint-Petersburg. Het einde was natuurlijk net andersom.

Bij het verzamelen aan de ferry terminal was de toon al meteen gezet: het was een bont allegaartje van nationaliteiten en ideeën dat zich klaarmaakte om scheep te gaan. Eerst moesten we natuurlijk ons internationaal paspoort terugkrijgen. Dat hadden we moeten inleveren voor het verkrijgen van een visum voor Rusland. Daarin zijn ze blijkbaar heel precies: zelfs de manier waarop het aanvraagformulier afgedrukt moet worden is heel precies omschreven. Ik was al blij dat ik nog een internationaal paspoort had van de reis naar Marokko in 2007. Iedereen had echter zonder problemen een visum kunnen verkrijgen. Dit geldt overigens alleen voor de exacte duur van de reis.

Om 20u10 vertrok onze ferry dan richting Finland. De reden voor deze 'omweg' is dat er geen rechtstreekse boten zijn naar Rusland, alleen naar Finland, Talinn en Riga. Vandaar kan je dan per trein of bus verder reizen.
In de foto links kan je zien hoe de slaapvertrekken eruitzagen. Er is net voldoende ruimte voor vier personen. De foto toont ook nog een constante gedurende de trip, zijnde de geestrijke dranken. Rusland staat niet voor niets bekend als een vodka-land. Op een ferry vind je ook steeds een tax-free winkel. Laat ons het er maar op houden dat sommige mensen wel blij waren dat ze de volgende dag in de bus wat konden slapen. Natuurlijk hebben we ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om eens een kijkje op het dek te nemen. Het was wel al donker, maar op zich is het eigenlijk een heel mooi zicht om de lichten van de stad voorbij te zien glijden.

De volgende ochtend kwamen we aan in Turku om 7u35,d.w.z. Finse tijd, aangezien het daar een uur later is dan in Zweden. Daar maakten we kennis met onze buschauffeur genaamd Ossi. Hij deed gedurende de hele trip veel moeite om ons wegwijs te maken.
De bus was eigenlijk voorzien voor 58 personen. Vermits we maar met 32 waren hadden we dus veel ruimte. We zaten dus de rest van de dag op de bus, met af en toe een pauze om de benen eens te strekken of om een sigaret op te stekken (voor de rokers in de groep dan). Uiteraard waren er ook de stops om te eten. Het landschap waar we doorreden was voornamelijk erg desolaat te noemen, al kan dat ook wel te maken hebben met het bewolkte en druilerige weer.
De paspoortcontrole nam ook nogal wat tijd in beslag. Eerst komt er iemand aan de Finse zijde op de bus. Die wil gewoon zien of je in het bezit bent van een geldig paspoort. Dan kan je niemandsland binnenrijden. Aan de Russische grens komt er iemand op de bus om te kijken of je een geldig visum hebt. Dan rijd je 100m verder en moet je uitstappen en de grenspost binnengaan. De paspoorten worden een voor een gecontroleerd en je krijgt een stempel om aan te geven wanneer je Rusland binnenkwam. Ondertussen is er wat papierwerk voor onze chauffeur. Vervolgens rijd je nog 100m verder en komt er weer iemand op de bus...om te checken of iedereen een stempel heeft in zijn/haar paspoort...

Rond 19u30 kwamen we uiteindelijk aan bij het hotel. De kamers waren goed uitgerust (sanitair, meubilair, zelfs televisie). Drink alleen geen water van de kraan. Gedurende de ochtend komt er zelfs personeel langs om de kamer op te ruimen. Altijd leuk om je pyjama mooi opgevouwen boven op je kussen terug te vinden. Ik vond het alleen iets minder leuk om te weten dat men zomaar de kamers in en uit liep. Tenslotte had ik toch wel iets meer dan €100 achtergelaten. Het probleem is namelijk dat Zweden kronen heeft, Finland euro's en Rusland roebels. Drie verschillende eenheden in je portefeuille hebben kan behoorlijk storend werken.

Een van de eerste dingen die iedereen wou doen was uiteraard geld afhalen (behalve diegenen die op voorhand naar een wisselkantoor waren geweest). Ik had nog geïnformeerd bij de bank of het een probleem zou geven om geld af te halen in Rusland, maar een antwoord heb ik eigenlijk nooit gehad. Gelukkig waren er geen problemen, hoewel dat naar volgend jaar toe blijkbaar gaat veranderen.

Daarna gingen we al voor een eerste keer Sint-Petersburg verkennen. In het centrum geraken is op zich al een belevenis. De wegaanduidingen zeiden namelijk niet zo heel veel voor ons, aangezien onze kennis van het cyrillische schrift erg beperkt is. Ook met Engels kan je lang niet overal terecht. Op de een of andere manier zijn we er toch in geslaagd om de bus te nemen, hoewel de helft van de groep bijna 'gekidnapt' werd toen de bus verder wou rijden omdat er een misverstand was over de betaling. Aangezien we nog niet gegeten hadden zochten we maar op goed geluk een restaurant uit. Een tip: de pizza's die ik daar gegeten heb is absoluut af te raden!

Terugkeren hebben we dan maar met de metro gedaan. Sommige metrostations zijn echt bijzonder mooi uitgewerkt, naar men zegt om 'het bezit van het volk' in de verf te zetten. Het is opvallend om de verschillen te zien volgens de tijd waarin een station in gebruik werd genomen. We sloten de avond af met een gezellige babbel/dronk in een van de hotelkamers.

De volgende ochtend kregen we dan een Brits aandoend ontbijtbuffet voorgeschoteld. Naast de traditionele dingen zoals toast, muesli, koffie, thee, fruitsap, enz was er ook steviger kost zoals worst, aardappelpuree, quiche/eierbereidingen en nog wat andere zaken. Het was bovendien niet ongewoon om al wat opzij te zetten als middagmaal/tussendoortje. Strikt genomen was het daar niet voor bedoeld, maar de servetjestechniek kan wel eens handig zijn (om te verpakken bedoel ik).

Daarna vertrokken we voor een sightseeing tour met de bus door Sint-Petersburg. We hadden een gids die er een sport van maakte om ons van links naar rechts te laten kijken. Een keer zei ze zelfs "Now you should look simultaneously to the right and to the left"... Het was nog maar eens een druilerig weertje, maar toch was het zeker een nuttige tocht om een overzicht te krijgen van wat er allemaal te zien was in de stad en een ideeën op te doen voor een later, diepgaander bezoek. De foto toont de Sin-Isaakskathedraal. Van daaruit heb je een mooi uitzicht over heel Sint-Petersburg. Gedurende de Sovjet-periode werd ze gebruikt als museum voor atheïsme.
We gingen ook aan boord van de 'Aurora', een schip van waar de oktoberrevolutie (1917) officieel begon. Het afvuren van de boordkanonnen was het sein voor de bestorming van het Winterpaleis.
Natuurlijk zijn er nog tal van bezienswaardigheden in de stad, te veel om nu allemaal aan te halen. Onze trip eindigde bij de Hermitage, het belangrijkste museum van Rusland met werken van Michelangelo, Leonardo Da Vinci, Rembrandt, Rubens, Vlaamse wandtapijten, Klassieke kunst, Oosterse kunst, archeologische vondsten enz. Helaas, de rij was erg lang (1-2 uur aanschuiven, met voortdurende aankondigingen in het Russisch). Gelukkig hebben studenten een vrije toegang. Uiteindelijk was er echter slechts weinig tijd over om alles te bezichtigen. Nu ja, dat is bij dergelijke grote musea als het Louvre of de Hermitage altijd wel het geval: je hebt nooit genoeg tijd om alles te bekijken dat je zou willen.

's Avonds bezochten we een Russische volksdans/zangvoorstelling. Het was de moeite waard om te zien wat de dansers allemaal aanbrachten. Meestal ging het om paardansen, begeleid met live muziek, of meerstemmig gezongen liederen. Ook de variëteit in de traditionele klederdracht kon ik wel smaken.

Na de voorstelling gingen we op zoek naar een echt Russisch restaurant. Met de hulp van enkele lokale jongeren kregen we er tenslotte een te pakken, maar de zoektocht was een voorbeeld van hoe moeilijk het is om met een groep efficiënt besluiten te nemen. De setting in het restaurant was wel wat toeristisch, maar bijzonder sfeervol. Traditionele gerechten als borsj (een soort soep), pelmeni en vareniki (een soort ravioli): het was allemaal verkrijgbaar. Voeg daar nog een soort drank gebrouwen uit broodkruimels aan toe en onze maaltijd was compleet.

Daarna keerden we terug naar het hotel (net op tijd voor de laatste metro) en keuvelden nog gezellig na bij enkele vodka-shots (zelfde opmerking als eerder: naar de verhalen die ik later hoorde, was het voor sommigen meer dan enkele shots).

Tot zover een eerste verslag van de reis. Later volgt zeker meer!