En toen was het alweer weekend

Hej hej! (een typische Zweedse groet, zelfs naar onbekenden toe)

Voor ik het goed en wel besef, is er alweer bijna een week voorbij. Ik heb van deze week gebruik gemaakt om nu eens wat meer van de stad te gaan bekijken, nu de administratie ofwel rond is, ofwel eerst reactie van anderen vereist. Misschien zagen jullie al iets van die verkenningstochten op de foto's. Om die up to date te houden is iets minder werk vereist dan voor de blog.

Uiteraard waren mijn ochtenden opnieuw gevuld met Zweedse lessen: werkwoorden, voornaamwoorden, bepaald en onbepaalde uitdrukkingen, enkelvoud en meervoud, allerhande specifieke situaties,... we kunnen nu toch al een soort conversatie opzetten. Liefst onder elkaar: een houding van geduld en proberen begrijpen wat de ander bedoelt, gepaard gaande met een goede kennis van de voorlopig beperkte woordenschat is een absolute must.
De uitspraak is een vervelend punt. Ik wil hiermee niemand aanvallen, maar als je naar gesproken Zweeds luistert en je maakt abstractie van de taal, dan waan je je in Limburg! Heel dynamisch en melodieus dus! Persoonlijk vind ik dat eerder een storend kenmerk als je probeert te communiceren, maar het staat je vrij daar zelf een mening over te vormen :-)

Deze week heb ik dus iets meer van de stad gezien. Enerzijds waren er nog aardig wat door THS georganiseerde activiteiten en anderzijds had ik meer tijd om zelf eens op verkenning te trekken.
Het weer viel hierbij ook mee. Zondag moest er nog een barbecue afgelast worden vanwege de regen, maar de rest van de week was het redelijk tot zeer goed: det var vackert väder!

Dinsdag was er een bezoek aan het stadhuis van Stockholm gepland. Dat ligt op het uiterst oostelijke punt van Kungsholmen, het eiland waar ik verblijf. Het ligt dus aan het water en heeft zelfs een soort aanlegplaats.
Zoals met nog andere activiteiten het geval is, moest je voor het bezoek eigenlijk vooraf tickets kopen. Helaas waren die in een mum van tijd uitverkocht. Toch ben ik maar eens gaan kijken: ik had al van anderen gehoord dat er wel eens een plaats open kan vallen en dat ze dan nog wel extra mensen aanvaarden. Het bleek een goed idee en ik was niet de enige die er zo over dacht: we waren met iets minder dan 20 extra deelnemers. Gelukkig deed men aan de balie niet moeilijk en kregen we alsnog een ticket, zij het dan aan iets hogere prijs dan de rest van de groep...

Het gebouw is eigenlijk nog niet zo oud: het werd afgewerkt in 1923. Ragnar Östberg, de architect, maakte vele reizen om buitenlandse architectuur te gaan bestuderen. Dat is dan ook goed te zien in de verschillende bouwstijlen die in het stadhuis verwerkt zijn. De twee belangrijkste zalen zijn de 'Blauwe zaal' en de 'Gouden zaal' (zie de fotosectie voor afbeeldingen).

De Blauwe Zaal zou normaal gezien inderdaad blauw geweest zijn als een aanvulling op het zo bedoelde open dak (een binnenplein was typisch voor de Italiaanse architectuur). Men wou er echter ook banketten kunnen houden, dus er moest wel een dak op. "Een glazen dak dan maar", was het idee van de man. Helaas was dat met de toenmalige technologie niet mogelijk: weg blauwe lucht! Omdat Östberg een romanticus was besloot hij op het laatste moment ook nog om de blauwe muren te vervangen door bakstenen muren. De bakstenen kwamen van afgebroken Zweedse gebouwen... De naam was op dat moment al aangekondigd en kon niet meer gewijzigd worden met de beschikbare financiële middelen. De zaal is vooral bekend omdat hier het banket ter ere van de Nobelprijzen plaatsvindt. Bovendien kan men er ook het grootse orgel van Scandinavië bewonderen.
De Gouden zaal valt op door een afbeelding van de godin van het Mälarenmeer. Bij de officiële opening was er nogal wat commotie rond het feit dat de kunstenaar haar zo lelijk had voorgesteld. Hij had echter voor alles een uitleg klaar, zoals steeds het geval lijkt voor sommige kunstenaars (wederom, laat niemand zich aangevallen voelen). De godin zit in het midden, het centrum van de wereld en heeft grote ogen om goed te kunnen zien wat er in die wereld gebeurt. Heur haar, dat inderdaad wel wat aan Medusa doet denken, is natuurlijk een uitbeelding van de golven van het meer. Bovendien heeft ze heel grote voeten om stevig verankerd te staan om stand te houden.
Zoals jullie merken kon onze THS-coördinator, die toen onze gids was, over alles wel een verhaaltje vertellen.

Woensdag stond een sportnamiddag op het menu: voetbal, volleybal, kubbs,baseball, frisbee en allerhande Zweedse varianten van de opgenoemde sporten passeerden de revue. Het was behoorlijk intensief onder een stevig zonnetje: ik weet mijn spieren ineens weer veel beter liggen!

Op dit moment (10 - 15 augustus) gaat in Stockholm ook het 'Kulturfestivall' door. Hele delen van de binnenstad zijn bezet door straatmuzikanten, verkopers, circusacts, allerhande podia voor optredens,... Helemaal conform hun status als Green Capital is er ook een 'Green platta' waar de hele dag door muziek, lezingen en discussies plaatsvinden met als centraal thema 'milieu'. Ik ben er gisteren doorgelopen en nam ook de gelegenheid te baat om de oude stad eens wat meer te verkennen. Dat was tijdens een erg regenachtige city rally de week ervoor immers niet zo eenvoudig. Morgen zal ik er denk ik nog eens een kijkje gaan nemen.

Gisteravond werd een een film getoond in Nymble (het THS-gebouw). Het was het vervolg van de film van vorige week over de tempeliers. Men vroeg duidelijk al enige evolutie in ons taalgevoel: waar de vorige film volledig Engels ondertiteld was, was dat hier alleen het geval bij de Zweedse (en Arabische) scènes: die hadden namelijk een dubbele ondertiteling. De Engelse scènes... hadden alleen Zweedse ondertitels!

Deze namiddag ben ik eens gaan rondkijken in het oosten van de stad: Djurgården is een eiland dat bekend staat om de mooie natuur en de vele musea. Ook hier was het meer een mogelijkheid om impressies op te doen. Om alles ten gronde te bekijken is er veel meer tijd nodig: dat komt later wel.

Ondertussen heb ik ook de mogelijkheid om een fiets te gebruiken. Dat kwam vandaag zeker van pas. Stockholm heeft een goed ontwikkeld systeem van stadsfietsen opgezet voor de periode april - oktober (in de winter is fietsen blijkbaar nogal moeilijk). Als je een kaart hebt kan je gewoon een fiets registeren aan de automaat met het rek. Binnen de drie uur moet je die dan in een ander rek in de stad binnenleveren. Combineer dit met een metroabonnement en je hebt heel wat mogelijkheden om de stad te verkennen!

Eigenlijk kan ik de middag alleen beschrijven met veel foto's. Ik ben in tot nu toe in geen enkel museum binnen geweest, maar het geheel langs buiten oogt alvast indrukwekkend. Het hele eiland is een groot park met talloze van torens voorzien gebouwtjes in allerlei kleurentinten. Ook de natuur zelf maakt dit eiland tot een paradijs voor fietsers, wandelaars, ruiters, joggers en niet te vergeten: zwemmers en roeiers! Bovendien zijn de beelden die de ingang tot het eiland markeren op zich ook al het bekijken waard. Verder is er ook een klein pretpark. Ook dat is typisch Zweeds: waar je in andere landen de natuur misschien steeds afgescheiden aantreft van het moderne stadsgedeelte, verwerkt Stockholm dit tot één geheel, wat tot heel aparte effecten kan leiden. Soms is het geslaagd, maar op andere momenten -bv. als je na een stuk natuur ineens een lelijke flat voor je neus hebt- kan het minder aangenaam over komen...

Maar zoals lang geleden al geweten was: een beeld zegt meer dan duizend woorden: kijk daarom zeker hier.

Het ga jullie goed daar,
Lieven