dinsdag 31 augustus 2010

Excursies contra lessen, v1.0

Hejhej,

het is alweer van vorige week geleden dat ik postte. Toen stond ik op het punt om mijn examen te gaan maken. Daarna volgden twee dagen volledige vrijheid tot vandaag de lessen opnieuw begonnen.

Op donderdag ben ik nog bij Manuel op kot Brusselse wafels gaan bakken. Manuel is een mede-Belg die in Gent studeert. Het was een beetje trial-and-error, ook al omdat het ijzer al vrij oud was. Uiteindelijk zijn we er echter toch in geslaagd een aantal zeer fraaie exemplaren af te leveren en voor te schotelen aan het internationaal gezelschap. Manuel zit namelijk op kot op 'Lappis' (Lappkärrsberget) waar men, in tegenstelling tot mijn verblijf, een keuken deelt. Na nog een poging om twee kleine ciabatta's te vervaardigen kon ik op weg naar Stadshagen (N -> ZW Stockholm)... te voet, er waren geen metro's meer. Ik klaag echter in het geheel niet over mijn ligging: voor het naar de les gaan is die quasi ideaal (campus Kista tenminste).

Het examen op zaterdag was zoals te we konden verwachten op basis van de voorbeelden die we gezien hadden. Dat komt wel goed denk ik, hoewel ik het pas op zijn vroegst over een tweetal weken met zekerheid kan zeggen.

's Middags vertrok ik op excursie naar Vaxholm, een toeristisch eiland in de archipel, vaak omschreven als 'Gateway to the archipelago'. Het is dus ook het startpunt voor verdere excursies. Op het moment dat ik er was, was het niet zo druk. Het was dus rustig wandelen in de typische straatjes, kleine haventjes bewonderen, allerhande kunstobjecten en huizen opnemen, enz.

Vroeger had Vaxholm echter een heel andere functie. Aangezien het dicht bij Stockholm ligt en als een baken op verschillende vaarroutes ligt, was het een belangrijk strategisch punt. In de loop van de tijd werd er dan ook een fort gebouwd dat ook nu nog te bezoeken is. Het ligt op een apart eilandje voor de kust. Hoewel de afstand maar 50-100m bedraagt en dus perfect zwembaar zou zijn, is de overzet met de boot even duur als de toegang tot het museum zelf...
Je kan natuurlijk ook gewoon de buitenkant van het kasteel bewonderen. Er loopt een pad helemaal eromheen en het geeft je al een mooi zicht op de gebouwen en de opstelling van het geschut.

Het museum is echter zeker de moeite waard. Het geeft een overzicht van de geschiedenis van de plaats, de verschillende versterkingen die er gestaan hebben, de aanpassing aan nieuwegevechtstechnieken, andere forten die werden gebouwd als reactie daarop enz.

Het fort is tweemaal echt aangevallen: een maal door de Denen en ook eens door tsaar Peter de Grote, die op die manier de vredesgesprekken wilde versnellen (?). In beide gevallen wist het fort de vijand uiteindelijk terug te drijven , maar het kon echter niet beletten dat men Finland verloor. Dat verplaatste Stockholm dus van het centrum van het Zweedse rijk naar de Oostgrens: strategisch niet ideaal. Later werd echter een nieuw geschutstype ontwikkeld (met roterende kogels). Het resultaat van een test uitgevoerd van op de HMS Hildur was dramatisch: de 2m dikke muren werden doorboord bij het derde schot>. Het fort verloor zo zijn militaire waarde, maar bleef in gebruik voor ceremonies en dergelijke. Een nasleep die tot op vandaag zichtbaar is, is het ontstaan van amfibie-eenheden in het leger, die waar ook ter wereld inzetbaar zijn in archipelgebieden.

Zondag volgde een uitstap naar Uppsala, een uurtje sporen naar het noorden. Je zou het kunnen vergelijken met Leuven in België: een typische studentenstad. Hier staat de oudste universiteit van het noorden (1477). De stad is echter heel wat groter dan Leuven en herbergt onder andere de grootste kathedraal van Scandinavië.

Er hebben ook heel wat bekende wetenschappers in Uppsala geleefd en gewerkt. Zo kan je nog steeds het huis van Celcius zien. Een andere grote naam is Linnaeus, de grondlegger van de plantenclassificatie. Hij heeft hier nu een museum in zijn huis en een tuin, door hemzelf ingedeeld. Een vermeldenswaardig gebouw is het Gustavianum, het oudste universiteitsgebouw. Nu is er een museum gevestigd dat de geschiedenis van de universiteiten in Zweden schetst (en in het bijzonder die in Uppsala). Op de bovenverdieping vind je nog de door Rudbeck ingerichte dissectieaula, naar het voorbeeld van Leiden. Dit was niet enkel voor studenten, maar ook voor andere betalende toeschouwers. Men dissecteerde misdadigers, die als tegenprestatie een fatsoenlijke begrafenis kregen.

De kathedraal staat centraal in de stad en steekt boven alles uit. Naast het overdadig vergulde interieur kan je er ook de schatkamer bezoeken. Daar vind je een overzicht van koninklijke gewaden (bv. een volledig gouden jurk), sieraden, wapens en uiteraard kerkelijke kledij en giften door de adel.

Verder naar het noorden ligt de oude stad, Gamla Uppsala. Oorspronkelijk heette die gewoon Uppsala en het was een belangrijk historisch centrum. Je vindt er nog steeds de grafheuvels van vele koningen.Het was ook de vergaderplaats van de thing (~rechtbank/raad van wijzen). De kathedraal werd echter door een brand verwoest (en slechts gedeeltelijk heropgebouwd). Men wilde uitwijken naar het huidige Uppsala omdat dat een betere ligging had. Er was daar dan ook een nederzetting ontstaan. De paus gaf toestemming voor de verplaatsing van de kathedraal mits overdracht van de naam. En zo gebeurde het.

Vandaag begonnen de eigenlijke lessen, nu ja, eentje dan toch al, rond gedistribueerde netwerken (mocht dat de lezer interesseren). Zoals af te leiden uit de lesbeschrijving zal het, naast een grondige basisopleiding, vooral focussen op het gebruik van de geziene technieken.
Voor de les begon kon ik echter de boekhandel binnenwandelen, mijn boeken oppikken, betalen en klaar is kees. Ik had dit zelfs al eerder kunnen doen. Een klein verschil met Leuven, waar ik in een extreem geval zelfs tot halverwege het semester moet wachten op een boek. Als je na een maand al je boeken hebt zit je in de gemiddelde klasse...

Nogmaals veel succes voor de mensen met herexamens: ik duim voor een goede afloop!

dinsdag 24 augustus 2010

Stijgende examenkoorts

Hej!

De lessen Zweeds beginnen op hun einde te lopen, of toch alvast de eerste cursus. Dat betekent uiteraard ook dat het examen steeds dichter komt. Op dit moment worden we verondersteld alles gezien te hebben. Morgen en overmorgen volgen nog twee herhalingslessen met o.a. het oplossen van oude examens om ons optimaal voor te bereiden. Zaterdag is het dan zover: het examen! Voor de vervolgcursus (Advanced Beginners) moet ik in principe niet slagen: ik kan maar 6 van de 15 ECTS inbrengen en de eerste cursus dekt er al 7.5. Nu ja, dat is geen reden om er geen inspanning voor te willen doen. De reden dat ik die cursus volg is om Zweeds te leren en dat vereist nu eenmaal enige oefening. Laat ons het examen dan maar als een erkenning/afstraffing van de geleverde inspanning beschouwen. Maar dit eerste examen moet ik dus wel zeker slagen om aan de volgende cursus deel te mogen nemen.
Ondertussen hebben we natuurlijk ook nog wel het een en ander gedaan. Donderdag had ik bijvoorbeeld een mondelinge voordracht. . Verder moesten we ook onze laatste twee essays indienen. De tekst is te vinden onder de 'Teksten'-sectie van de website, hoewel de laatste nog niet verbeterd is en dus even op zich zal laten wachten.

Natuurlijk is het niet al Zweeds dat de klok slaat. Het zijn ook de laatste dagen van onze vakantie hier voor de 'echte' lessen beginnen. In mijn geval is dat op dinsdag 31 augustus met een les rond Gedistribueerde Systemen.

Donderdag 19 augustus wilde ik de kathedraal in de oude stad gaan bezoeken. Die staat net naast het koninklijk paleis. Toen ik daar passeerde was ik dus eerder toevallig getuige van de wissel van de wacht. Op de foto kan je al zien dat het een hele optocht is met zowel voetvolk als ruiters. Dit was echter niet alles: er was ook een heuse bereden muziekkapel! Dit is moeilijk op een foto te vatten, vandaar dat ik het in twee filmpjes heb opgenomen ter illustratie. Ik heb ze helaas moeten downgraden om onder de uploadlimiet per bestand te blijven. Kijk voor een geanimeerde voorstelling dus onder de videosectie van mijn site (volgt binnenkort).

Dan was er dus ook nog de kathedraal zelf. Die heeft een hele geschiedenis. Eerst en vooral: het is pas een kathedraal sinds 1942. Toch staat de Domkyrka er al minstens sinds 1279 (eerste geschreven vermelding). Daarna zijn er echter heel wat veranderingen aangebracht. Dit is ook te zien aan de buitenkant: in de 18e eeuw werd die omgebouwd in baroksfeer om beter te passen bij het koninklijk paleis.
De binnenkant kende ook heel wat veranderingen. Op de fotopagina vind je meer details. Enkele vermeldenswaardige zaken zijn het zilveren altaar, de koninklijke zitplaatsen (koning en koningin zitten apart, elk aan hun zijde van de kerk), het preekgestoelte, de 7-armige kandelaar en de kaarsen-wereldbol en uiteraard het parhelium. Dat laatste is het eerste schilderij waarop Stockholm wordt afgebeeld. Het is echter opvallend omdat het een zeldzaam, hoewel bekend, fenomeen toont: de parhelia, ringen van licht ('halo's') die zich in de hemel aftekenen door het invallen van de zon. Het is gelijkaardig aan een regenboog, allen wordt het zonlicht hier gebroken door ijskristallen i.p.v. door de gekende waterdruppels. Er zijn nog wel wat extra voorwaarden, maar dat zou ons te ver leiden. Zie Wikipedia voor meer info.
Het kroonstuk van de kathedraal is ongetwijfeld het beeld van 'Sankt Göran och draken' - Sint Joris en de draak. Het is een houten beeld en daardoor op zich al bijzonder: de meeste beelden sneuvelden tijdens de reformatie of bij een brand. Naast een voorbeeld voor de gehele christenheid, beeldt het ook een politiek spel uit. Volgens de legende beloofde Sten Sture de Oudere dit beeld voor de kathedraal te laten vervaardigen indien hij de overwinning op de Denen zou behalen, wat ook lukte. De draak (Denemarken) wordt dus door de heilige (Sture zelf) gedood, en de prinses (Stockholm) wordt gered. Heden ten dage is het meer een symbolische uitbeelding van het gevecht tussen goed en kwaad. De oorspronkelijk legende vertelt het verhaal van de draak die mensenoffers krijgt om hem te voeden. De slachtoffers worden uitgeloot. Op het moment dat Selene, de dochter van de koning, wordt gekozen, verschijnt St. Joris en belooft de draak te verslaan in ruil voor hun bekering tot het christendom...

Op vrijdagmiddag zijn we met een paar mensen gaan kajakken rond 'mijn' eiland: Kungsholmen. Het was een beetje te riskant om mijn fototoestel mee te nemen, hoewel de kajaks buitengewoon stabiel waren.Eerst baanden we ons een weg door een kanaal dat naar de binnenstad leidt. Het komt uit aan een soort binnenzee. Vandaar is het in theorie mogelijk om naar de andere delen van de stad te varen, maar in praktijk is dit moeilijk vanwege niveauverschillen en sluizen. We besloten dus maar gewoon om het eiland heen te varen. In de binnenzee waren er echter nog redelijk wat golven, mede door het passeren van gemotoriseerde schepen. Het was dus eens een andere ervaring dan het rustige peddelen op een rivier bij ons thuis. Bij het aankomen voelden we alvast dat we toch een aantal uur gekajakt hadden.

Zaterdag hebben we geen les, dus het was het ideale moment voor een langere uitstap. Deze keer waren er een heleboel mensen mee. Vanuit Stockholm zijn er verschillende boten die de archipel afvaren en diverse eilanden aandoen. Wij zetten koers naar Grinda, een tweetal uur varen van Stockholm. Het is een mooi eiland, dat vooral bekend is om de natuur. Hoewel er aardig wat toeristen rondlopen, is het niet zo toeristisch als bv. Vaxholm. Het is meer gericht op mensen die er even tussenuit willen om te wandelen of enkele dagen te kamperen. Je kan er ook hutten huren om te overnachten. Ook kajakken behoort tot de mogelijkheden enz. Met een augustuszonnetje erbij kon de dag niet meer stuk!

Ook zondagmiddag was er tijd voor een uitstap. Deze keer gingen we (ikzelf en drie Spanjaarden). Nog eens lang Djurgården, waar ik al eerder over schreef. Met behulp van de citybike konden we gemakkelijker de uithoeken van het eiland verkennen. Geloof het of niet, er is hier zelfs een dierenkerkhof! Ik heb de indruk dat ze er nogal wat geld kunnen uithalen...

Ten slotte nog wat mededelingen.
Eerst en vooral: hoewel ik besef dat de meesten misschien al een tijdje bezig zijn (vooral mijn ir.-vrienden), wens ik jullie toch nog veel succes met mogelijke herexamens!
Ten tweede: moest je mij toch heel dringend meteen willen bereiken (d.w.z. sneller dan binnen de dag, want ik kijk mijn mails wel na), dan kun je me beter bellen/sms'en op mijn Zweeds nummer: +46764098514.

Komend weekend zou ik (naast mijn examen afleggen) ook nog een bezoek willen brengen aan Vaxholm en Uppsala. Ik hou jullie op de hoogte!

woensdag 18 augustus 2010

Hemma bra, men borta bäst!

Hallo!

De titel is eigenlijk een verbasterde uitdrukking. Eigenlijk luidt ze: "Borta bra, men hemma bäst", wat zoveel betekent als "Oost west, thuis best (op reis is het goed, thuis is het best)". Om aan te geven dat op Erasmus gaan een goed idee is heb ik het dus maar even omgekeerd.

We leren dus toch nog wel iets in onze Zweedse lessen. Morgen mag ik zelfs een mondelinge voordracht komen geven. Het onderwerp is vrij te kiezen. Aangezien vandaag al een Belg aan het woord was die er wonderbaarlijk genoeg in geslaagd is onze federale staatsstructuur uit te leggen, zal ik alvast op dat onderwerp niet verder ingaan.

Wat Zweeds betreft, ik kreeg van iemand de opmerking dat een vertaling van de op de site geleverde teksten leuk zou zijn. Ik zal er op korte termijn werk van maken!

Intussen heb ik ook weer het een en ander van Stockholm gezien.
Op zaterdagnamiddag ben ik nog eens op het Kulturfestivall gaan kijken. Veel van de activiteiten strekken zich uit vanaf Sergels Torg en zo de omliggende straten in, verder naar Gamla Stan enz.
Op Sergels Torg vind je bijvoorbeeld ook het Green Platta, waar men discussies en tentoonstellingen brengt rond het thema milieu. Er zijn af en toe ook wel eens Engelse sprekers, maar op het moment dat ik er was, was het in het Zweeds te doen en zover reikt mijn kennis vooralsnog niet.
Wat artiesten betreft kom je werkelijk alles tegen. Ik heb een eenzame piepjonge gitarist gezien met een verwoede poging om Jimi Hendrix opnieuw gestalte te geven, een klassieke violist, grote podia gevuld met rock- en popmuziek, kleinkunstachtige opvoeringen op nog andere plaatsen en zelfs een gospel/solidariteitskoor.

Zondag organiseerde THS een boottocht. Het eerste deel was een rondvaart in de baai zodat we de verschillende delen van de stad ook eens van op het water konden zien. Het bleef natuurlijk altijd wel op een zekere afstand, maar gaf toch een mooi algemeen beeld.
In het tweede deel van de tocht verwijderden we ons iets meer van de stad om een lus te beschrijven tussen de verschillende eilanden van het nabijgelegen deel van de archipel die Stockholm omringt. Het was beslist de moeite!

Maandagnamiddag ben ik 'Vasamuseet' gaan bezoeken. Men zegt dat als je slechts de tijd hebt om een museum in Stockholm te bezoeken, je zeker dit moet kiezen. Ik kan best begrijpen waarom. De Vasa is een schip dat in 1628 werd voltooid. Het was het paradepaardje van een nieuwe lichting schepen met o.a. een dubbel kanonnendek en prachtige versieringen in vele kleuren. Zoals toen gebruikelijk was variëren de thema's van Klassieke Oudheid over godsdienstige taferelen tot historische figuren en de gebruikelijke barbaarse krijgers of demonen. Alles was er min of meer op gericht om de koning duidelijk naar voor te schuiven als een opmerkelijk vorst.
Helaas stonden de rekentechnieken blijkbaar nog niet helemaal op punt. Het was weliswaar een experimenteel schip, maar feit blijft dat het slechts een paar honderd meter heeft kunnen varen voor het schuinzakte en zonk. Het probleem was de ballast. Eigenlijk had die veel zwaarder moeten zijn, maar het schip was daar niet op voorzien. Bovendien bestond ze uit afgeronde stenen die ruimte hadden om te schuiven. Een lichte deining was dus voldoende om een kettingreactie in gang te zetten.
333 jaar lang lag het schip op de zeebodem. In 1961 is men er in geslaagd het te lichten en bijna volledig te restaureren. Het resultaat is te vinden in het Vasamuseum. Men maakt ook van de gelegenheid gebruik om het leven in Zweden rond die tijd in kaart te brengen en het een en ander te vertellen over de politieke verhoudingen in die tijd, de gebruikte symboliek,...
Zeker bezoeken dus mocht je ooit eens Stockholm aandoen.

vrijdag 13 augustus 2010

En toen was het alweer weekend

Hej hej! (een typische Zweedse groet, zelfs naar onbekenden toe)

Voor ik het goed en wel besef, is er alweer bijna een week voorbij. Ik heb van deze week gebruik gemaakt om nu eens wat meer van de stad te gaan bekijken, nu de administratie ofwel rond is, ofwel eerst reactie van anderen vereist. Misschien zagen jullie al iets van die verkenningstochten op de foto's. Om die up to date te houden is iets minder werk vereist dan voor de blog.

Uiteraard waren mijn ochtenden opnieuw gevuld met Zweedse lessen: werkwoorden, voornaamwoorden, bepaald en onbepaalde uitdrukkingen, enkelvoud en meervoud, allerhande specifieke situaties,... we kunnen nu toch al een soort conversatie opzetten. Liefst onder elkaar: een houding van geduld en proberen begrijpen wat de ander bedoelt, gepaard gaande met een goede kennis van de voorlopig beperkte woordenschat is een absolute must.
De uitspraak is een vervelend punt. Ik wil hiermee niemand aanvallen, maar als je naar gesproken Zweeds luistert en je maakt abstractie van de taal, dan waan je je in Limburg! Heel dynamisch en melodieus dus! Persoonlijk vind ik dat eerder een storend kenmerk als je probeert te communiceren, maar het staat je vrij daar zelf een mening over te vormen :-)

Deze week heb ik dus iets meer van de stad gezien. Enerzijds waren er nog aardig wat door THS georganiseerde activiteiten en anderzijds had ik meer tijd om zelf eens op verkenning te trekken.
Het weer viel hierbij ook mee. Zondag moest er nog een barbecue afgelast worden vanwege de regen, maar de rest van de week was het redelijk tot zeer goed: det var vackert väder!

Dinsdag was er een bezoek aan het stadhuis van Stockholm gepland. Dat ligt op het uiterst oostelijke punt van Kungsholmen, het eiland waar ik verblijf. Het ligt dus aan het water en heeft zelfs een soort aanlegplaats.
Zoals met nog andere activiteiten het geval is, moest je voor het bezoek eigenlijk vooraf tickets kopen. Helaas waren die in een mum van tijd uitverkocht. Toch ben ik maar eens gaan kijken: ik had al van anderen gehoord dat er wel eens een plaats open kan vallen en dat ze dan nog wel extra mensen aanvaarden. Het bleek een goed idee en ik was niet de enige die er zo over dacht: we waren met iets minder dan 20 extra deelnemers. Gelukkig deed men aan de balie niet moeilijk en kregen we alsnog een ticket, zij het dan aan iets hogere prijs dan de rest van de groep...

Het gebouw is eigenlijk nog niet zo oud: het werd afgewerkt in 1923. Ragnar Östberg, de architect, maakte vele reizen om buitenlandse architectuur te gaan bestuderen. Dat is dan ook goed te zien in de verschillende bouwstijlen die in het stadhuis verwerkt zijn. De twee belangrijkste zalen zijn de 'Blauwe zaal' en de 'Gouden zaal' (zie de fotosectie voor afbeeldingen).

De Blauwe Zaal zou normaal gezien inderdaad blauw geweest zijn als een aanvulling op het zo bedoelde open dak (een binnenplein was typisch voor de Italiaanse architectuur). Men wou er echter ook banketten kunnen houden, dus er moest wel een dak op. "Een glazen dak dan maar", was het idee van de man. Helaas was dat met de toenmalige technologie niet mogelijk: weg blauwe lucht! Omdat Östberg een romanticus was besloot hij op het laatste moment ook nog om de blauwe muren te vervangen door bakstenen muren. De bakstenen kwamen van afgebroken Zweedse gebouwen... De naam was op dat moment al aangekondigd en kon niet meer gewijzigd worden met de beschikbare financiële middelen. De zaal is vooral bekend omdat hier het banket ter ere van de Nobelprijzen plaatsvindt. Bovendien kan men er ook het grootse orgel van Scandinavië bewonderen.
De Gouden zaal valt op door een afbeelding van de godin van het Mälarenmeer. Bij de officiële opening was er nogal wat commotie rond het feit dat de kunstenaar haar zo lelijk had voorgesteld. Hij had echter voor alles een uitleg klaar, zoals steeds het geval lijkt voor sommige kunstenaars (wederom, laat niemand zich aangevallen voelen). De godin zit in het midden, het centrum van de wereld en heeft grote ogen om goed te kunnen zien wat er in die wereld gebeurt. Heur haar, dat inderdaad wel wat aan Medusa doet denken, is natuurlijk een uitbeelding van de golven van het meer. Bovendien heeft ze heel grote voeten om stevig verankerd te staan om stand te houden.
Zoals jullie merken kon onze THS-coördinator, die toen onze gids was, over alles wel een verhaaltje vertellen.

Woensdag stond een sportnamiddag op het menu: voetbal, volleybal, kubbs,baseball, frisbee en allerhande Zweedse varianten van de opgenoemde sporten passeerden de revue. Het was behoorlijk intensief onder een stevig zonnetje: ik weet mijn spieren ineens weer veel beter liggen!

Op dit moment (10 - 15 augustus) gaat in Stockholm ook het 'Kulturfestivall' door. Hele delen van de binnenstad zijn bezet door straatmuzikanten, verkopers, circusacts, allerhande podia voor optredens,... Helemaal conform hun status als Green Capital is er ook een 'Green platta' waar de hele dag door muziek, lezingen en discussies plaatsvinden met als centraal thema 'milieu'. Ik ben er gisteren doorgelopen en nam ook de gelegenheid te baat om de oude stad eens wat meer te verkennen. Dat was tijdens een erg regenachtige city rally de week ervoor immers niet zo eenvoudig. Morgen zal ik er denk ik nog eens een kijkje gaan nemen.

Gisteravond werd een een film getoond in Nymble (het THS-gebouw). Het was het vervolg van de film van vorige week over de tempeliers. Men vroeg duidelijk al enige evolutie in ons taalgevoel: waar de vorige film volledig Engels ondertiteld was, was dat hier alleen het geval bij de Zweedse (en Arabische) scènes: die hadden namelijk een dubbele ondertiteling. De Engelse scènes... hadden alleen Zweedse ondertitels!

Deze namiddag ben ik eens gaan rondkijken in het oosten van de stad: Djurgården is een eiland dat bekend staat om de mooie natuur en de vele musea. Ook hier was het meer een mogelijkheid om impressies op te doen. Om alles ten gronde te bekijken is er veel meer tijd nodig: dat komt later wel.

Ondertussen heb ik ook de mogelijkheid om een fiets te gebruiken. Dat kwam vandaag zeker van pas. Stockholm heeft een goed ontwikkeld systeem van stadsfietsen opgezet voor de periode april - oktober (in de winter is fietsen blijkbaar nogal moeilijk). Als je een kaart hebt kan je gewoon een fiets registeren aan de automaat met het rek. Binnen de drie uur moet je die dan in een ander rek in de stad binnenleveren. Combineer dit met een metroabonnement en je hebt heel wat mogelijkheden om de stad te verkennen!

Eigenlijk kan ik de middag alleen beschrijven met veel foto's. Ik ben in tot nu toe in geen enkel museum binnen geweest, maar het geheel langs buiten oogt alvast indrukwekkend. Het hele eiland is een groot park met talloze van torens voorzien gebouwtjes in allerlei kleurentinten. Ook de natuur zelf maakt dit eiland tot een paradijs voor fietsers, wandelaars, ruiters, joggers en niet te vergeten: zwemmers en roeiers! Bovendien zijn de beelden die de ingang tot het eiland markeren op zich ook al het bekijken waard. Verder is er ook een klein pretpark. Ook dat is typisch Zweeds: waar je in andere landen de natuur misschien steeds afgescheiden aantreft van het moderne stadsgedeelte, verwerkt Stockholm dit tot één geheel, wat tot heel aparte effecten kan leiden. Soms is het geslaagd, maar op andere momenten -bv. als je na een stuk natuur ineens een lelijke flat voor je neus hebt- kan het minder aangenaam over komen...

Maar zoals lang geleden al geweten was: een beeld zegt meer dan duizend woorden: kijk daarom zeker hier.

Het ga jullie goed daar,
Lieven

zondag 8 augustus 2010

Een week later...

Hallo iedereen in het verre België (of vanwaar ik dan ook gevolgd wordt),

de eerste week is al achter de rug. Het is dan wel een cliché, maar de tijd vliegt echt wel.
Nu de praktische zaken zowat geregeld zijn kan ik ook echt van start gaan.

Momenteel hebben we al vier lessen Zweeds achter de rug (eigenlijk 12, ze rekenen aan drie per dag). Het is verbazend hoe snel je iets lijkt te kunnen leren en hoe weinig je uiteindelijk toch maar kent. Het Zweeds lijkt nogal op het Nederlands, wat een (soms onterecht) gevoel van vertrouwdheid geeft. Voor wie geïnteresseerd moest zijn: ik zal op de site een aparte sectie toevoegen met (eenvoudige Zweedse teksten). De cursus is gequoteerd en maakt deel uit van mijn lesprogramma, hoewel ik ze niet geheel kan inbrengen. Deze maand moeten we dus zes teksten schrijven en op het einde een examen afleggen. Het zijn die teksten die ik online zal zetten.
Voorlopig zitten we op het niveau van veelgebruikte uitdrukkingen en elementaire vaardigheden: tellen, kloklezen, activiteiten beschrijven,... komende week wordt het iets technischer.

Natuurlijk zijn er ook al heel wat welkomstactiviteiten geweest. De eerste dag kwamen we met alle CSC-studenten samen in een kleinere aula voor een basisuitleg door Patrik Gärdenäs('Jeirdeneis'), de internationale coördinator voor CSC.

Woensdagmiddag kregen we een rondleiding op de campus. Hoewel de universiteit kleiner is dan die in Leuven is ze ruim voorzien: er zijn talrijke restaurants met redelijke prijzen, een eigen sporthal (met gratis sauna), computerklassen, een bibliotheek, studentenverblijven,... en dat is alleen campus Valhallavägen. Verder zijn er ook nog Kista (Chista), Flemingsberg, Haninge en Södertälje. Mijn lessen zullen voornamelijk doorgaan op Kista, dat ingebed is in een technologiepark 'van wereldklasse'.
Daarna volgde een informatiesessie in een van de grotere aula's op de campus. Om de aandacht te trekken begon men met een korte demonstratie door de muziekverantwoordelijke van KTH. Daarna volgde een uiteenzetting over zowat alle praktische zaken die hier geregeld moeten worden: registratie, veiligheid, bankinformatie, studieplan inleveren (we kunnen vrij ons vakkenpakket samenstellen, althans, zover het KTH betreft), openbaar vervoer, GSM, een voorstelling van THS Internationaal (Tekniska Högskolans Studentkår, de studentenvereniging). Het KTH-orkest kwam ook even langs met een dwarsfluit, een trombone en natuurlijk die halve vuvuzela.

Donderdagavond kregen we een filmvoorstelling voorgeschoteld. 'Arn - The knight templar' is de verfilming van het eerste deel van een Zweedse trilogie over de tempeliers. De film was dan ook in het Zweeds, maar gelukkig Engels ondertiteld. Bovendien werd er ook wat Frans en Engels gesproken in bepaalde delen. Voor een technologisch instituut viel de technologie echter wat tegen :). Er was af en toe een onderbreking vanwege grafische storingen -net lang genoeg om even een luchtje te scheppen of iets te drinken te halen- en een halve minuut voor het einde was er een reboot nodig. Nu ja, het was best een mooie film.

Het weekend is Zweden staat in contrast met een doordeweekse dag. Een voorbeeld: op vrijdagavond bevond ik me op Långholmen (het eiland naast mijn woonplaats Kungsholmen). Het is een plaats die grotendeels groen is, de wegen lopen er veeleer door. Toch was het er ontzettend druk: zowat elke beschikbare plek aan de kust werd ingenomen door jongeren die een feestje opzetten, jonge en iets minder jonge koppels die een plaatsje voor zichzelf zochten en talrijke wandelaars. Het is en blijft een mooie plaats om langs te gaan, in het bijzonder als het zo mooi weer is als toen. Dat is nu wel wat omgeslagen. Die avond was er ook een feest voor ons gepland in Osqvik, een verblijf in de archipel dat eigendom is van THS. Omwille van de beperkte kaarten en de hoge populariteit waren de kaarten snel uitverkocht. Ik kon dus op mijn kin kloppen.

Ook zaterdag was de drukte opvallend: het transport in de metro deed me denken aan sardientjes in hun blik: je kon letterlijk geen voet meer verzetten. Die middag hadden we een city rally die deels door Gamla Stan (de oude stad) liep. We kregen een vragenlijst mee die peilde naar een aantal lokale feiten waarvoor de hulp van de autochtone bevolking onontbeerlijk was. Vandaag was er normaal gezien een samenkomst met picknick en BBQ, maar de regen gooide roet in het eten en de plannen werden omgesmeed tot een saunabezoek.

Ook de komende week staat er heel wat op stapel. Ik hou jullie op de hoogte!
Groeten,
Lieven

maandag 2 augustus 2010

Eerste indrukken

Dag allemaal,

vandaag was vooral een dag van veel wachten en met bagage slepen. Maar laat ik het niet te negatief maken.

Op de ochtend van de 2e augustus van het jaar 2010 besloot ik dat ik zo nodig een stapje in de wereld wou zetten. Om dat te kunnen doen moest ik er echter vroeg (4h in de ochtend!) bij zijn. Omdat een auto zichzelf niet terugrijdt vanaf de luchthaven besloten mijn ouders mij op dat eerste traject te vergezellen. Toevallig bleek de incheckbalie voor Stockholm (Zweden) ineens open te zijn. De keuze was dan ook snel gemaakt. Zeulend met meer dan 35 kg bagage begaf ik mij naar de balie. Na het oplossen van een technisch probleem met de ticketmachine was mijn bagage veilig onderweg. Ikzelf had daarna nog eens het genoegen met de security kennis te maken d.w.z.: laptop uitpakken, riem uitdoen, jas uitdoen, alles uit je zakken halen,...en dan moeten blijven staan wachten omdat de persoon voor mij toch wel een paar liter aan gels en vloeistoffen allerhande bleek bij te hebben (zonnecrème,...). Gelukkig haalde ik het vliegtuig nog op tijd.

De vlucht zelf was niet zo heel interessant: de normale veiligheidsuitleg, aanbieden van allerlei dure versnaperingen, de plotse versnelling bij het opstijgen en het drukprobleem in de oren bij het dalen. Helaas zat ik aan de binnenkant van een rij van drie en het jongetje aan het raam vond het ook nog eens nodig om het luik te sluiten: weg landschap. Geen groot verlies, het was toch vrij bewolkt. Na een gunstige vlucht kwamen we aan in Skavsta airport, ten zuiden van Stockholm.

Wachten op de bagage dan maar, en dan een busticket kopen voor de anderhalf uur durende rit naar de hoofdstad. Onderweg waren er wel wat mooie landschappen te zien, maar het binnenkomen van 'the European Green Capital' was toch een beetje een teleurstelling: er is weliswaar wel heel wat groen, maar de betonblokken en ketens (vooral McDonald's) zijn toch ook alomtegenwoordig.
We kwamen aan bij het centraal station en stapten daar over op de metro. Een goede raad: als je voor een citytrip naar Stockholm komt is een driedaagse kaart een goed idee, maar als permanentere oplossing zou ik toch voor een fiets gaan om het gat in je zak te dichten. Hoe dan ook, de weg naar het gebouw van de Student Union (waar ook de Accommodation aanwezig was) was niet zo moeilijk te vinden. Gewoon een kwestie van de goede kant op gaan :-)

Blijkbaar waren we net na een grote lichting studenten aangekomen. We moesten een nummertje trekken. Resultaat: 738. Op dat moment zaten ze ergens bij 550... en in de rest van de tijd dat ik daar heb gewacht heb ik geen nummer hoger dan 790 weten uittrekken: pech dus. We kregen echter wel iets aangeboden (het was intussen dan ook al 13u, ik had sinds 4h30 niets meer gegeten): hierbij mocht het overbekende Zweedse knäckebröd niet ontbreken. Op zich is het best lekker, maar ik wil het toch geen heel jaar aan een stuk eten! Gelukkig was ik intussen al in gezelschap: op de luchthaven had ik al kennisgemaakt met een mede-erasmusser uit Gent en bij KTH zelf sloot zich daar nog een Brusselaar bij aan. Er waren zelfs enkele bekenden uit Leuven (hoewel het meer kennen van zicht is: we hadden af en toe wel eens samen les, met nog wat andere richtingen bij). En natuurlijk ook enkele Nederlanders: die vind je ook overal. Nu ja, dan had het gezelschap toch een internationaal tintje, voor zover dat nog niet het geval was met de Aziaten om ons heen.

Na een tweetal uur wachten kon ik dan mijn volle 97kg (bagage inclusief) nog eens door de metro sleuren. Om naar Sankt Göransgatan te gaan moet ik een beetje een omweg maken via het centraal station, maar ik moet mijn drie-dagenkaart toch benutten en heb voorlopig niet echt een alternatief, tenzij je meer dan een 50 minuten wil stappen...
Mijn kot maakt deel uit van een gebouw van 12 verdiepingen. Het ligt aan een vrij drukke baan, op 100m van een 'Tunnelbana'(metro)-station. Vanuit mijn gordijnloos raam op de derde verdieping kijk ik gelukkig uit op een picknickplekje boven op een met gras begroeid heuveltje.
Normaal gezien zou op mijn kamer hier niets zijn, op wat meubels na. Toen ik uiteindelijk tegen 16h30 op kot aankwam en mijn spullen begon weg te bergen had ik er echter niet zoveel zin in alles te moeten gaan kopen: beddengoed, keukengerief,... Tot mijn opluchting was mijn voorgangster zo sympathiek mij een hele inboedel na te laten: gered! Toch blijft het wel een beetje kaal. Iets vastmaken aan de muur is niet toegestaan.
Ik heb wel een kleine eigen keukenhoek (3 kookplaten en een oven) én een eigen badkamer met douche en WC. Het gebouw is trouwens zeer goed beveiligd. Voor ik uiteindelijk mijn kamersleutel kan gebruiken, moet ik eerst 4 controles ondergaan met mijn verkregen chip!

Om de dag mooi te eindigen -net zoals de regen dat ook kort tevoren had gedaan- besloot ik om nog even op zoek te gaan naar een winkel in de buurt. Dat bleek geen probleem te zijn: keuze genoeg!
Ook mijn ontbijt is hiermee gered.

Morgen begint het echte werk. 's Ochtends les van 9 tot 12: Zweeds. 's Middags om 13h start de eigenlijke registratieprocedure en informatieronde: bankrekening, studieplan indienen, inschrijven bij de Student Union, andere praktische informatie, enz. Genoeg te doen dus.

Mocht het jullie geruststellen: ik ben niet van plan elke dag zo'n epistel op te stellen. Ik zal mijn tijd wel kunnen gebruiken hier.

Groeten vanuit Stockholm,
Lieven

zaterdag 17 juli 2010

Vooraf

Dag allemaal,

met dit bericht gaat mijn verslaggeving officieel van start. Ik zal vanuit Charleroi naar Zweden vertrekken op 2 augustus, om 7u30. Lekker vroeg dus.

Mijn adres ter plaatse is:
St. Göransgatan 147A:414
112 17 STOCKHOLM

Begin augustus zijn er eerst allerlei introductieactiviteiten, hoewel ik ook al een stoomcursus Zweeds te verteren krijg die men normaal gezien spreidt over een heel semester. Een opkikker voor al diegenen onder jullie met herexamens. Natuurlijk is het ook weer niet helemaal hetzelfde...

Jullie horen zeker nog van mij!