vandaag was vooral een dag van veel wachten en met bagage slepen. Maar laat ik het niet te negatief maken.
Op de ochtend van de 2e augustus van het jaar 2010 besloot ik dat ik zo nodig een stapje in de wereld wou zetten. Om dat te kunnen doen moest ik er echter vroeg (4h in de ochtend!) bij zijn. Omdat een auto zichzelf niet terugrijdt vanaf de luchthaven besloten mijn ouders mij op dat eerste traject te vergezellen. Toevallig bleek de incheckbalie voor Stockholm (Zweden) ineens open te zijn. De keuze was dan ook snel gemaakt. Zeulend met meer dan 35 kg bagage begaf ik mij naar de balie. Na het oplossen van een technisch probleem met de ticketmachine was mijn bagage veilig onderweg. Ikzelf had daarna nog eens het genoegen met de security kennis te maken d.w.z.: laptop uitpakken, riem uitdoen, jas uitdoen, alles uit je zakken halen,...en dan moeten blijven staan wachten omdat de persoon voor mij toch wel een paar liter aan gels en vloeistoffen allerhande bleek bij te hebben (zonnecrème,...). Gelukkig haalde ik het vliegtuig nog op tijd.
Wachten op de bagage dan maar, en dan een busticket kopen voor de anderhalf uur durende rit naar de hoofdstad. Onderweg waren er wel wat mooie landschappen te zien, maar het binnenkomen van 'the European Green Capital' was toch een beetje een teleurstelling: er is weliswaar wel heel wat groen, maar de betonblokken en ketens (vooral McDonald's) zijn toch ook alomtegenwoordig.
We kwamen aan bij het centraal station en stapten daar over op de metro. Een goede raad: als je voor een citytrip naar Stockholm komt is een driedaagse kaart een goed idee, maar als permanentere oplossing zou ik toch voor een fiets gaan om het gat in je zak te dichten. Hoe dan ook, de weg naar het gebouw van de Student Union (waar ook de Accommodation aanwezig was) was niet zo moeilijk te vinden. Gewoon een kwestie van de goede kant op gaan :-)
Na een tweetal uur wachten kon ik dan mijn volle 97kg (bagage inclusief) nog eens door de metro sleuren. Om naar Sankt Göransgatan te gaan moet ik een beetje een omweg maken via het centraal station, maar ik moet mijn drie-dagenkaart toch benutten en heb voorlopig niet echt een alternatief, tenzij je meer dan een 50 minuten wil stappen...
Mijn kot maakt deel uit van een gebouw van 12 verdiepingen. Het ligt aan een vrij drukke baan, op 100m van een 'Tunnelbana'(metro)-station. Vanuit mijn gordijnloos raam op de derde verdieping kijk ik gelukkig uit op een picknickplekje boven op een met gras begroeid heuveltje.
Normaal gezien zou op mijn kamer hier niets zijn, op wat meubels na. Toen ik uiteindelijk tegen 16h30 op kot aankwam en mijn spullen begon weg te bergen had ik er echter niet zoveel zin in alles te moeten gaan kopen: beddengoed, keukengerief,... Tot mijn opluchting was mijn voorgangster zo sympathiek mij een hele inboedel na te laten: gered! Toch blijft het wel een beetje kaal. Iets vastmaken aan de muur is niet toegestaan.
Ik heb wel een kleine eigen keukenhoek (3 kookplaten en een oven) én een eigen badkamer met douche en WC. Het gebouw is trouwens zeer goed beveiligd. Voor ik uiteindelijk mijn kamersleutel kan gebruiken, moet ik eerst 4 controles ondergaan met mijn verkregen chip!
Om de dag mooi te eindigen -net zoals de regen dat ook kort tevoren had gedaan- besloot ik om nog even op zoek te gaan naar een winkel in de buurt. Dat bleek geen probleem te zijn: keuze genoeg!
Ook mijn ontbijt is hiermee gered.
Morgen begint het echte werk. 's Ochtends les van 9 tot 12: Zweeds. 's Middags om 13h start de eigenlijke registratieprocedure en informatieronde: bankrekening, studieplan indienen, inschrijven bij de Student Union, andere praktische informatie, enz. Genoeg te doen dus.
Mocht het jullie geruststellen: ik ben niet van plan elke dag zo'n epistel op te stellen. Ik zal mijn tijd wel kunnen gebruiken hier.
Groeten vanuit Stockholm,
Lieven
Geen opmerkingen:
Een reactie posten