Posts tonen met het label Russian roadtrip. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Russian roadtrip. Alle posts tonen

woensdag 10 november 2010

Russian roadtrip v2

Hejhej!

nu ska jag berätta lite mer om resan till Ryssland. Jag berättade om Hermitage museet igår, men naturligtvis finns det mycket mer att titta på! Idag kan du lära mer om, till exempel, 'den kyrkan på runnit blod' och Sankt Peter och Pauls slott. Hmm, förlåt, jag ska börja att skriva på holländska nu.

Sorry, ik kon het even niet laten. Ik ga in onze Zweedse les een presentatie geven over onze reis naar Rusland en wou alvast even oefenen. Gebruik gerust een vertaalsite om te checken wat er staat (hoewel het niet zo moeilijk is: mijn Zweeds blijft hoe dan ook erg eenvoudig).

Gisteren eindigde ik op de avond van zaterdag 6 november. Vanzelfsprekend gaan we dan verder vanaf zondagochtend. De dag begon net als zaterdag, alleen zagen de meeste gezichten er alweer een tikje vermoeider uit. Na een stevig ontbijt konden we nog eens de bus in. We vertrokken namelijk naar Pushkin, een 25-tal kilometer buiten Sint-Petersburg. Het is vernoemd naar de vermaarde dichter Alexander Pushkin (1799-1837). On eigenlijke doel was het kasteel van Catherine I (de echtgenote van Peter de Grote), dat echter voornamelijk later door tsarina Elisabeth werd uitgebouwd. Vandaar ook dat het kasteel vol hangt met E's. Het wordt ook wel Tsarskoe Selo genoemd.

Het kasteel is ontworpen door Europese architecten. Het is bedoeld om te wedijveren met Versailles. Het werd gedeeltelijk vernield tijdens de oorlog, maar men spaart kosten nog moeite om het te restaureren. Dat proces is zelfs nu nog volop aan de gang. Dat verklaart waarom het goud er zo nieuw uitziet. In 2003 werd de belangrijkste kamer van het kasteel opnieuw geopend: de barnstenen kamer ('amber room'). De gids wist ons te vertellen dat je er maar hoogstens vijf minuten binnen mag blijven. Men zegt dat het barnsteen energie uitstraalt en de langdurige blootstelling hieraan zou aanleiding geven tot onvoorspelbaar gedrag... hmmm, interessante stelling.Vooral lastig voor diegenen die de kamer hebben gebouwd... Het was niet toegelaten om foto's te nemen. Een andere opmerkelijke kamer is de grote zaal. Die kan zelfs gehuurd worden voor een feest of een concert. Nogal wat grote namen hebben hier hun opwachting gemaakt. We kregen even het idee om samen te leggen en de zaal te huren, maar uiteindelijk besloten we toch maar om hiervan af te zien, zonder zelfs maar te informeren naar de prijs.

In het kasteel is een grote verscheidenheid in de kamers op te merken die het verloop in de tijd volgt. Zo zijn er duidelijke Oosterse, maar ook klassieke invloeden te bespeuren. Verder zijn er kamers voor de meest uiteenlopende bezigheden: kamers voor kunst, voor privégesprekken, een slaapkamer, een kamer voor buitenechtelijke ontmoetingen enz. Vreemd genoeg kan ik me niet meteen een badkamer herinneren, maar een groot deel van het kasteel is nog niet toegankelijk dus zal ik me maar onthouden van commentaar over de toenmalige hygiëne. Er was een opvallend groot aantal eetkamers in verschillende stijlen. In een ervan stond speciaal gefabriceerd snoepgoed dat jaren goed blijft.

Kunst en kledij waren ook erg belangrijk. Een van onze groepsleden keek in een kamer naar het plafond en was verbaasd: het was het enige plafond dat niet bedekt was met schilderingen of mozaïeken. Wat kledij betreft, Elisabeth droeg elke dag een andere jurk. Dat kan een mooie verzameling opleveren!

Bij de uitgang hingen tal van foto's van beroemdheden die op bezoek waren geweest: Bush, Schröder, Poetin,...

's Middags konden we dan nog wat verder de stad gaan verkennen. Omdat dit onze laatste dag was wilde ik een aantal dingen zeker nog gezien hebben. Eerst en vooral is er de Sint Isaakskathedraal die een mooi panorama van de stad biedt. Alleen jammer dat het nogal druilerig/sneeuwachtig weer was, zodat het effect lichtjes werd bedorven. Om toch een zomers tintje te geven heb ik maar wat met de foto geknoeid. Binnenin de kathedraal kan je vele schilderijen bewonderen. Er is ook wat informatie over de constructie. Omdat de architect een Fransman was (de Monferrand) was er gelukkig heel wat begrijpelijke informatie voorhanden.

Mijn persoonlijke favoriet in Sint-Petersburg is de 'Church on spilled blood'. Het is een typisch Russische kerk in een verder quasi volledig naar Europees model ontworpen stad. De kleuren doen de eerste keer wat raar aan, maar uiteindelijk kan ik het toch wel waarderen. De naam verwijst naar tsaar Alexander II die op die plek werd vermoord.
Binnenin is de kerk volledig bedekt met mozaïeken. Dat is behoorlijk wat werk in geïnvesteerd. De foto aan de rechterkant geeft een idee hoe het eruitzag.



Een laatste bezoek was het 'Peter and Paul fortress'. Het ligt op een eilandje midden in de stad. Oorspronkelijk was het in hout gebouwd, maar later werd het herbouwd in steen. Er is ook een strand dat in de zomer blijkbaar een trekpleister is. Je kan er onder andere een blik werpen op de kathedraal, de St Peter poort, de markeringen van vroegere overstromingen de cellen enz. De klokken in de kathedraal zijn overigens van Belgische makelij.
Oorspronkelijk was het fort bedoeld ter verdediging van de stad, maar net toen het af was, was de oorlog met de Zweden voorbij. Het werd dan maar in gebruik genomen als politieke gevangenis. Een van de eerste gevangen was de zoon van Peter de Grote, Aleksey, die werd beschuldigd van verraad.
Daarna gingen we nog samen iets eten, Mexicaans, ter afwisseling.

De volgende dag zaten we een hele dag op de bus. Gedurende de hele tijd dat we in Sint-Petersburg waren, was er altijd wel sprake van druilerig weer of sneeuwvlagen (watersneeuw). Op onze terugweg reden we echter (voor een deel van de trip) door ongerepte sneeuwvelden onder een staalblauwe hemel. Na een uitgebreide controle aan de grens konden we doorrijden naar Turku. Er was ook nog een stop bij de duty-free grenspostwinkel. Voor velen de ultieme gelegenheid om de beloofde flessen wodka voor vrienden mee te nemen. Helaas, ik moet jullie teleurstellen, ikzelf heb geen voorraad ingeslagen.


De nacht brachten we opnieuw door op de ferry. Er was een behoorlijk goede sfeer (ooit al een drieliterfles wodka met ingebouwd pompsysteem gezien?). Later op de avond was er ook nog een karaokefeestje in een van de bars op de boot.






Terug in Stockholm namen we afscheid. Ik was een van de gelukkigen: velen kwamen uit andere delen van Zweden en moesten nog een eind reizen. Bovendien had ik geen les, wat ook niet voor iedereen gold. Nu is het wachten tot alle verhalen en foto's op internet verschijnen!

dinsdag 9 november 2010

Russian roadtrip

Dag allemaal!
Hieronder volgt het relaas van onze enige echte Russian roadtrip naar Sint-Petersburg.

De reis begon met een cruisenacht naar Turku (Finland), gevolgd door een busrit naar Sint-Petersburg. Het einde was natuurlijk net andersom.

Bij het verzamelen aan de ferry terminal was de toon al meteen gezet: het was een bont allegaartje van nationaliteiten en ideeën dat zich klaarmaakte om scheep te gaan. Eerst moesten we natuurlijk ons internationaal paspoort terugkrijgen. Dat hadden we moeten inleveren voor het verkrijgen van een visum voor Rusland. Daarin zijn ze blijkbaar heel precies: zelfs de manier waarop het aanvraagformulier afgedrukt moet worden is heel precies omschreven. Ik was al blij dat ik nog een internationaal paspoort had van de reis naar Marokko in 2007. Iedereen had echter zonder problemen een visum kunnen verkrijgen. Dit geldt overigens alleen voor de exacte duur van de reis.

Om 20u10 vertrok onze ferry dan richting Finland. De reden voor deze 'omweg' is dat er geen rechtstreekse boten zijn naar Rusland, alleen naar Finland, Talinn en Riga. Vandaar kan je dan per trein of bus verder reizen.
In de foto links kan je zien hoe de slaapvertrekken eruitzagen. Er is net voldoende ruimte voor vier personen. De foto toont ook nog een constante gedurende de trip, zijnde de geestrijke dranken. Rusland staat niet voor niets bekend als een vodka-land. Op een ferry vind je ook steeds een tax-free winkel. Laat ons het er maar op houden dat sommige mensen wel blij waren dat ze de volgende dag in de bus wat konden slapen. Natuurlijk hebben we ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om eens een kijkje op het dek te nemen. Het was wel al donker, maar op zich is het eigenlijk een heel mooi zicht om de lichten van de stad voorbij te zien glijden.

De volgende ochtend kwamen we aan in Turku om 7u35,d.w.z. Finse tijd, aangezien het daar een uur later is dan in Zweden. Daar maakten we kennis met onze buschauffeur genaamd Ossi. Hij deed gedurende de hele trip veel moeite om ons wegwijs te maken.
De bus was eigenlijk voorzien voor 58 personen. Vermits we maar met 32 waren hadden we dus veel ruimte. We zaten dus de rest van de dag op de bus, met af en toe een pauze om de benen eens te strekken of om een sigaret op te stekken (voor de rokers in de groep dan). Uiteraard waren er ook de stops om te eten. Het landschap waar we doorreden was voornamelijk erg desolaat te noemen, al kan dat ook wel te maken hebben met het bewolkte en druilerige weer.
De paspoortcontrole nam ook nogal wat tijd in beslag. Eerst komt er iemand aan de Finse zijde op de bus. Die wil gewoon zien of je in het bezit bent van een geldig paspoort. Dan kan je niemandsland binnenrijden. Aan de Russische grens komt er iemand op de bus om te kijken of je een geldig visum hebt. Dan rijd je 100m verder en moet je uitstappen en de grenspost binnengaan. De paspoorten worden een voor een gecontroleerd en je krijgt een stempel om aan te geven wanneer je Rusland binnenkwam. Ondertussen is er wat papierwerk voor onze chauffeur. Vervolgens rijd je nog 100m verder en komt er weer iemand op de bus...om te checken of iedereen een stempel heeft in zijn/haar paspoort...

Rond 19u30 kwamen we uiteindelijk aan bij het hotel. De kamers waren goed uitgerust (sanitair, meubilair, zelfs televisie). Drink alleen geen water van de kraan. Gedurende de ochtend komt er zelfs personeel langs om de kamer op te ruimen. Altijd leuk om je pyjama mooi opgevouwen boven op je kussen terug te vinden. Ik vond het alleen iets minder leuk om te weten dat men zomaar de kamers in en uit liep. Tenslotte had ik toch wel iets meer dan €100 achtergelaten. Het probleem is namelijk dat Zweden kronen heeft, Finland euro's en Rusland roebels. Drie verschillende eenheden in je portefeuille hebben kan behoorlijk storend werken.

Een van de eerste dingen die iedereen wou doen was uiteraard geld afhalen (behalve diegenen die op voorhand naar een wisselkantoor waren geweest). Ik had nog geïnformeerd bij de bank of het een probleem zou geven om geld af te halen in Rusland, maar een antwoord heb ik eigenlijk nooit gehad. Gelukkig waren er geen problemen, hoewel dat naar volgend jaar toe blijkbaar gaat veranderen.

Daarna gingen we al voor een eerste keer Sint-Petersburg verkennen. In het centrum geraken is op zich al een belevenis. De wegaanduidingen zeiden namelijk niet zo heel veel voor ons, aangezien onze kennis van het cyrillische schrift erg beperkt is. Ook met Engels kan je lang niet overal terecht. Op de een of andere manier zijn we er toch in geslaagd om de bus te nemen, hoewel de helft van de groep bijna 'gekidnapt' werd toen de bus verder wou rijden omdat er een misverstand was over de betaling. Aangezien we nog niet gegeten hadden zochten we maar op goed geluk een restaurant uit. Een tip: de pizza's die ik daar gegeten heb is absoluut af te raden!

Terugkeren hebben we dan maar met de metro gedaan. Sommige metrostations zijn echt bijzonder mooi uitgewerkt, naar men zegt om 'het bezit van het volk' in de verf te zetten. Het is opvallend om de verschillen te zien volgens de tijd waarin een station in gebruik werd genomen. We sloten de avond af met een gezellige babbel/dronk in een van de hotelkamers.

De volgende ochtend kregen we dan een Brits aandoend ontbijtbuffet voorgeschoteld. Naast de traditionele dingen zoals toast, muesli, koffie, thee, fruitsap, enz was er ook steviger kost zoals worst, aardappelpuree, quiche/eierbereidingen en nog wat andere zaken. Het was bovendien niet ongewoon om al wat opzij te zetten als middagmaal/tussendoortje. Strikt genomen was het daar niet voor bedoeld, maar de servetjestechniek kan wel eens handig zijn (om te verpakken bedoel ik).

Daarna vertrokken we voor een sightseeing tour met de bus door Sint-Petersburg. We hadden een gids die er een sport van maakte om ons van links naar rechts te laten kijken. Een keer zei ze zelfs "Now you should look simultaneously to the right and to the left"... Het was nog maar eens een druilerig weertje, maar toch was het zeker een nuttige tocht om een overzicht te krijgen van wat er allemaal te zien was in de stad en een ideeën op te doen voor een later, diepgaander bezoek. De foto toont de Sin-Isaakskathedraal. Van daaruit heb je een mooi uitzicht over heel Sint-Petersburg. Gedurende de Sovjet-periode werd ze gebruikt als museum voor atheïsme.
We gingen ook aan boord van de 'Aurora', een schip van waar de oktoberrevolutie (1917) officieel begon. Het afvuren van de boordkanonnen was het sein voor de bestorming van het Winterpaleis.
Natuurlijk zijn er nog tal van bezienswaardigheden in de stad, te veel om nu allemaal aan te halen. Onze trip eindigde bij de Hermitage, het belangrijkste museum van Rusland met werken van Michelangelo, Leonardo Da Vinci, Rembrandt, Rubens, Vlaamse wandtapijten, Klassieke kunst, Oosterse kunst, archeologische vondsten enz. Helaas, de rij was erg lang (1-2 uur aanschuiven, met voortdurende aankondigingen in het Russisch). Gelukkig hebben studenten een vrije toegang. Uiteindelijk was er echter slechts weinig tijd over om alles te bezichtigen. Nu ja, dat is bij dergelijke grote musea als het Louvre of de Hermitage altijd wel het geval: je hebt nooit genoeg tijd om alles te bekijken dat je zou willen.

's Avonds bezochten we een Russische volksdans/zangvoorstelling. Het was de moeite waard om te zien wat de dansers allemaal aanbrachten. Meestal ging het om paardansen, begeleid met live muziek, of meerstemmig gezongen liederen. Ook de variëteit in de traditionele klederdracht kon ik wel smaken.

Na de voorstelling gingen we op zoek naar een echt Russisch restaurant. Met de hulp van enkele lokale jongeren kregen we er tenslotte een te pakken, maar de zoektocht was een voorbeeld van hoe moeilijk het is om met een groep efficiënt besluiten te nemen. De setting in het restaurant was wel wat toeristisch, maar bijzonder sfeervol. Traditionele gerechten als borsj (een soort soep), pelmeni en vareniki (een soort ravioli): het was allemaal verkrijgbaar. Voeg daar nog een soort drank gebrouwen uit broodkruimels aan toe en onze maaltijd was compleet.

Daarna keerden we terug naar het hotel (net op tijd voor de laatste metro) en keuvelden nog gezellig na bij enkele vodka-shots (zelfde opmerking als eerder: naar de verhalen die ik later hoorde, was het voor sommigen meer dan enkele shots).

Tot zover een eerste verslag van de reis. Later volgt zeker meer!