Hej
de tijd tussen mijn berichten blijft maar toenemen. Nu had ik echter een gegronde reden: examens!
Gelukkig zijn die nu achter de rug. Tot bijna vlak ervoor hadden we nog les en daarna was het dus even stevig doorbijten, maar ik denk wel dat ik er zonder kleerscheuren door geraakt ben. Op het moment dat ik mijn laatste examen ging doen waren de nieuwe lessen eigenlijk al een week bezig. De manier waarop de lessen worden aangereikt is echter van die aard dat het eerder een ontspanning is om naar de les te gaan. Bovendien heb ik het voordeel dat ik het begin al van een praktische kant ken. Het gaat nl. over een programmeer taal die we in een vorige les (door dezelfde prof gegeven) hebben gebruikt om een aantal projectjes te doen. Voor de geïnteresseerden, het gaat om Erlang (ontwikkeld bij Ericsson als eenvoudige concurrente taal).
Voor de examens hadden we nog een leuk HCI-project. Nou ja, het was wel vrij tijdrovend: we zijn er een hele week mee bezig geweest. We moesten met een groep van 4 een interactieve applicatie ontwerpen die gebruikt kon worden in een fitness. Dat waren vrij ruime vereisten. Het ging echter meer om het proces dan om het product, hoewel enkel het resultaat werd bekeken om er je proces uit af te leiden, aangevuld met de indruk van de assistent op basis van de dagelijkse meetings.
In ons geval was het een programma om een dieet te plannen en op te volgen, gecombineerd met een agenda/dagboek voor fitnessoefeningen. Eerst moesten we de mensen gaan uitvragen. De kern van HCI zit namelijk in 'human-centred design' (of toch voor een deel). Na het daarop volgende brainstorm- en selectieproces moesten we 'papieren prototypes' maken, wat vooral knutselwerk is. Google maar eens op 'papieren prototype'. Het volgende stadium was het maken van een powerpoint-presentatie die de functionaliteit van het product nabootst. Het eigenlijke product kwam er dus niet aan te pas. Dat zou ook wat moeilijk zijn, in één week (4 dagen). Tot slot moesten we het ontwerp van een andere groep beoordelen volgens de methode van de heuristische evaluatie (google nog maar eens...).
Die opdracht is uiteindelijk met veel succes afgerond :-)
Na nog een kort hack-bij-elkaar project voor software engineering was het dus blokken geblazen.
Nu is dat echter achter de rug. Laat ik maar gebruikmaken van de vrije tijd om eens wat meer te gaan verkennen, zowel in Stockholm als daarbuiten. Eerste afspraak: donderdag! Dan vertrek ik namelijk naar Sint-Petersburg! Deze middag had ik toch een aantal uur nodig om een Engelstalige gids te vinden. Zo heb ik al zeker iets te lezen op de bus: het zal een lange rit worden. Uiteraard zijn er ook een boel nieuwe mensen met wie ik kan kennismaken: ik ken namelijk niemand van mijn medereizigers. Benieuwd wat dat zal geven...
Ik heb net ook de melding gekregen dat mijn ticket(s) voor het einde van het semester geboekt zijn. Deze keer gaat het om een trip naar Kiruna, in het uiterste noorden van Stockholm. Noorderlicht, hondensleden, ijshotel, iglo's en veeeeeeeel sneeuw: daar valt ook wel wat te doen. Weet je dat het daar zelfs nu al om 15h donker wordt. Wat zal dat geven in december? Een zaklamp lijkt alvast onontbeerlijk!
Ondanks de ruim toegenomen vrije tijd denk ik echter niet dat ik me zal vervelen hier. Er zijn nog wel wat dingen die ik eens moet aanpakken: mijn site bijwerken/herwerken/aanvullen, de gouwsite ook eens fatsoenlijk opfrissen, teksten schrijven voor al minstens drie mensen die erom vroegen,.. en bezoek ontvangen. Mijn zus (Machteld) en nicht (Nele) komen midden november al even logeren. Eind november verwacht ik ook nog bezoek.
Zo, nu zijn jullie alweer een beetje beter op de hoogte van hoe het hier is. Ik wens jullie nog het beste toe en ga zelf nog eens de (hier nogal beroemde) avonturen van Pippi Långbyxor (in het Zweeds) herbekijken.
Vele groeten,
Lieven
dinsdag 2 november 2010
zondag 3 oktober 2010
Herfststormen
Hejhej!
alweer een halve maand verder. Ik zou zeggen, er is niet veel gebeurd, maar dat is niet helemaal waar. De vraag is alleen of het veel was dat jullie mogelijkerwijs zou interesseren.
Eerst een cliché dan maar: het weer! Het begint hier stilaan herfst te worden (voor jullie denkelijk ook wel). Nu ja, meteorologisch gezien is de die uiteraard al bezig, maar je begrijpt wat ik bedoel. Een echte kleurenpracht. Desondanks is het nog niet echt koud, hooguit wat frisjes met een fikse bries. Kortom: de ideale gelegenheid om eens een mooie wandeling te maken of langs een van de vele waterwegen te gaan joggen. Helaas heb ik daar niet zo geweldig veel gelegenheid toe gehad vanwege andere zaken die mijn aandacht opslorpten. Vandaar ook de lange pauze in verslaggeving.
De lessen beginnen al naar een einde toe te gaan: over twee weken is het eerste examen (van de drie). Omdat er geen blok is, gaan intussen de lessen gewoon door. Zo is er komende week een hele projectweek van HCI (Human Computer Interaction). Toch wel het interessantste vak eigenlijk. Gelukkig maar, aangezien dat mijn specialisatie is in de master cw. Maar toch: veel lezen/leren, verslagen schrijven (12 pagina's UML diagrammen vandaag pfff) enz... de moeite. Ik was bijna vergeten hoe het was om voortdurend een kortbij deadline te hebben zoals in het secundair.
Ik heb echter wel wat leuke toekomstplannen voor november-december. De eerste week van november ga ik bijvoorbeeld naar Rusland, hoewel ik daarvoor nog het een en ander moet regelen. Eigenlijk is het een 'roadtrip' naar Sint-Petersburg via Finland. Lijkt me wel de moeite!
Eind december zou ik dan met wat bekenden naar het noorden trekken (Kiruna). Ik neem aan dat het er dan ijskoud en aardedonker zal zijn. Waar wachten we nog op?
En goed nieuws (nou ja, voor mij toch, voor jullie hangt het er van af hoe je erover denkt): ik kom met Kerstmis wel eens even terug langs in het Zuiderse België! De gelegenheid bij uitstek om die arme studenten wat bij te staan (of stilletjes te pesten): mijn examens zijn dan al voorbij, gesteld dat ik geen herexamens heb in januari, want zo werkt dat hier.
Ik wens jullie daar in België of waar dan ook alle goeds toe.
Aan mijn medekoorleden in Leuven die het zonder mijn bemoeizucht moeten stellen: ik hoop/reken erop dat de eerste repetitie een geweldig succes was en dat jullie er een fantastisch jaar van maken.
Het zou nu wel even kunnen duren voor het volgende bericht doorsijpelt tot op de site. Tot de volgende keer!
Groeten,
Lieven
alweer een halve maand verder. Ik zou zeggen, er is niet veel gebeurd, maar dat is niet helemaal waar. De vraag is alleen of het veel was dat jullie mogelijkerwijs zou interesseren.
Eerst een cliché dan maar: het weer! Het begint hier stilaan herfst te worden (voor jullie denkelijk ook wel). Nu ja, meteorologisch gezien is de die uiteraard al bezig, maar je begrijpt wat ik bedoel. Een echte kleurenpracht. Desondanks is het nog niet echt koud, hooguit wat frisjes met een fikse bries. Kortom: de ideale gelegenheid om eens een mooie wandeling te maken of langs een van de vele waterwegen te gaan joggen. Helaas heb ik daar niet zo geweldig veel gelegenheid toe gehad vanwege andere zaken die mijn aandacht opslorpten. Vandaar ook de lange pauze in verslaggeving.
De lessen beginnen al naar een einde toe te gaan: over twee weken is het eerste examen (van de drie). Omdat er geen blok is, gaan intussen de lessen gewoon door. Zo is er komende week een hele projectweek van HCI (Human Computer Interaction). Toch wel het interessantste vak eigenlijk. Gelukkig maar, aangezien dat mijn specialisatie is in de master cw. Maar toch: veel lezen/leren, verslagen schrijven (12 pagina's UML diagrammen vandaag pfff) enz... de moeite. Ik was bijna vergeten hoe het was om voortdurend een kortbij deadline te hebben zoals in het secundair.
Ik heb echter wel wat leuke toekomstplannen voor november-december. De eerste week van november ga ik bijvoorbeeld naar Rusland, hoewel ik daarvoor nog het een en ander moet regelen. Eigenlijk is het een 'roadtrip' naar Sint-Petersburg via Finland. Lijkt me wel de moeite!
Eind december zou ik dan met wat bekenden naar het noorden trekken (Kiruna). Ik neem aan dat het er dan ijskoud en aardedonker zal zijn. Waar wachten we nog op?
En goed nieuws (nou ja, voor mij toch, voor jullie hangt het er van af hoe je erover denkt): ik kom met Kerstmis wel eens even terug langs in het Zuiderse België! De gelegenheid bij uitstek om die arme studenten wat bij te staan (of stilletjes te pesten): mijn examens zijn dan al voorbij, gesteld dat ik geen herexamens heb in januari, want zo werkt dat hier.
Ik wens jullie daar in België of waar dan ook alle goeds toe.
Aan mijn medekoorleden in Leuven die het zonder mijn bemoeizucht moeten stellen: ik hoop/reken erop dat de eerste repetitie een geweldig succes was en dat jullie er een fantastisch jaar van maken.
Het zou nu wel even kunnen duren voor het volgende bericht doorsijpelt tot op de site. Tot de volgende keer!
Groeten,
Lieven
maandag 13 september 2010
Onder stoom
Hejhej!
Na twee weken zet ik me nog eens achter mijn scherm om ervaringen met jullie te delen. Voor andere doeleinden zit ik er sowieso wel genoeg achter.
Het semester is volop op gang gekomen. Zoals ik eerder al aanhaalde, zijn de lessen doorgaans veel meer op ervaring en beleving van de materie gericht. Dit heeft echter ook zijn nadelen.
Een daarvan is dat je absoluut moet proberen bij te blijven met de geziene materie. Als je eenmaal achter raakt, lijkt het me moeilijk om terug bij te werken. Dit is uiteraard een persoonlijke visie, maar bedenk wel dat in Zweden het concept 'blokperiode' onbekend is. De lessen lopen door tot quasi aan het examen. In mijn geval is het zelfs zo dat de les(sen) voor de volgende studieperiode al begonnen zijn op het moment dat ik mijn laatste examen ga afleggen...
Een tweede punt zijn de verschillende projectwerkjes die we moeten maken, alleen of in groep. Ik moet wel zeggen dat ze meestal wel interessant en (voorlopig) conceptueel vrij haalbaar zijn. Het vraagt alleen wat tijd.
Ter illustratie een overzichtje voor deze week. Tegen woensdag moeten we een verslag schrijven over onze voorbereiding van de oefenzitting van 'Gedistribueerde netwerken'. Eerst was er echter de vraag om het Erlang-webserverprogramma te vervolledigen en tests uit te voeren. De laatste test deed ik vandaag. Dat was eigenlijk nog wel wat heen en weer pingen over de computers. Ik had de mijne laten aanstaan op kot en het IP-adres meegenomen naar de campus. De computer zelf liet ik maar zo: ik wou die niet de hele dag meeslepen. Op de campus maakte ik dan gebruik van de laptop van een Iraanse kennis om mijn computer eerst te bereiken via ssh (een veilige terminalverbinding) om de server op te zetten. Dan startten we de benchmark op zijn computer. Die hield in dat er tot 500 opeenvolgende HTTP-'get'-requests werden uitgewisseld, met bijhorend antwoord. Dat nutteloze pingpongspelletje dus enkel en alleen voor tijdmetingen...
Verslag: 4 pagina's LaTeX met introductie van MakeFile en GNUPlot (hoewel die later zeker nog van pas zullen komen).
Voor 'Human Computer Interactions' hebben we een groepswerk tegen donderdag. Mijn groepsleden (afkomstig uit Hong Kong) vinden het echter niet nodig het handboek aan te kopen dus qua methodieken volgen kan dat tellen! De taak bestaat erin bepaalde ontwerpprincipes (zie D. Norman, Design of Everyday Things toe te passen op twee doodgewone voorwerpen. Sinds die taak ben ik een beetje gehersenspoeld: ik zie overal ontwerpfouten :-). Het tweede deel is een Heuristische evaluatie van MS Word, laat ons maar zeggen: hoe gemakkelijk is het om mee om te gaan (al is dat heel kort door de bocht).
Verwachte totaal verslag: 8-9 pagina's.
Voor 'Moderne methoden voor software engineering' is er een waslijst (17) vragen rond UML (Unified Modelling Language), te vervolledigen tegen zondag. Dit mag je alleen doen, maar het is aangeraden om het per twee te doen.
En reken daar maar minstens 200 pagina's lees/leervoer bij om de gaatjes te vullen die mogelijk nog ontstaan. Zo ziet een week er dus gemiddeld uit (behalve dat ik Zweeds II niet heb vermeld).
Een positief puntje is wel dat er veel met 'bonussen' wordt gewerkt, zelfs in die mate dat ze een significant verschil maken op het examen. Vandaag hadden we een Dugga van HCI (quiz met multiple choice en giscorrectie). 20 vragen rond alles wat we tot nu toe gezien hadden. Het goede nieuws: je kan er alleen maar bij winnen...
Oef. Dat was even stoom afblazen. De lessen zijn op zich eigenlijk bovenal interessant te noemen. Daarnaast leer je ook wel wat mensen kennen door met hen samen te werken, hoewel ik wat meer tijd zou willen hebben om dat ook in informele momenten te doen. Zoals ik al aanhaalde: er zijn hier mensen uit Iran, Hong Kong, Australië, Nederland, Brazilië, Oekraïne en zelfs een paar Belgen, hoewel ze met uitsterven bedreigd lijken, enz. Dan spreek alleen nog maar over diegenen die ik echt gesproken heb of regelmatig zie. Een echte cultuurvermenging dus!
Vorige week woensdag (8/09) was er een evenement op de hoofdcampus waar ik wel bij moest zijn. Ieder jaar organiseert men namelijk het 'fyrverkeri konsert' d.i. een concert met vuurwerk. Er kwamen een vijftal groepen optreden. Het repertoire was voornamelijk klassiek, hoewel ook het Star Wars hoofdthema en ABBA de revue passeerden. Het deed wel wat denken aan het Leejo (het jeugdorkest waar Machteld -mijn oudste zus- in meespeelt en -beheert). Hieronder zie je een opname die vorig jaar is genomen. Er zijn er ook wel te viden van dit jaar, maar deze is een goede weergave van zowel muziek als vuurwerk. Muziek: Händels 'Music for the Royal Fireworks' :). Zoals de rector (in het Zweeds) ook in zijn toespraak zei: KTH heeft dan ook als motto 'Vetenschap och Konst' (wetenschap en kunst). Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet veel verder kwam dan een heel ruw begrip van zijn betoog...vandaar de lessen Zweeds 2: advanced beginners!
Voor de volgende weken ziet het er dus naar uit dat er niet zo veel zal veranderen: veel lezen en schrijven en weinig tijd om er echt op uit te trekken. Ik kijk al uit naar november (dan heb ik maar 1.5 vak...).
O ja, nog veel goede moed aan mijn Pati Pati-vrienden in Leuven. De website is online: kijk hier. Ze staan voor de grote uitdaging om nu zonder de steun van UP alles te runnen. Ik vertrouw erop dat ze dat kunnen! (Zodat ik volgend jaar zonder problemen weer kan komen meezingen).
Voor de rest lijkt het in ons Belgenlandje niet zo vlot te lopen. Ik verwacht alleszins dat er een regering is als ik terugkeer in juli... Ik hoop daarnaast dat het met mijn lezers wél goed gaat en wens jullie het beste.
Groeten uit een grijs Stockholm (hoewel vooral donker op dit moment),
Lieven
Na twee weken zet ik me nog eens achter mijn scherm om ervaringen met jullie te delen. Voor andere doeleinden zit ik er sowieso wel genoeg achter.
Het semester is volop op gang gekomen. Zoals ik eerder al aanhaalde, zijn de lessen doorgaans veel meer op ervaring en beleving van de materie gericht. Dit heeft echter ook zijn nadelen.
Een daarvan is dat je absoluut moet proberen bij te blijven met de geziene materie. Als je eenmaal achter raakt, lijkt het me moeilijk om terug bij te werken. Dit is uiteraard een persoonlijke visie, maar bedenk wel dat in Zweden het concept 'blokperiode' onbekend is. De lessen lopen door tot quasi aan het examen. In mijn geval is het zelfs zo dat de les(sen) voor de volgende studieperiode al begonnen zijn op het moment dat ik mijn laatste examen ga afleggen...
Een tweede punt zijn de verschillende projectwerkjes die we moeten maken, alleen of in groep. Ik moet wel zeggen dat ze meestal wel interessant en (voorlopig) conceptueel vrij haalbaar zijn. Het vraagt alleen wat tijd.
Ter illustratie een overzichtje voor deze week. Tegen woensdag moeten we een verslag schrijven over onze voorbereiding van de oefenzitting van 'Gedistribueerde netwerken'. Eerst was er echter de vraag om het Erlang-webserverprogramma te vervolledigen en tests uit te voeren. De laatste test deed ik vandaag. Dat was eigenlijk nog wel wat heen en weer pingen over de computers. Ik had de mijne laten aanstaan op kot en het IP-adres meegenomen naar de campus. De computer zelf liet ik maar zo: ik wou die niet de hele dag meeslepen. Op de campus maakte ik dan gebruik van de laptop van een Iraanse kennis om mijn computer eerst te bereiken via ssh (een veilige terminalverbinding) om de server op te zetten. Dan startten we de benchmark op zijn computer. Die hield in dat er tot 500 opeenvolgende HTTP-'get'-requests werden uitgewisseld, met bijhorend antwoord. Dat nutteloze pingpongspelletje dus enkel en alleen voor tijdmetingen...
Verslag: 4 pagina's LaTeX met introductie van MakeFile en GNUPlot (hoewel die later zeker nog van pas zullen komen).
Voor 'Human Computer Interactions' hebben we een groepswerk tegen donderdag. Mijn groepsleden (afkomstig uit Hong Kong) vinden het echter niet nodig het handboek aan te kopen dus qua methodieken volgen kan dat tellen! De taak bestaat erin bepaalde ontwerpprincipes (zie D. Norman, Design of Everyday Things toe te passen op twee doodgewone voorwerpen. Sinds die taak ben ik een beetje gehersenspoeld: ik zie overal ontwerpfouten :-). Het tweede deel is een Heuristische evaluatie van MS Word, laat ons maar zeggen: hoe gemakkelijk is het om mee om te gaan (al is dat heel kort door de bocht).
Verwachte totaal verslag: 8-9 pagina's.
Voor 'Moderne methoden voor software engineering' is er een waslijst (17) vragen rond UML (Unified Modelling Language), te vervolledigen tegen zondag. Dit mag je alleen doen, maar het is aangeraden om het per twee te doen.
En reken daar maar minstens 200 pagina's lees/leervoer bij om de gaatjes te vullen die mogelijk nog ontstaan. Zo ziet een week er dus gemiddeld uit (behalve dat ik Zweeds II niet heb vermeld).
Een positief puntje is wel dat er veel met 'bonussen' wordt gewerkt, zelfs in die mate dat ze een significant verschil maken op het examen. Vandaag hadden we een Dugga van HCI (quiz met multiple choice en giscorrectie). 20 vragen rond alles wat we tot nu toe gezien hadden. Het goede nieuws: je kan er alleen maar bij winnen...
Oef. Dat was even stoom afblazen. De lessen zijn op zich eigenlijk bovenal interessant te noemen. Daarnaast leer je ook wel wat mensen kennen door met hen samen te werken, hoewel ik wat meer tijd zou willen hebben om dat ook in informele momenten te doen. Zoals ik al aanhaalde: er zijn hier mensen uit Iran, Hong Kong, Australië, Nederland, Brazilië, Oekraïne en zelfs een paar Belgen, hoewel ze met uitsterven bedreigd lijken, enz. Dan spreek alleen nog maar over diegenen die ik echt gesproken heb of regelmatig zie. Een echte cultuurvermenging dus!
Vorige week woensdag (8/09) was er een evenement op de hoofdcampus waar ik wel bij moest zijn. Ieder jaar organiseert men namelijk het 'fyrverkeri konsert' d.i. een concert met vuurwerk. Er kwamen een vijftal groepen optreden. Het repertoire was voornamelijk klassiek, hoewel ook het Star Wars hoofdthema en ABBA de revue passeerden. Het deed wel wat denken aan het Leejo (het jeugdorkest waar Machteld -mijn oudste zus- in meespeelt en -beheert). Hieronder zie je een opname die vorig jaar is genomen. Er zijn er ook wel te viden van dit jaar, maar deze is een goede weergave van zowel muziek als vuurwerk. Muziek: Händels 'Music for the Royal Fireworks' :). Zoals de rector (in het Zweeds) ook in zijn toespraak zei: KTH heeft dan ook als motto 'Vetenschap och Konst' (wetenschap en kunst). Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet veel verder kwam dan een heel ruw begrip van zijn betoog...vandaar de lessen Zweeds 2: advanced beginners!
Voor de volgende weken ziet het er dus naar uit dat er niet zo veel zal veranderen: veel lezen en schrijven en weinig tijd om er echt op uit te trekken. Ik kijk al uit naar november (dan heb ik maar 1.5 vak...).
O ja, nog veel goede moed aan mijn Pati Pati-vrienden in Leuven. De website is online: kijk hier. Ze staan voor de grote uitdaging om nu zonder de steun van UP alles te runnen. Ik vertrouw erop dat ze dat kunnen! (Zodat ik volgend jaar zonder problemen weer kan komen meezingen).
Voor de rest lijkt het in ons Belgenlandje niet zo vlot te lopen. Ik verwacht alleszins dat er een regering is als ik terugkeer in juli... Ik hoop daarnaast dat het met mijn lezers wél goed gaat en wens jullie het beste.
Groeten uit een grijs Stockholm (hoewel vooral donker op dit moment),
Lieven
dinsdag 31 augustus 2010
Excursies contra lessen, v1.0
Hejhej,
het is alweer van vorige week geleden dat ik postte. Toen stond ik op het punt om mijn examen te gaan maken. Daarna volgden twee dagen volledige vrijheid tot vandaag de lessen opnieuw begonnen.
Op donderdag ben ik nog bij Manuel op kot Brusselse wafels gaan bakken. Manuel is een mede-Belg die in Gent studeert. Het was een beetje trial-and-error, ook al omdat het ijzer al vrij oud was. Uiteindelijk zijn we er echter toch in geslaagd een aantal zeer fraaie exemplaren af te leveren en voor te schotelen aan het internationaal gezelschap. Manuel zit namelijk op kot op 'Lappis' (Lappkärrsberget) waar men, in tegenstelling tot mijn verblijf, een keuken deelt. Na nog een poging om twee kleine ciabatta's te vervaardigen kon ik op weg naar Stadshagen (N -> ZW Stockholm)... te voet, er waren geen metro's meer. Ik klaag echter in het geheel niet over mijn ligging: voor het naar de les gaan is die quasi ideaal (campus Kista tenminste).
Het examen op zaterdag was zoals te we konden verwachten op basis van de voorbeelden die we gezien hadden. Dat komt wel goed denk ik, hoewel ik het pas op zijn vroegst over een tweetal weken met zekerheid kan zeggen.
's Middags vertrok ik op excursie naar Vaxholm, een toeristisch eiland in de archipel, vaak omschreven als 'Gateway to the archipelago'. Het is dus ook het startpunt voor verdere excursies. Op het moment dat ik er was, was het niet zo druk. Het was dus rustig wandelen in de typische straatjes, kleine haventjes bewonderen, allerhande kunstobjecten en huizen opnemen, enz.
Vroeger had Vaxholm echter een heel andere functie. Aangezien het dicht bij Stockholm ligt en als een baken op verschillende vaarroutes ligt, was het een belangrijk strategisch punt. In de loop van de tijd werd er dan ook een fort gebouwd dat ook nu nog te bezoeken is. Het ligt op een
apart eilandje voor de kust. Hoewel de afstand maar 50-100m bedraagt en dus perfect zwembaar zou zijn, is de overzet met de boot even duur als de toegang tot het museum zelf...
Je kan natuurlijk ook gewoon de buitenkant van het kasteel bewonderen. Er loopt een pad helemaal eromheen en het geeft je al een mooi zicht op de gebouwen en de opstelling van het geschut.
Het museum is echter zeker de moeite waard. Het geeft een overzicht van de geschiedenis van de plaats, de verschillende versterkingen die er gestaan hebben, de aanpassing aan nieuwegevechtstechnieken, andere forten die werden gebouwd als reactie daarop enz.
Het fort is tweemaal echt aangevallen: een maal door de Denen en ook eens door tsaar Peter de Grote, die op die manier de vredesgesprekken wilde versnellen (?). In beide gevallen wist het fort de vijand uiteindelijk terug te drijven , maar het kon echter niet beletten dat men Finland verloor. Dat
verplaatste Stockholm dus van het centrum van het Zweedse rijk naar de Oostgrens: strategisch niet ideaal. Later werd echter een nieuw geschutstype ontwikkeld (met roterende kogels). Het resultaat van een test uitgevoerd van op de HMS Hildur was dramatisch: de 2m dikke muren werden doorboord bij het derde schot>. Het fort verloor zo zijn militaire waarde, maar bleef in gebruik voor ceremonies en dergelijke. Een nasleep die tot op vandaag zichtbaar is, is het ontstaan van amfibie-eenheden in het leger, die waar ook ter wereld inzetbaar zijn in archipelgebieden.
Zondag volgde een uitstap naar Uppsala, een uurtje sporen naar het noorden. Je zou het kunnen vergelijken met Leuven in België: een
typische studentenstad. Hier staat de oudste universiteit van het noorden (1477). De stad is echter heel wat groter dan Leuven en herbergt onder andere de grootste kathedraal van Scandinavië.
Er hebben ook heel wat bekende wetenschappers in Uppsala geleefd en gewerkt. Zo kan je nog steeds het huis van Celcius zien. Een andere grote naam is Linnaeus, de grondlegger van de plantenclassificatie. Hij heeft hier nu een museum in zijn huis en een tuin, door hemzelf ingedeeld. Een vermeldenswaardig gebouw is het Gustavianum, het oudste universiteitsgebouw. Nu is er een museum gevestigd dat de geschiedenis van de universiteiten in Zweden schetst (en in het bijzonder die in Uppsala).
Op de bovenverdieping vind je nog de door Rudbeck ingerichte dissectieaula, naar het voorbeeld van Leiden. Dit was niet enkel voor studenten, maar ook voor andere betalende toeschouwers. Men dissecteerde misdadigers, die als tegenprestatie een fatsoenlijke begrafenis kregen.
De kathedraal staat centraal in de stad en steekt boven alles uit. Naast het overdadig vergulde interieur kan je er ook de schatkamer bezoeken. Daar vind je een overzicht van koninklijke gewaden (bv. een volledig gouden jurk), sieraden, wapens en uiteraard kerkelijke kledij en giften door de adel.
Verder naar het noorden ligt de oude stad, Gamla Uppsala. Oorspronkelijk heette die gewoon Uppsala en het was een belangrijk historisch
centrum. Je vindt er nog steeds de grafheuvels van vele koningen.Het was ook de vergaderplaats van de thing (~rechtbank/raad van wijzen). De kathedraal werd echter door een brand verwoest (en slechts gedeeltelijk heropgebouwd). Men wilde uitwijken naar het huidige Uppsala omdat dat een betere ligging had. Er was daar dan ook een nederzetting ontstaan. De paus gaf toestemming voor de verplaatsing van de kathedraal mits overdracht van de naam. En zo gebeurde het.
Vandaag begonnen de eigenlijke lessen, nu ja, eentje dan toch al, rond gedistribueerde netwerken (mocht dat de lezer interesseren). Zoals af te leiden uit de lesbeschrijving zal het, naast een grondige basisopleiding, vooral focussen op het gebruik van de geziene technieken.
Voor de les begon kon ik echter de boekhandel binnenwandelen, mijn boeken oppikken, betalen en klaar is kees. Ik had dit zelfs al eerder kunnen doen. Een klein verschil met Leuven, waar ik in een extreem geval zelfs tot halverwege het semester moet wachten op een boek. Als je na een maand al je boeken hebt zit je in de gemiddelde klasse...
Nogmaals veel succes voor de mensen met herexamens: ik duim voor een goede afloop!
het is alweer van vorige week geleden dat ik postte. Toen stond ik op het punt om mijn examen te gaan maken. Daarna volgden twee dagen volledige vrijheid tot vandaag de lessen opnieuw begonnen.
Op donderdag ben ik nog bij Manuel op kot Brusselse wafels gaan bakken. Manuel is een mede-Belg die in Gent studeert. Het was een beetje trial-and-error, ook al omdat het ijzer al vrij oud was. Uiteindelijk zijn we er echter toch in geslaagd een aantal zeer fraaie exemplaren af te leveren en voor te schotelen aan het internationaal gezelschap. Manuel zit namelijk op kot op 'Lappis' (Lappkärrsberget) waar men, in tegenstelling tot mijn verblijf, een keuken deelt. Na nog een poging om twee kleine ciabatta's te vervaardigen kon ik op weg naar Stadshagen (N -> ZW Stockholm)... te voet, er waren geen metro's meer. Ik klaag echter in het geheel niet over mijn ligging: voor het naar de les gaan is die quasi ideaal (campus Kista tenminste).
Het examen op zaterdag was zoals te we konden verwachten op basis van de voorbeelden die we gezien hadden. Dat komt wel goed denk ik, hoewel ik het pas op zijn vroegst over een tweetal weken met zekerheid kan zeggen.
Vroeger had Vaxholm echter een heel andere functie. Aangezien het dicht bij Stockholm ligt en als een baken op verschillende vaarroutes ligt, was het een belangrijk strategisch punt. In de loop van de tijd werd er dan ook een fort gebouwd dat ook nu nog te bezoeken is. Het ligt op een
Je kan natuurlijk ook gewoon de buitenkant van het kasteel bewonderen. Er loopt een pad helemaal eromheen en het geeft je al een mooi zicht op de gebouwen en de opstelling van het geschut.
Het museum is echter zeker de moeite waard. Het geeft een overzicht van de geschiedenis van de plaats, de verschillende versterkingen die er gestaan hebben, de aanpassing aan nieuwegevechtstechnieken, andere forten die werden gebouwd als reactie daarop enz.
Het fort is tweemaal echt aangevallen: een maal door de Denen en ook eens door tsaar Peter de Grote, die op die manier de vredesgesprekken wilde versnellen (?). In beide gevallen wist het fort de vijand uiteindelijk terug te drijven , maar het kon echter niet beletten dat men Finland verloor. Dat
Zondag volgde een uitstap naar Uppsala, een uurtje sporen naar het noorden. Je zou het kunnen vergelijken met Leuven in België: een
Er hebben ook heel wat bekende wetenschappers in Uppsala geleefd en gewerkt. Zo kan je nog steeds het huis van Celcius zien. Een andere grote naam is Linnaeus, de grondlegger van de plantenclassificatie. Hij heeft hier nu een museum in zijn huis en een tuin, door hemzelf ingedeeld. Een vermeldenswaardig gebouw is het Gustavianum, het oudste universiteitsgebouw. Nu is er een museum gevestigd dat de geschiedenis van de universiteiten in Zweden schetst (en in het bijzonder die in Uppsala).
De kathedraal staat centraal in de stad en steekt boven alles uit. Naast het overdadig vergulde interieur kan je er ook de schatkamer bezoeken. Daar vind je een overzicht van koninklijke gewaden (bv. een volledig gouden jurk), sieraden, wapens en uiteraard kerkelijke kledij en giften door de adel.
Verder naar het noorden ligt de oude stad, Gamla Uppsala. Oorspronkelijk heette die gewoon Uppsala en het was een belangrijk historisch
Vandaag begonnen de eigenlijke lessen, nu ja, eentje dan toch al, rond gedistribueerde netwerken (mocht dat de lezer interesseren). Zoals af te leiden uit de lesbeschrijving zal het, naast een grondige basisopleiding, vooral focussen op het gebruik van de geziene technieken.
Voor de les begon kon ik echter de boekhandel binnenwandelen, mijn boeken oppikken, betalen en klaar is kees. Ik had dit zelfs al eerder kunnen doen. Een klein verschil met Leuven, waar ik in een extreem geval zelfs tot halverwege het semester moet wachten op een boek. Als je na een maand al je boeken hebt zit je in de gemiddelde klasse...
Nogmaals veel succes voor de mensen met herexamens: ik duim voor een goede afloop!
dinsdag 24 augustus 2010
Stijgende examenkoorts
Hej!
De lessen Zweeds beginnen op hun einde te lopen, of toch alvast de eerste cursus. Dat betekent uiteraard ook dat het examen steeds dichter komt. Op dit moment worden we verondersteld alles gezien te hebben. Morgen en overmorgen volgen nog twee herhalingslessen met o.a. het oplossen van oude examens om ons optimaal voor te bereiden. Zaterdag is het dan zover: het examen! Voor de vervolgcursus (Advanced Beginners) moet ik in principe niet slagen: ik kan maar 6 van de 15 ECTS inbrengen en de eerste cursus dekt er al 7.5. Nu ja, dat is geen reden om er geen inspanning voor te willen doen. De reden dat ik die cursus volg is om Zweeds te leren en dat vereist nu eenmaal enige oefening. Laat ons het examen dan maar als een erkenning/afstraffing van de geleverde inspanning beschouwen. Maar dit eerste examen moet ik dus wel zeker slagen om aan de volgende cursus deel te mogen nemen.
Ondertussen hebben we natuurlijk ook nog wel het een en ander gedaan. Donderdag had ik bijvoorbeeld een mondelinge voordracht. . Verder moesten we ook onze laatste twee essays indienen. De tekst is te vinden onder de 'Teksten'-sectie van de website, hoewel de laatste nog niet verbeterd is en dus even op zich zal laten wachten.
Natuurlijk is het niet al Zweeds dat de klok slaat. Het zijn ook de laatste dagen van onze vakantie hier voor de 'echte' lessen beginnen. In mijn geval is dat op dinsdag 31 augustus met een les rond Gedistribueerde Systemen.
Donderdag 19 augustus wilde ik de kathedraal in de oude stad gaan bezoeken. Die staat net naast het koninklijk paleis.
Toen ik daar passeerde was ik dus eerder toevallig getuige van de wissel van de wacht. Op de foto kan je al zien dat het een hele optocht is met zowel voetvolk als ruiters. Dit was echter niet alles: er was ook een heuse bereden muziekkapel! Dit is moeilijk op een foto te vatten, vandaar dat ik het in twee filmpjes heb opgenomen ter illustratie. Ik heb ze helaas moeten downgraden om onder de uploadlimiet per bestand te blijven. Kijk voor een geanimeerde voorstelling dus onder de videosectie van mijn site (volgt binnenkort).
Dan was er dus ook nog de kathedraal zelf. Die heeft een hele geschiedenis. Eerst en vooral: het
is pas een kathedraal sinds 1942. Toch staat de Domkyrka er al minstens sinds 1279 (eerste geschreven vermelding). Daarna zijn er echter heel wat veranderingen aangebracht. Dit is ook te zien aan de buitenkant: in de 18e eeuw werd die omgebouwd in baroksfeer om beter te passen bij het koninklijk paleis.
De binnenkant kende ook heel wat veranderingen. Op de fotopagina vind je meer details. Enkele vermeldenswaardige zaken zijn het zilveren altaar, de koninklijke zitplaatsen (koning en koningin zitten apart, elk aan hun zijde van de kerk), het preekgestoelte, de 7-armige kandelaar en de kaarsen-wereldbol en uiteraard het parhelium. Dat laatste is het eerste schilderij waarop Stockholm wordt afgebeeld. Het is echter opvallend omdat het een zeldzaam, hoewel bekend, fenomeen toont: de parhelia, ringen van licht ('halo's') die zich in de hemel aftekenen door het invallen van de zon. Het is gelijkaardig aan een regenboog, allen wordt het zonlicht hier gebroken door ijskristallen i.p.v. door de gekende waterdruppels. Er zijn nog wel wat extra voorwaarden, maar dat zou ons te ver leiden. Zie Wikipedia voor meer info.
Het kroonstuk van de kathedraal is ongetwijfeld het beeld van 'Sankt Göran och draken' - Sint Joris en de draak. Het is een houten beeld en daardoor op zich al bijzonder: de meeste beelden sneuvelden tijdens de reformatie of bij een brand. Naast een voorbeeld voor de gehele christenheid, beeldt het ook een politiek spel uit. Volgens de legende beloofde Sten Sture de Oudere dit beeld voor de kathedraal te laten vervaardigen indien hij de overwinning op de Denen zou behalen, wat ook lukte. De draak (Denemarken) wordt dus door de heilige (Sture zelf) gedood, en de prinses (Stockholm) wordt gered. Heden ten dage is het meer een symbolische uitbeelding van het gevecht tussen goed en kwaad. De oorspronkelijk legende vertelt het verhaal van de draak die mensenoffers krijgt om hem te voeden. De slachtoffers worden uitgeloot. Op het moment dat Selene, de dochter van de koning, wordt gekozen, verschijnt St. Joris en belooft de draak te verslaan in ruil voor hun bekering tot het christendom...
Op vrijdagmiddag zijn we met een paar mensen gaan kajakken rond 'mijn' eiland: Kungsholmen. Het was een beetje te riskant om mijn fototoestel mee te nemen, hoewel de kajaks buitengewoon stabiel waren.Eerst baanden we ons een weg door een kanaal dat naar de binnenstad leidt. Het komt uit aan een soort binnenzee. Vandaar is het in theorie mogelijk om naar de andere delen van de stad te varen, maar in praktijk is dit moeilijk vanwege niveauverschillen en sluizen. We besloten dus maar gewoon om het eiland heen te varen. In de binnenzee waren er echter nog redelijk wat golven, mede door het passeren van gemotoriseerde schepen. Het was dus eens een andere ervaring dan het rustige peddelen op een rivier bij ons thuis. Bij het aankomen voelden we alvast dat we toch een aantal uur gekajakt hadden.
Zaterdag hebben we geen les, dus het was het ideale moment voor een langere uitstap. Deze keer waren er een heleboel mensen mee. Vanuit Stockholm zijn er verschillende boten die de archipel
afvaren en diverse eilanden aandoen. Wij zetten koers naar Grinda, een tweetal uur varen van Stockholm. Het is een mooi eiland, dat vooral bekend is om de natuur. Hoewel er aardig wat toeristen rondlopen, is het niet zo
toeristisch als bv. Vaxholm. Het is meer gericht op mensen die er even tussenuit willen om te wandelen of enkele dagen te kamperen. Je kan er ook hutten huren om te overnachten. Ook kajakken behoort tot de mogelijkheden enz. Met een augustuszonnetje erbij kon de dag niet meer stuk!
Ook zondagmiddag was er tijd voor een uitstap. Deze keer gingen we (ikzelf en drie Spanjaarden). Nog eens lang Djurgården, waar ik al eerder over schreef. Met behulp van de citybike konden we gemakkelijker de uithoeken van het eiland verkennen. Geloof het of niet, er is hier zelfs een dierenkerkhof! Ik heb de indruk dat ze er nogal wat geld kunnen uithalen...
Ten slotte nog wat mededelingen.
Eerst en vooral: hoewel ik besef dat de meesten misschien al een tijdje bezig zijn (vooral mijn ir.-vrienden), wens ik jullie toch nog veel succes met mogelijke herexamens!
Ten tweede: moest je mij toch heel dringend meteen willen bereiken (d.w.z. sneller dan binnen de dag, want ik kijk mijn mails wel na), dan kun je me beter bellen/sms'en op mijn Zweeds nummer: +46764098514.
Komend weekend zou ik (naast mijn examen afleggen) ook nog een bezoek willen brengen aan Vaxholm en Uppsala. Ik hou jullie op de hoogte!
De lessen Zweeds beginnen op hun einde te lopen, of toch alvast de eerste cursus. Dat betekent uiteraard ook dat het examen steeds dichter komt. Op dit moment worden we verondersteld alles gezien te hebben. Morgen en overmorgen volgen nog twee herhalingslessen met o.a. het oplossen van oude examens om ons optimaal voor te bereiden. Zaterdag is het dan zover: het examen! Voor de vervolgcursus (Advanced Beginners) moet ik in principe niet slagen: ik kan maar 6 van de 15 ECTS inbrengen en de eerste cursus dekt er al 7.5. Nu ja, dat is geen reden om er geen inspanning voor te willen doen. De reden dat ik die cursus volg is om Zweeds te leren en dat vereist nu eenmaal enige oefening. Laat ons het examen dan maar als een erkenning/afstraffing van de geleverde inspanning beschouwen. Maar dit eerste examen moet ik dus wel zeker slagen om aan de volgende cursus deel te mogen nemen.
Ondertussen hebben we natuurlijk ook nog wel het een en ander gedaan. Donderdag had ik bijvoorbeeld een mondelinge voordracht. . Verder moesten we ook onze laatste twee essays indienen. De tekst is te vinden onder de 'Teksten'-sectie van de website, hoewel de laatste nog niet verbeterd is en dus even op zich zal laten wachten.
Natuurlijk is het niet al Zweeds dat de klok slaat. Het zijn ook de laatste dagen van onze vakantie hier voor de 'echte' lessen beginnen. In mijn geval is dat op dinsdag 31 augustus met een les rond Gedistribueerde Systemen.
Donderdag 19 augustus wilde ik de kathedraal in de oude stad gaan bezoeken. Die staat net naast het koninklijk paleis.
Dan was er dus ook nog de kathedraal zelf. Die heeft een hele geschiedenis. Eerst en vooral: het
De binnenkant kende ook heel wat veranderingen. Op de fotopagina vind je meer details. Enkele vermeldenswaardige zaken zijn het zilveren altaar, de koninklijke zitplaatsen (koning en koningin zitten apart, elk aan hun zijde van de kerk), het preekgestoelte, de 7-armige kandelaar en de kaarsen-wereldbol en uiteraard het parhelium. Dat laatste is het eerste schilderij waarop Stockholm wordt afgebeeld. Het is echter opvallend omdat het een zeldzaam, hoewel bekend, fenomeen toont: de parhelia, ringen van licht ('halo's') die zich in de hemel aftekenen door het invallen van de zon. Het is gelijkaardig aan een regenboog, allen wordt het zonlicht hier gebroken door ijskristallen i.p.v. door de gekende waterdruppels. Er zijn nog wel wat extra voorwaarden, maar dat zou ons te ver leiden. Zie Wikipedia voor meer info.
Op vrijdagmiddag zijn we met een paar mensen gaan kajakken rond 'mijn' eiland: Kungsholmen. Het was een beetje te riskant om mijn fototoestel mee te nemen, hoewel de kajaks buitengewoon stabiel waren.Eerst baanden we ons een weg door een kanaal dat naar de binnenstad leidt. Het komt uit aan een soort binnenzee. Vandaar is het in theorie mogelijk om naar de andere delen van de stad te varen, maar in praktijk is dit moeilijk vanwege niveauverschillen en sluizen. We besloten dus maar gewoon om het eiland heen te varen. In de binnenzee waren er echter nog redelijk wat golven, mede door het passeren van gemotoriseerde schepen. Het was dus eens een andere ervaring dan het rustige peddelen op een rivier bij ons thuis. Bij het aankomen voelden we alvast dat we toch een aantal uur gekajakt hadden.
Zaterdag hebben we geen les, dus het was het ideale moment voor een langere uitstap. Deze keer waren er een heleboel mensen mee. Vanuit Stockholm zijn er verschillende boten die de archipel
Ten slotte nog wat mededelingen.
Eerst en vooral: hoewel ik besef dat de meesten misschien al een tijdje bezig zijn (vooral mijn ir.-vrienden), wens ik jullie toch nog veel succes met mogelijke herexamens!
Ten tweede: moest je mij toch heel dringend meteen willen bereiken (d.w.z. sneller dan binnen de dag, want ik kijk mijn mails wel na), dan kun je me beter bellen/sms'en op mijn Zweeds nummer: +46764098514.
Komend weekend zou ik (naast mijn examen afleggen) ook nog een bezoek willen brengen aan Vaxholm en Uppsala. Ik hou jullie op de hoogte!
woensdag 18 augustus 2010
Hemma bra, men borta bäst!
Hallo!
De titel is eigenlijk een verbasterde uitdrukking. Eigenlijk luidt ze: "Borta bra, men hemma bäst", wat zoveel betekent als "Oost west, thuis best (op reis is het goed, thuis is het best)". Om aan te geven dat op Erasmus gaan een goed idee is heb ik het dus maar even omgekeerd.
We leren dus toch nog wel iets in onze Zweedse lessen. Morgen mag ik zelfs een mondelinge voordracht komen geven. Het onderwerp is vrij te kiezen. Aangezien vandaag al een Belg aan het woord was die er wonderbaarlijk genoeg in geslaagd is onze federale staatsstructuur uit te leggen, zal ik alvast op dat onderwerp niet verder ingaan.
Wat Zweeds betreft, ik kreeg van iemand de opmerking dat een vertaling van de op de site geleverde teksten leuk zou zijn. Ik zal er op korte termijn werk van maken!
Intussen heb ik ook weer het een en ander van Stockholm gezien.
Op zaterdagnamiddag ben ik nog eens op het Kulturfestivall gaan kijken. Veel van de activiteiten strekken zich uit vanaf Sergels Torg en zo de omliggende straten in, verder naar Gamla Stan enz.
Op Sergels Torg vind je bijvoorbeeld ook het Green Platta, waar men discussies en
tentoonstellingen brengt rond het thema milieu. Er zijn af en toe ook wel eens Engelse sprekers, maar op het moment dat ik er was, was het in het Zweeds te doen en zover reikt mijn kennis vooralsnog niet.
Wat artiesten betreft kom je werkelijk alles tegen. Ik heb een eenzame piepjonge gitarist gezien met een verwoede poging om Jimi Hendrix opnieuw gestalte te geven, een klassieke violist, grote podia gevuld met rock- en popmuziek, kleinkunstachtige opvoeringen op nog andere plaatsen en zelfs een gospel/solidariteitskoor.
Zondag organiseerde THS een boottocht. Het eerste deel was een rondvaart in de baai zodat we de
verschillende delen van de stad ook eens van op het water konden zien. Het bleef natuurlijk altijd wel op een zekere afstand, maar gaf toch een mooi algemeen beeld.
In het tweede deel van de tocht verwijderden we ons iets meer van de stad om een lus te beschrijven tussen de verschillende eilanden van het nabijgelegen deel van de archipel die Stockholm omringt. Het was beslist de moeite!
Maandagnamiddag ben ik 'Vasamuseet' gaan bezoeken. Men zegt dat als je slechts de tijd hebt om een museum in Stockholm te bezoeken, je zeker dit moet kiezen. Ik kan best begrijpen waarom. De
Vasa is een schip dat in 1628 werd voltooid. Het was het paradepaardje van een nieuwe lichting schepen met o.a. een dubbel kanonnendek en prachtige versieringen in vele kleuren. Zoals toen gebruikelijk was variëren de thema's van Klassieke Oudheid over godsdienstige taferelen tot historische figuren en de gebruikelijke barbaarse krijgers of demonen. Alles was er min of meer op gericht om de koning duidelijk naar voor te schuiven als een opmerkelijk vorst.
Helaas stonden de rekentechnieken blijkbaar nog niet helemaal op punt. Het was weliswaar een
experimenteel schip, maar feit blijft dat het slechts een paar honderd meter heeft kunnen varen voor het schuinzakte en zonk. Het probleem was de ballast. Eigenlijk had die veel zwaarder moeten zijn, maar het schip was daar niet op voorzien. Bovendien bestond ze uit afgeronde stenen die ruimte hadden om te schuiven. Een lichte deining was dus voldoende om een kettingreactie in gang te zetten.
333 jaar lang lag het schip op de zeebodem. In 1961 is men er in geslaagd het te lichten en bijna volledig te restaureren. Het resultaat is te vinden in het Vasamuseum. Men maakt ook van de gelegenheid gebruik om het leven in Zweden rond die tijd in kaart te brengen en het een en ander te vertellen over de politieke verhoudingen in die tijd, de gebruikte symboliek,...
Zeker bezoeken dus mocht je ooit eens Stockholm aandoen.
De titel is eigenlijk een verbasterde uitdrukking. Eigenlijk luidt ze: "Borta bra, men hemma bäst", wat zoveel betekent als "Oost west, thuis best (op reis is het goed, thuis is het best)". Om aan te geven dat op Erasmus gaan een goed idee is heb ik het dus maar even omgekeerd.
We leren dus toch nog wel iets in onze Zweedse lessen. Morgen mag ik zelfs een mondelinge voordracht komen geven. Het onderwerp is vrij te kiezen. Aangezien vandaag al een Belg aan het woord was die er wonderbaarlijk genoeg in geslaagd is onze federale staatsstructuur uit te leggen, zal ik alvast op dat onderwerp niet verder ingaan.
Wat Zweeds betreft, ik kreeg van iemand de opmerking dat een vertaling van de op de site geleverde teksten leuk zou zijn. Ik zal er op korte termijn werk van maken!
Intussen heb ik ook weer het een en ander van Stockholm gezien.
Op zaterdagnamiddag ben ik nog eens op het Kulturfestivall gaan kijken. Veel van de activiteiten strekken zich uit vanaf Sergels Torg en zo de omliggende straten in, verder naar Gamla Stan enz.
Op Sergels Torg vind je bijvoorbeeld ook het Green Platta, waar men discussies en
Wat artiesten betreft kom je werkelijk alles tegen. Ik heb een eenzame piepjonge gitarist gezien met een verwoede poging om Jimi Hendrix opnieuw gestalte te geven, een klassieke violist, grote podia gevuld met rock- en popmuziek, kleinkunstachtige opvoeringen op nog andere plaatsen en zelfs een gospel/solidariteitskoor.
Zondag organiseerde THS een boottocht. Het eerste deel was een rondvaart in de baai zodat we de
In het tweede deel van de tocht verwijderden we ons iets meer van de stad om een lus te beschrijven tussen de verschillende eilanden van het nabijgelegen deel van de archipel die Stockholm omringt. Het was beslist de moeite!
Maandagnamiddag ben ik 'Vasamuseet' gaan bezoeken. Men zegt dat als je slechts de tijd hebt om een museum in Stockholm te bezoeken, je zeker dit moet kiezen. Ik kan best begrijpen waarom. De
Helaas stonden de rekentechnieken blijkbaar nog niet helemaal op punt. Het was weliswaar een
333 jaar lang lag het schip op de zeebodem. In 1961 is men er in geslaagd het te lichten en bijna volledig te restaureren. Het resultaat is te vinden in het Vasamuseum. Men maakt ook van de gelegenheid gebruik om het leven in Zweden rond die tijd in kaart te brengen en het een en ander te vertellen over de politieke verhoudingen in die tijd, de gebruikte symboliek,...
Zeker bezoeken dus mocht je ooit eens Stockholm aandoen.
vrijdag 13 augustus 2010
En toen was het alweer weekend
Hej hej! (een typische Zweedse groet, zelfs naar onbekenden toe)
Voor ik het goed en wel besef, is er alweer bijna een week voorbij. Ik heb van deze week gebruik gemaakt om nu eens wat meer van de stad te gaan bekijken, nu de administratie ofwel rond is, ofwel eerst reactie van anderen vereist. Misschien zagen jullie al iets van die verkenningstochten op de foto's. Om die up to date te houden is iets minder werk vereist dan voor de blog.
Uiteraard waren mijn ochtenden opnieuw gevuld met Zweedse lessen: werkwoorden, voornaamwoorden, bepaald en onbepaalde uitdrukkingen, enkelvoud en meervoud, allerhande specifieke situaties,... we kunnen nu toch al een soort conversatie opzetten. Liefst onder elkaar: een houding van geduld en proberen begrijpen wat de ander bedoelt, gepaard gaande met een goede kennis van de voorlopig beperkte woordenschat is een absolute must.
De uitspraak is een vervelend punt. Ik wil hiermee niemand aanvallen, maar als je naar gesproken Zweeds luistert en je maakt abstractie van de taal, dan waan je je in Limburg! Heel dynamisch en melodieus dus! Persoonlijk vind ik dat eerder een storend kenmerk als je probeert te communiceren, maar het staat je vrij daar zelf een mening over te vormen :-)
Deze week heb ik dus iets meer van de stad gezien. Enerzijds waren er nog aardig wat door THS georganiseerde activiteiten en anderzijds had ik meer tijd om zelf eens op verkenning te trekken.
Het weer viel hierbij ook mee. Zondag moest er nog een barbecue afgelast worden vanwege de regen, maar de rest van de week was het redelijk tot zeer goed: det var vackert väder!
Dinsdag was er een bezoek aan het stadhuis van Stockholm gepland. Dat ligt op het uiterst oostelijke punt van Kungsholmen, het eiland waar ik verblijf.
Het ligt dus aan het water en heeft zelfs een soort aanlegplaats.
Zoals met nog andere activiteiten het geval is, moest je voor het bezoek eigenlijk vooraf tickets kopen. Helaas waren die in een mum van tijd uitverkocht. Toch ben ik maar eens gaan kijken: ik had al van anderen gehoord dat er wel eens een plaats open kan vallen en dat ze dan nog wel extra mensen aanvaarden. Het bleek een goed idee en ik was niet de enige die er zo over dacht: we waren met iets minder dan 20 extra deelnemers. Gelukkig deed men aan de balie niet moeilijk en kregen we alsnog een ticket, zij het dan aan iets hogere prijs dan de rest van de groep...
Het gebouw is eigenlijk nog niet zo oud: het werd afgewerkt in 1923. Ragnar Östberg, de architect, maakte vele reizen om buitenlandse architectuur te gaan bestuderen. Dat is dan ook goed te zien in de verschillende bouwstijlen die in het stadhuis verwerkt zijn. De twee belangrijkste zalen zijn de 'Blauwe zaal' en de 'Gouden zaal' (zie de fotosectie voor afbeeldingen).
De Blauwe Zaal zou normaal gezien inderdaad blauw geweest zijn als een aanvulling op het zo bedoelde open dak (een binnenplein was typisch voor de Italiaanse architectuur). Men wou er echter ook banketten kunnen houden, dus er moest wel een dak op. "Een glazen dak dan maar", was het idee van de man. Helaas was dat met de toenmalige technologie niet mogelijk: weg blauwe lucht! Omdat Östberg een romanticus was besloot hij op het laatste moment ook nog om de blauwe muren te vervangen door bakstenen muren. De bakstenen kwamen van afgebroken Zweedse gebouwen... De naam was op dat moment al aangekondigd en kon niet meer gewijzigd worden met de beschikbare financiële middelen. De zaal is vooral bekend omdat hier het banket ter ere van de Nobelprijzen plaatsvindt. Bovendien kan men er ook het grootse orgel van Scandinavië bewonderen.
De Gouden zaal valt op door een afbeelding van de godin van het Mälarenmeer. Bij de officiële opening was er nogal wat commotie rond het feit dat de kunstenaar haar zo lelijk had voorgesteld. Hij had echter voor alles een uitleg klaar, zoals steeds het geval lijkt voor sommige kunstenaars (wederom, laat niemand zich aangevallen voelen). De godin zit in het midden, het centrum van de wereld en heeft grote ogen om goed te kunnen zien wat er in die wereld gebeurt. Heur haar, dat inderdaad wel wat aan Medusa doet denken, is natuurlijk een uitbeelding van de golven van het meer. Bovendien heeft ze heel grote voeten om stevig verankerd te staan om stand te houden.
Zoals jullie merken kon onze THS-coördinator, die toen onze gids was, over alles wel een verhaaltje vertellen.
Woensdag stond een sportnamiddag op het menu: voetbal, volleybal, kubbs,baseball, frisbee en allerhande Zweedse varianten van de opgenoemde sporten passeerden de revue. Het was behoorlijk intensief onder een stevig zonnetje: ik weet mijn spieren ineens weer veel beter liggen!
Op dit moment (10 - 15 augustus) gaat in Stockholm ook het 'Kulturfestivall' door. Hele delen van de binnenstad zijn bezet door straatmuzikanten, verkopers, circusacts, allerhande podia voor optredens,... Helemaal conform hun status als Green Capital is er ook een 'Green platta' waar de hele dag door muziek, lezingen en discussies plaatsvinden met als centraal thema 'milieu'. Ik ben er gisteren doorgelopen en nam ook de gelegenheid te baat om de oude stad eens wat meer te verkennen. Dat was tijdens een erg regenachtige city rally de week ervoor immers niet zo eenvoudig. Morgen zal ik er denk ik nog eens een kijkje gaan nemen.
Gisteravond werd een een film getoond in Nymble (het THS-gebouw). Het was het vervolg van de film van vorige week over de tempeliers. Men vroeg duidelijk al enige evolutie in ons taalgevoel: waar de vorige film volledig Engels ondertiteld was, was dat hier alleen het geval bij de Zweedse (en Arabische) scènes: die hadden namelijk een dubbele ondertiteling. De Engelse scènes... hadden alleen Zweedse ondertitels!
Deze namiddag ben ik eens gaan rondkijken in het oosten van de stad: Djurgården is een eiland dat bekend staat om de mooie natuur en de vele musea. Ook hier was het meer een mogelijkheid om impressies op te doen. Om alles ten gronde te bekijken is er veel meer tijd nodig: dat komt later wel.
Ondertussen heb ik ook de mogelijkheid om een fiets te gebruiken. Dat kwam vandaag zeker van pas. Stockholm heeft een goed ontwikkeld systeem van stadsfietsen opgezet voor de periode april - oktober (in de winter is fietsen blijkbaar nogal moeilijk). Als je een kaart hebt kan je gewoon een fiets registeren aan de automaat met het rek. Binnen de drie uur moet je die dan in een ander rek in de stad binnenleveren. Combineer dit met een metroabonnement en je hebt heel wat mogelijkheden om de stad te verkennen!
Eigenlijk kan ik de middag alleen beschrijven met veel foto's. Ik ben in tot nu toe in geen enkel museum binnen geweest, maar het geheel langs buiten oogt alvast indrukwekkend.
Het hele eiland is een groot park met talloze van torens voorzien gebouwtjes in allerlei kleurentinten. Ook de natuur zelf maakt dit eiland tot een paradijs voor fietsers, wandelaars, ruiters, joggers en niet te vergeten: zwemmers en roeiers! Bovendien zijn de beelden die de ingang tot het eiland markeren op zich ook al het bekijken waard. Verder is er ook een klein pretpark. Ook dat is typisch Zweeds: waar je in andere landen de natuur misschien steeds afgescheiden aantreft van het moderne stadsgedeelte, verwerkt Stockholm dit tot één geheel, wat tot heel aparte effecten kan leiden. Soms is het geslaagd, maar op andere momenten -bv. als je na een stuk natuur ineens een lelijke flat voor je neus hebt- kan het minder aangenaam over komen...
Maar zoals lang geleden al geweten was: een beeld zegt meer dan duizend woorden: kijk daarom zeker hier.
Het ga jullie goed daar,
Lieven
Voor ik het goed en wel besef, is er alweer bijna een week voorbij. Ik heb van deze week gebruik gemaakt om nu eens wat meer van de stad te gaan bekijken, nu de administratie ofwel rond is, ofwel eerst reactie van anderen vereist. Misschien zagen jullie al iets van die verkenningstochten op de foto's. Om die up to date te houden is iets minder werk vereist dan voor de blog.
Uiteraard waren mijn ochtenden opnieuw gevuld met Zweedse lessen: werkwoorden, voornaamwoorden, bepaald en onbepaalde uitdrukkingen, enkelvoud en meervoud, allerhande specifieke situaties,... we kunnen nu toch al een soort conversatie opzetten. Liefst onder elkaar: een houding van geduld en proberen begrijpen wat de ander bedoelt, gepaard gaande met een goede kennis van de voorlopig beperkte woordenschat is een absolute must.
De uitspraak is een vervelend punt. Ik wil hiermee niemand aanvallen, maar als je naar gesproken Zweeds luistert en je maakt abstractie van de taal, dan waan je je in Limburg! Heel dynamisch en melodieus dus! Persoonlijk vind ik dat eerder een storend kenmerk als je probeert te communiceren, maar het staat je vrij daar zelf een mening over te vormen :-)
Deze week heb ik dus iets meer van de stad gezien. Enerzijds waren er nog aardig wat door THS georganiseerde activiteiten en anderzijds had ik meer tijd om zelf eens op verkenning te trekken.
Het weer viel hierbij ook mee. Zondag moest er nog een barbecue afgelast worden vanwege de regen, maar de rest van de week was het redelijk tot zeer goed: det var vackert väder!
Dinsdag was er een bezoek aan het stadhuis van Stockholm gepland. Dat ligt op het uiterst oostelijke punt van Kungsholmen, het eiland waar ik verblijf.
Zoals met nog andere activiteiten het geval is, moest je voor het bezoek eigenlijk vooraf tickets kopen. Helaas waren die in een mum van tijd uitverkocht. Toch ben ik maar eens gaan kijken: ik had al van anderen gehoord dat er wel eens een plaats open kan vallen en dat ze dan nog wel extra mensen aanvaarden. Het bleek een goed idee en ik was niet de enige die er zo over dacht: we waren met iets minder dan 20 extra deelnemers. Gelukkig deed men aan de balie niet moeilijk en kregen we alsnog een ticket, zij het dan aan iets hogere prijs dan de rest van de groep...
Het gebouw is eigenlijk nog niet zo oud: het werd afgewerkt in 1923. Ragnar Östberg, de architect, maakte vele reizen om buitenlandse architectuur te gaan bestuderen. Dat is dan ook goed te zien in de verschillende bouwstijlen die in het stadhuis verwerkt zijn. De twee belangrijkste zalen zijn de 'Blauwe zaal' en de 'Gouden zaal' (zie de fotosectie voor afbeeldingen).
De Gouden zaal valt op door een afbeelding van de godin van het Mälarenmeer. Bij de officiële opening was er nogal wat commotie rond het feit dat de kunstenaar haar zo lelijk had voorgesteld. Hij had echter voor alles een uitleg klaar, zoals steeds het geval lijkt voor sommige kunstenaars (wederom, laat niemand zich aangevallen voelen). De godin zit in het midden, het centrum van de wereld en heeft grote ogen om goed te kunnen zien wat er in die wereld gebeurt. Heur haar, dat inderdaad wel wat aan Medusa doet denken, is natuurlijk een uitbeelding van de golven van het meer. Bovendien heeft ze heel grote voeten om stevig verankerd te staan om stand te houden.
Zoals jullie merken kon onze THS-coördinator, die toen onze gids was, over alles wel een verhaaltje vertellen.
Woensdag stond een sportnamiddag op het menu: voetbal, volleybal, kubbs,baseball, frisbee en allerhande Zweedse varianten van de opgenoemde sporten passeerden de revue. Het was behoorlijk intensief onder een stevig zonnetje: ik weet mijn spieren ineens weer veel beter liggen!
Op dit moment (10 - 15 augustus) gaat in Stockholm ook het 'Kulturfestivall' door. Hele delen van de binnenstad zijn bezet door straatmuzikanten, verkopers, circusacts, allerhande podia voor optredens,... Helemaal conform hun status als Green Capital is er ook een 'Green platta' waar de hele dag door muziek, lezingen en discussies plaatsvinden met als centraal thema 'milieu'. Ik ben er gisteren doorgelopen en nam ook de gelegenheid te baat om de oude stad eens wat meer te verkennen. Dat was tijdens een erg regenachtige city rally de week ervoor immers niet zo eenvoudig. Morgen zal ik er denk ik nog eens een kijkje gaan nemen.
Gisteravond werd een een film getoond in Nymble (het THS-gebouw). Het was het vervolg van de film van vorige week over de tempeliers. Men vroeg duidelijk al enige evolutie in ons taalgevoel: waar de vorige film volledig Engels ondertiteld was, was dat hier alleen het geval bij de Zweedse (en Arabische) scènes: die hadden namelijk een dubbele ondertiteling. De Engelse scènes... hadden alleen Zweedse ondertitels!
Eigenlijk kan ik de middag alleen beschrijven met veel foto's. Ik ben in tot nu toe in geen enkel museum binnen geweest, maar het geheel langs buiten oogt alvast indrukwekkend.
Maar zoals lang geleden al geweten was: een beeld zegt meer dan duizend woorden: kijk daarom zeker hier.
Het ga jullie goed daar,
Lieven
Abonneren op:
Posts (Atom)