vrijdag 24 december 2010

Borta bra men hemma bäst!

Na 5 lange maanden in het buitenland ben ik uiteindelijk weer thuis. En voor het eerst in jaren is het ook nog eens werkelijk kerstvakantie! Mijn examens in Zweden zijn immers al afgelopen. Nu is het wachten op de resultaten. Zweeds zou normaal gezien zeker in orde moeten zijn. Bij Applied Programming zat ik er eerlijk gezegd maar slaperig bij, maar ook dat zou nog wel goed moeten komen.

De examens waren nog maar net achter de rug (16 december) of ik mocht me al gereedmaken voor een reis naar Kiruna in het Noorden (17-20 december). Kort daarop zou ik dan naar België vertrekken (22 december).

Maar eerst Kiruna dus. We gingen er met 4 mensen heen: een vriendin uit Leuven die in Lund studeert (in het Zuiden van Zweden) en twee van haar Nederlandse kennissen. We konden dus nog eens gewoon Nederlands praten. Hoewel, met die Nederlanders heb je regelmatig wel eens wat spraakverwarring. We hebben zelfs een kort woordenboek opgebouwd.

De vlucht met SAS verliep zonder problemen, op wat vertraging omwille van deicing na. We logeerden in the Yellow House, een toevluchtsoord voor veel internationale studenten. Hoewel we de uitbater de bijnaam 'Grumpy' gaven, waren de voorzieningen in het algemeen eigenlijk goed in orde: een kleine keuken en eetkamer, goede verwarming enz. De ontbijtruimte was buiten gebruik wegens waterschade...

Kiruna ligt boven de poolcirkel, er heerste dus poolnacht. Dit moet je echter correct opvatten. Poolnacht wil zeggen dat de zon niet boven de horizon komt. Het wil niet zeggen dat het er voortdurend aardedonker is. 's Morgens is het er zo ongeveer zoals in België op een bewolkte vooravond. Later wordt het snel donkerder. Omdat wij in de periode rond volle maan kwamen, viel zelfs dat nog goed mee.

De eerste avond vertrokken we al voor een hondensledetocht. We kregen een warme overall om over de rest van onze kledij aan te trekken, evenals gevoerde laarzen en een 'vliegeniersmuts'. Ik heb het in elk geval niet koud gehad. Het enige nadeel is dat je bewegingsvrijheid nogal beperkt wordt als je zoveel lagen mee torst. Het was een nieuwe ervaring: 16 honden die onze slee met vijf personen plus menner trokken. Op onze tocht waren er twee sleden, aangezien er ook een tweede groep studenten deelnam aan de rit. Opmerkelijk: alleen de twee honden vooraan (de oudste) kennen het verschil tussen links en rechts, de rest volgt gewoon. Onderweg hielden we even halt voor een koffiepauze, vergezeld van een hapje. Typisch Zweeds!

Na de tocht was het tijd om een avondmaal te bereiden. Breng die Nederlanders maar eens bij dat er wel degelijk wortelen horen te zitten in spaghetti! Enfin, het leek hen nog te bevallen. Ze gingen het zelfs introduceren in Nederland.

De volgende dag gingen we op weg naar het IJshotel in Jukkasjárvi. Omdat er geen bussen rijden in het weekend moesten we een taxi nemen. Met vier is dit echter nog betaalbaar.
Het hotel zelf is zeker de moeite waard. Het project werd 20 jaar geleden opgezet als een kleine kunsttentoonstelling. Op een zekere dag waren er toeristen die wilden blijven overnachten, maar alle 'warme' accommodatie was al volzet. Ze beproefden dan maar hun geluk in de iglo. Blijkbaar was het een leuke ervaring. De positieve reacties leidden tot het opstarten van het eigenlijke ijshotel met sneeuw en ijskamers. Elk jaar wordt er een nieuw hotel gebouwd, elk jaar ook iets groter. Het huidige hotel beslaat zo'n 5000m². Toen we er waren was nog niet alles af. Bv. de ijskerk en enkele kamers waren nog in opbouw. Voor de opbouw vraagt men mensen van over heel de wereld om ontwerpen in te sturen. Wordt hun ontwerp gekozen, dan moeten ze het zelf nog komen bouwen. Initieel krijgen ze wel wat ondersteuning, maar daarna staan ze er toch alleen voor. Misschien een uitdaging voor de kunstzinnigen onder jullie?
Het IJshotel heeft natuurlijk ook een typische icebar, waar je drankjes krijgt in ijsglazen. In dit geval vodka, omdat er een smenwerkingsakkoord is met absolut vodka. Icebars vind je echter in vele steden (bv. Stockholm, Kopenhagen, Londen, New York,... allemaal gebouwd met ijs dat zorgvuldig werd verzameld uit de Tornerivier en eventueel getransporteerd over grote afstand.
Er worden ook ceremonieën verricht in de kerk. Zo kan je er trouwen of je kind laten dopen. Voor koele kikkers!

In de namiddag gingen we op bezoek in een klein openluchtmuseum over de Sami ('de Lappen'). Ze zijn de afstammelingen van de oorspronkelijke jagers/verzamelaars/rendierherders die in het Noorden van Scandinavië leefden. Hoewel ze iets modernere methoden en materialen aanwenden, zijn er toch nog aardig wat die de oude gebruiken blijven volgen. De meeste rendieren zijn (half) getemd en worden geweid in grote kuddes nabij het kamp dat op verschillende plaatsen wordt opgeslagen afhankelijk van de periode van het jaar. Na het koude bezoek warmden we ons aan het vuur in de Sami-tent.

Op onze voorlaatste dag verkenden we 's ochtends het stadje. Het was een leuke uitgestippelde sneeuwwandeling die ons langs enkele punten in het landschap leidde, maar ook een deel door het nabije industriegebied. In elk geval zagen we veel van de typische groene, gele of rode huizen.

Tegen 15u vertrokken we naar de ijzermijn (magnetiet, voor de geïnteresseerden). Deze is nog steeds actief: men verwacht zelfs nog wel een eeuw te kunnen delven. Van hieruit wordt het erts via het spoor naar Narvik en Luleå gevoerd, waarna het verder reist per boot naar de rest van de wereld. Het was interessant om te zien welke technieken ze daarbij gebruiken. Helaas blijft het niet zonder gevolgen: door de verzwakking van de ondergrond is men moeten beginnen met het verhuizen van Kiruna. Dit gebeurt in fasen en zou over 10 jaar voltooid moeten zijn. Het wordt vrijwel volledig bekostigd door het bedrijf achter de mijn.

Die avond ondernamen we een poging om het noorderlicht te zien. Het was al dagen bewolkt, maar de 19e was het aan het opklaren dus de kans bestond nog. We doolden een aantal uur rond op de sneeuwvlakten, regelmatig tot over onze knieën wegzakkend en wachtend tot men de lichten op de skipistes zou doven. Helaas, het noorderlicht liet zich niet zien die avond, dat hebben we dus gemist. Hoe dan ook, het was wél een leuke wandeling. Midden in de nacht nog eens opstaan om te kijken of er nog meer opklaringen waren bracht ook geen soelaas.

De laatste dag moesten we alleen nog inpakken, opkuisen, naar de luchthaven gaan en daar wachten op onze vlucht naar Stockholm. Daar aangekomen was ik nog even gastheer, aangezien mijn Leuvense kennis de volgende dag om 6u45 een vlucht naar België had. Daarvoor moet je dus rond 3u vertrekken van bij mij op kot. Met de problemen rond het winterweer waren er nog twijfels over de vlucht, maar uiteindelijk bleek alles toch in orde te zijn en kon ik zelf met mijn opruim beginnen alvorens naar België terug te keren de volgende dag, ook om 6u45. Geloof het of niet, het was nog een probleem om op de bus naar de luchthaven te geraken omdat er te veel volk stonde te wachten en de bussen vol zaten. En dat om 3u30 's nachts! Gelukkig had mijn vlucht wat vertraging, zodat ik na de nodige stress alsnog op weg kon naar on Belgenlandje, waar ik nu weer even thuis ben.

En wie weet? Misschien kom ik jullie nog wel tegen in de kerstvakantie. In elk geval wens ik iedereen een Zalig Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar: God Jul och Gott Nyår!
En veel goede moed voor de studenten...

dinsdag 7 december 2010

De eerste laatste loodjes!

Hej allihop!

Van het begin van de lessen van de tweede studieperiode in mijn laatste post, kan ik al meteen doorgaan naar het einde ervan in deze uitgave! Zaterdag volgt namelijk mijn eerste examen: 'Zweeds: Advanced Beginners'. Eigenlijk moet ik hier zelfs niet door zijn, want de studiepunten tellen toch niet mee in Leuven. Anderzijds, ik zou graag 'Zweeds 3: Intermediate level' volgen het komende semester... dus toch maar slagen dan. Voorlopig sta ik echter op de wachtlijst. De cursus is blijkbaar nogal populair...
Voor wie geïnteresseerd mocht zijn in de teksten of in de presentatie die ik geschreven heb, je kan ze terugvinden onder de sectie 'Teksten' (onder Zweden) op mijn site. En ja, ik ben me er van bewust dat 'mijn' url-forwarder(s) me in de steek laten.

Daarnaast heb ik de 16e nog een ander examen: 'Applied Programming'. Best wel leuk eigenlijk. Qua (C++) projectjes hebben we ons bijvoorbeeld beziggehouden met het automatisch naadloos aaneensluiten van geluidsbestanden (geef mij toch maar Matlab...). Een projectje dat ik vandaag mocht verdedigen was een sudoku-solver. Vanaf nu win ik dus alle prijzen in elk mogelijk dagblad...

Maar in feite had ik behoorlijk wat vrije tijd: 2 uur les op maandag, dinsdag en woensdag, en 3 uur Zweeds donderdagavond. Dus kon ik nog wat dingen gaan bezoeken of me met wat anders bezighouden.

Zo heel af en toe krijg ik nog wel eens antwoord als ik iets aan mijn mede-gouwleden in de scouts vraag. Zo vroeg Katrijn om een groepenzoeker zoals op de verbondssite staat te integreren in de gouwsite. Ik stuur dus een mailtje naar onze informaticacommissaris. Met dank voor de ondersteuning, de uitstekende groepsadministratie-database én de Google-diensten is de klus geklaard. Test het zelf op www.gouwwaas.be. Het is verbazend wat Google allemaal qua diensten aanbiedt. Ik denk dat ik voor mijn eigen site misschien ook wel wat kan gebruiken. Wordt ongetwijfeld vervolgd in de kerstvakantie...

Zoals jullie misschien weten ben ik in augustus in Uppsala geweest. Nu was ik eigenlijk van plan om op 28 november naar Sigtuna te gaan. Dat is een heel oud voorstadje van Stockholm met een prachtige kerstmarkt. Ik hoorde echter van vrienden en bekenden die zaterdag al naar Uppsala gingen voor zo'n bezoek, dus ben ik maar meegegaan. Het was best de moeite! Nu ja, de kerstmarkt zelf was ok, maar niet overdonderend. Het sneeuwde echter de hele dag, wat een echt winters karakter opwekte. Neem daar dan nog iemand uit Australië bij die nog maar nauwelijks sneeuw heeft gezien in haar leven en gewend is om Kerstmis op het strand te vieren en je krijgt een interessante combinatie.
Nog enkele zaken die ik opmerkte:
*de universiteit van Leuven verbleekt qua inrichting lichtelijk bij die van Uppsala. Kijk maar eens in de fotosectie van mijn site en vergelijk met de betonblokken die ze schijnbaar willekeurig op onze campus hebben neergeplofd.
*De kerstman in Uppsala vertelt graag verhalen aan kinderen.
*De Zweden zijn écht dol op een zgn "fika"(en op koffie). De omschrijving van een Zweedse dag, vertaald uit de uitleg van een Zweedse student: ontbijt - fika - lunch - fika - avondmaal (en veel koffie tussendoor)! Voor meer uitleg over een fika: klik hier (excuses voor het gebruik van Engels-> draag bij aan Wikipedia en vertaal zelf!).

Een minpuntje aan Zweden: de sint komt hier niet. Of toch? Op zondag 28 november kwam er een boot naar de aanlegsteiger gevaren met sinterklaas en een massa zwarte pieten aan boord, opgewacht door een ongeduldig stel jonge kinderen! Met dank aan de Nederlandse ambassade. Er waren overigens ook nog wel wat niet zo jonge 'kinderen' bij, voor wie het een leuk nostalgisch moment was. En overigens, de sint is me niet vergeten! Toen ik vandaag in mijn 'lägenhet' aankwam van de les, zat er een leuk pakket in de bus. Dank voor de goede zorgen!

Ik ben uiteindelijk ook op zoek gegaan naar winterkledij voor als ik naar Kiruna in het Noorden ga. Tip: koop geen kledij in Zweden, tenzij je geld te veel hebt. Maar in elk geval: ik zou nu zowat elke sneeuwstorm moeten kunnen overleven, zelfs als die gepaard gaat met bitterkoude windvlagen.

Tot slot: ik kom met Kerstmis even terug naar Belgie, voor diegenen die het nog niet moesten weten. Ik zal 'thuis' zijn van 22 december tot 10 januari. De aanhalingstekens vanwege het feit dat ik ook wel eens wat mensen ga opzoeken.

Vi ses i Belgien,
Lieven

zondag 21 november 2010

Bezoek en wereldbeker snowboarding

Hejhej!

Na de reis naar Rusland was het weer even gewoon worden aan de Zweedse omgeving: opnieuw naar de les, niet voortdurend een massa medestudenten (en/of Russen) om je heen,... gelukkig zijn er aardig wat foto's en de bijbehorende reacties op het Internet.
Met de lessen had ik overigens geluk (nou ja, het was wel een beetje gepland ook): ik had van elk vak maar een les gemist, en omdat ik een deel van de materie reeds in een vorig vak had behandeld is dat zeker niet problematisch.

Nu ik hier een beetje ingeburgerd begin te raken kan ik bezoek beginnen ontvangen. Zaterdag 13 november kwamen mijn zus Machteld, mijn nicht Nele en haar vriend Tim eens langs. Tim kon maar een (verlengd) weekend blijven, maar de andere twee hielden het een hele week vol op mijn kot. Gefeliciteerd!

We hebben aardig wat rondgelopen om de stad te verkennen, hier en daar eens binnen springend wanneer het ons uitkwam. Ik had natuurlijk ook nog les en labo's, maar dat was niet echt een probleem omdat ze dan de dingen konden bezoeken die ik toch al had gezien (bv. het Vasamuseum).
Daarnaast zijn er een aantal typische dingen: een zicht vanop de Katarinalift, een bezoekje aan het stadhuis, enz. We hebben ook samen typisch Zweeds eten gemaakt: köttbullar in roomsaus...

Verder zijn we ook een bezoekje gaan brengen aan Vaxholm, een toeristische uitstap in de buurt van Stockholm, bereikbaar via de gewone SL-bussen (of via de boot). In het najaar is het er echter heerlijk rustig. Alleen jammer dat het al zo vroeg donker begint te worden, dat beperkt de mogelijkheden nogal. Ook het feit dat bijna alle bezienswaardigheden sluiten om 17u helpt niet echt.

Als afsluiter zijn we naar Skansen geweest. Het is een openluchtmuseum op het eiland Djurgården dat wel wat aan Bokrijk doet denken. Je kan er allerlei ambachten zien en gebouwen van over heel Zweden. In de winter is het aanbod echter beperkt. Over een tweetal weken zal er wel meer animo zijn vanwege de kerstmarkt en ook in de zomer is er heel wat te zien. Nu was het voornamelijk buiten de gebouwen bezichtigen, af en toe toch een 'lokale bewoner' ontmoetend. Een dun wit tapijtje zorgde voor de nodige sfeer.
Helaas is er iets mis gegaan bij het nemen van de foto's (een of andere fout in het jpeg-coderingsalgoritme). Veel ervan zijn verloren gegaan, maar er zijn er nog genoeg over om de sfeer weer te geven.

Aangezien de Ryanair-vluchten vanuit Stockholm vertrekken om 6u45 en er nog een busrit van anderhalf uur nodig is om op de luchthaven te geraken moesten 'we' heel vroeg opstaan. Eerst de bus nemen naar het centraal station, vandaar de bus naar de luchthaven, dan inschepen,... gelukkig kreeg ik het bericht dat het gelukt is (Machteld was toch wat zenuwachtig denk ik :-) )

Gisteren (zaterdag 20 november) was er een evenement in Stockholm waar ik ook wel eens langs wou gaan. In het stadion ging de Stadium Winter Jam door. Een van de activiteiten op het programma was de wereldbeker snowboarden: men had een schans opgesteld en het was de bedoeling om zo vell mogelijk kunsten te vertonen. Er deed zelfs een Belg mee, maar die viel niet in de prijzen. Het was een Canadees die uiteindelijk met het goud ging lopen. Hieronder zie je zijn laatste sprong.

woensdag 10 november 2010

Russian roadtrip v2

Hejhej!

nu ska jag berätta lite mer om resan till Ryssland. Jag berättade om Hermitage museet igår, men naturligtvis finns det mycket mer att titta på! Idag kan du lära mer om, till exempel, 'den kyrkan på runnit blod' och Sankt Peter och Pauls slott. Hmm, förlåt, jag ska börja att skriva på holländska nu.

Sorry, ik kon het even niet laten. Ik ga in onze Zweedse les een presentatie geven over onze reis naar Rusland en wou alvast even oefenen. Gebruik gerust een vertaalsite om te checken wat er staat (hoewel het niet zo moeilijk is: mijn Zweeds blijft hoe dan ook erg eenvoudig).

Gisteren eindigde ik op de avond van zaterdag 6 november. Vanzelfsprekend gaan we dan verder vanaf zondagochtend. De dag begon net als zaterdag, alleen zagen de meeste gezichten er alweer een tikje vermoeider uit. Na een stevig ontbijt konden we nog eens de bus in. We vertrokken namelijk naar Pushkin, een 25-tal kilometer buiten Sint-Petersburg. Het is vernoemd naar de vermaarde dichter Alexander Pushkin (1799-1837). On eigenlijke doel was het kasteel van Catherine I (de echtgenote van Peter de Grote), dat echter voornamelijk later door tsarina Elisabeth werd uitgebouwd. Vandaar ook dat het kasteel vol hangt met E's. Het wordt ook wel Tsarskoe Selo genoemd.

Het kasteel is ontworpen door Europese architecten. Het is bedoeld om te wedijveren met Versailles. Het werd gedeeltelijk vernield tijdens de oorlog, maar men spaart kosten nog moeite om het te restaureren. Dat proces is zelfs nu nog volop aan de gang. Dat verklaart waarom het goud er zo nieuw uitziet. In 2003 werd de belangrijkste kamer van het kasteel opnieuw geopend: de barnstenen kamer ('amber room'). De gids wist ons te vertellen dat je er maar hoogstens vijf minuten binnen mag blijven. Men zegt dat het barnsteen energie uitstraalt en de langdurige blootstelling hieraan zou aanleiding geven tot onvoorspelbaar gedrag... hmmm, interessante stelling.Vooral lastig voor diegenen die de kamer hebben gebouwd... Het was niet toegelaten om foto's te nemen. Een andere opmerkelijke kamer is de grote zaal. Die kan zelfs gehuurd worden voor een feest of een concert. Nogal wat grote namen hebben hier hun opwachting gemaakt. We kregen even het idee om samen te leggen en de zaal te huren, maar uiteindelijk besloten we toch maar om hiervan af te zien, zonder zelfs maar te informeren naar de prijs.

In het kasteel is een grote verscheidenheid in de kamers op te merken die het verloop in de tijd volgt. Zo zijn er duidelijke Oosterse, maar ook klassieke invloeden te bespeuren. Verder zijn er kamers voor de meest uiteenlopende bezigheden: kamers voor kunst, voor privégesprekken, een slaapkamer, een kamer voor buitenechtelijke ontmoetingen enz. Vreemd genoeg kan ik me niet meteen een badkamer herinneren, maar een groot deel van het kasteel is nog niet toegankelijk dus zal ik me maar onthouden van commentaar over de toenmalige hygiëne. Er was een opvallend groot aantal eetkamers in verschillende stijlen. In een ervan stond speciaal gefabriceerd snoepgoed dat jaren goed blijft.

Kunst en kledij waren ook erg belangrijk. Een van onze groepsleden keek in een kamer naar het plafond en was verbaasd: het was het enige plafond dat niet bedekt was met schilderingen of mozaïeken. Wat kledij betreft, Elisabeth droeg elke dag een andere jurk. Dat kan een mooie verzameling opleveren!

Bij de uitgang hingen tal van foto's van beroemdheden die op bezoek waren geweest: Bush, Schröder, Poetin,...

's Middags konden we dan nog wat verder de stad gaan verkennen. Omdat dit onze laatste dag was wilde ik een aantal dingen zeker nog gezien hebben. Eerst en vooral is er de Sint Isaakskathedraal die een mooi panorama van de stad biedt. Alleen jammer dat het nogal druilerig/sneeuwachtig weer was, zodat het effect lichtjes werd bedorven. Om toch een zomers tintje te geven heb ik maar wat met de foto geknoeid. Binnenin de kathedraal kan je vele schilderijen bewonderen. Er is ook wat informatie over de constructie. Omdat de architect een Fransman was (de Monferrand) was er gelukkig heel wat begrijpelijke informatie voorhanden.

Mijn persoonlijke favoriet in Sint-Petersburg is de 'Church on spilled blood'. Het is een typisch Russische kerk in een verder quasi volledig naar Europees model ontworpen stad. De kleuren doen de eerste keer wat raar aan, maar uiteindelijk kan ik het toch wel waarderen. De naam verwijst naar tsaar Alexander II die op die plek werd vermoord.
Binnenin is de kerk volledig bedekt met mozaïeken. Dat is behoorlijk wat werk in geïnvesteerd. De foto aan de rechterkant geeft een idee hoe het eruitzag.



Een laatste bezoek was het 'Peter and Paul fortress'. Het ligt op een eilandje midden in de stad. Oorspronkelijk was het in hout gebouwd, maar later werd het herbouwd in steen. Er is ook een strand dat in de zomer blijkbaar een trekpleister is. Je kan er onder andere een blik werpen op de kathedraal, de St Peter poort, de markeringen van vroegere overstromingen de cellen enz. De klokken in de kathedraal zijn overigens van Belgische makelij.
Oorspronkelijk was het fort bedoeld ter verdediging van de stad, maar net toen het af was, was de oorlog met de Zweden voorbij. Het werd dan maar in gebruik genomen als politieke gevangenis. Een van de eerste gevangen was de zoon van Peter de Grote, Aleksey, die werd beschuldigd van verraad.
Daarna gingen we nog samen iets eten, Mexicaans, ter afwisseling.

De volgende dag zaten we een hele dag op de bus. Gedurende de hele tijd dat we in Sint-Petersburg waren, was er altijd wel sprake van druilerig weer of sneeuwvlagen (watersneeuw). Op onze terugweg reden we echter (voor een deel van de trip) door ongerepte sneeuwvelden onder een staalblauwe hemel. Na een uitgebreide controle aan de grens konden we doorrijden naar Turku. Er was ook nog een stop bij de duty-free grenspostwinkel. Voor velen de ultieme gelegenheid om de beloofde flessen wodka voor vrienden mee te nemen. Helaas, ik moet jullie teleurstellen, ikzelf heb geen voorraad ingeslagen.


De nacht brachten we opnieuw door op de ferry. Er was een behoorlijk goede sfeer (ooit al een drieliterfles wodka met ingebouwd pompsysteem gezien?). Later op de avond was er ook nog een karaokefeestje in een van de bars op de boot.






Terug in Stockholm namen we afscheid. Ik was een van de gelukkigen: velen kwamen uit andere delen van Zweden en moesten nog een eind reizen. Bovendien had ik geen les, wat ook niet voor iedereen gold. Nu is het wachten tot alle verhalen en foto's op internet verschijnen!

dinsdag 9 november 2010

Russian roadtrip

Dag allemaal!
Hieronder volgt het relaas van onze enige echte Russian roadtrip naar Sint-Petersburg.

De reis begon met een cruisenacht naar Turku (Finland), gevolgd door een busrit naar Sint-Petersburg. Het einde was natuurlijk net andersom.

Bij het verzamelen aan de ferry terminal was de toon al meteen gezet: het was een bont allegaartje van nationaliteiten en ideeën dat zich klaarmaakte om scheep te gaan. Eerst moesten we natuurlijk ons internationaal paspoort terugkrijgen. Dat hadden we moeten inleveren voor het verkrijgen van een visum voor Rusland. Daarin zijn ze blijkbaar heel precies: zelfs de manier waarop het aanvraagformulier afgedrukt moet worden is heel precies omschreven. Ik was al blij dat ik nog een internationaal paspoort had van de reis naar Marokko in 2007. Iedereen had echter zonder problemen een visum kunnen verkrijgen. Dit geldt overigens alleen voor de exacte duur van de reis.

Om 20u10 vertrok onze ferry dan richting Finland. De reden voor deze 'omweg' is dat er geen rechtstreekse boten zijn naar Rusland, alleen naar Finland, Talinn en Riga. Vandaar kan je dan per trein of bus verder reizen.
In de foto links kan je zien hoe de slaapvertrekken eruitzagen. Er is net voldoende ruimte voor vier personen. De foto toont ook nog een constante gedurende de trip, zijnde de geestrijke dranken. Rusland staat niet voor niets bekend als een vodka-land. Op een ferry vind je ook steeds een tax-free winkel. Laat ons het er maar op houden dat sommige mensen wel blij waren dat ze de volgende dag in de bus wat konden slapen. Natuurlijk hebben we ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om eens een kijkje op het dek te nemen. Het was wel al donker, maar op zich is het eigenlijk een heel mooi zicht om de lichten van de stad voorbij te zien glijden.

De volgende ochtend kwamen we aan in Turku om 7u35,d.w.z. Finse tijd, aangezien het daar een uur later is dan in Zweden. Daar maakten we kennis met onze buschauffeur genaamd Ossi. Hij deed gedurende de hele trip veel moeite om ons wegwijs te maken.
De bus was eigenlijk voorzien voor 58 personen. Vermits we maar met 32 waren hadden we dus veel ruimte. We zaten dus de rest van de dag op de bus, met af en toe een pauze om de benen eens te strekken of om een sigaret op te stekken (voor de rokers in de groep dan). Uiteraard waren er ook de stops om te eten. Het landschap waar we doorreden was voornamelijk erg desolaat te noemen, al kan dat ook wel te maken hebben met het bewolkte en druilerige weer.
De paspoortcontrole nam ook nogal wat tijd in beslag. Eerst komt er iemand aan de Finse zijde op de bus. Die wil gewoon zien of je in het bezit bent van een geldig paspoort. Dan kan je niemandsland binnenrijden. Aan de Russische grens komt er iemand op de bus om te kijken of je een geldig visum hebt. Dan rijd je 100m verder en moet je uitstappen en de grenspost binnengaan. De paspoorten worden een voor een gecontroleerd en je krijgt een stempel om aan te geven wanneer je Rusland binnenkwam. Ondertussen is er wat papierwerk voor onze chauffeur. Vervolgens rijd je nog 100m verder en komt er weer iemand op de bus...om te checken of iedereen een stempel heeft in zijn/haar paspoort...

Rond 19u30 kwamen we uiteindelijk aan bij het hotel. De kamers waren goed uitgerust (sanitair, meubilair, zelfs televisie). Drink alleen geen water van de kraan. Gedurende de ochtend komt er zelfs personeel langs om de kamer op te ruimen. Altijd leuk om je pyjama mooi opgevouwen boven op je kussen terug te vinden. Ik vond het alleen iets minder leuk om te weten dat men zomaar de kamers in en uit liep. Tenslotte had ik toch wel iets meer dan €100 achtergelaten. Het probleem is namelijk dat Zweden kronen heeft, Finland euro's en Rusland roebels. Drie verschillende eenheden in je portefeuille hebben kan behoorlijk storend werken.

Een van de eerste dingen die iedereen wou doen was uiteraard geld afhalen (behalve diegenen die op voorhand naar een wisselkantoor waren geweest). Ik had nog geïnformeerd bij de bank of het een probleem zou geven om geld af te halen in Rusland, maar een antwoord heb ik eigenlijk nooit gehad. Gelukkig waren er geen problemen, hoewel dat naar volgend jaar toe blijkbaar gaat veranderen.

Daarna gingen we al voor een eerste keer Sint-Petersburg verkennen. In het centrum geraken is op zich al een belevenis. De wegaanduidingen zeiden namelijk niet zo heel veel voor ons, aangezien onze kennis van het cyrillische schrift erg beperkt is. Ook met Engels kan je lang niet overal terecht. Op de een of andere manier zijn we er toch in geslaagd om de bus te nemen, hoewel de helft van de groep bijna 'gekidnapt' werd toen de bus verder wou rijden omdat er een misverstand was over de betaling. Aangezien we nog niet gegeten hadden zochten we maar op goed geluk een restaurant uit. Een tip: de pizza's die ik daar gegeten heb is absoluut af te raden!

Terugkeren hebben we dan maar met de metro gedaan. Sommige metrostations zijn echt bijzonder mooi uitgewerkt, naar men zegt om 'het bezit van het volk' in de verf te zetten. Het is opvallend om de verschillen te zien volgens de tijd waarin een station in gebruik werd genomen. We sloten de avond af met een gezellige babbel/dronk in een van de hotelkamers.

De volgende ochtend kregen we dan een Brits aandoend ontbijtbuffet voorgeschoteld. Naast de traditionele dingen zoals toast, muesli, koffie, thee, fruitsap, enz was er ook steviger kost zoals worst, aardappelpuree, quiche/eierbereidingen en nog wat andere zaken. Het was bovendien niet ongewoon om al wat opzij te zetten als middagmaal/tussendoortje. Strikt genomen was het daar niet voor bedoeld, maar de servetjestechniek kan wel eens handig zijn (om te verpakken bedoel ik).

Daarna vertrokken we voor een sightseeing tour met de bus door Sint-Petersburg. We hadden een gids die er een sport van maakte om ons van links naar rechts te laten kijken. Een keer zei ze zelfs "Now you should look simultaneously to the right and to the left"... Het was nog maar eens een druilerig weertje, maar toch was het zeker een nuttige tocht om een overzicht te krijgen van wat er allemaal te zien was in de stad en een ideeën op te doen voor een later, diepgaander bezoek. De foto toont de Sin-Isaakskathedraal. Van daaruit heb je een mooi uitzicht over heel Sint-Petersburg. Gedurende de Sovjet-periode werd ze gebruikt als museum voor atheïsme.
We gingen ook aan boord van de 'Aurora', een schip van waar de oktoberrevolutie (1917) officieel begon. Het afvuren van de boordkanonnen was het sein voor de bestorming van het Winterpaleis.
Natuurlijk zijn er nog tal van bezienswaardigheden in de stad, te veel om nu allemaal aan te halen. Onze trip eindigde bij de Hermitage, het belangrijkste museum van Rusland met werken van Michelangelo, Leonardo Da Vinci, Rembrandt, Rubens, Vlaamse wandtapijten, Klassieke kunst, Oosterse kunst, archeologische vondsten enz. Helaas, de rij was erg lang (1-2 uur aanschuiven, met voortdurende aankondigingen in het Russisch). Gelukkig hebben studenten een vrije toegang. Uiteindelijk was er echter slechts weinig tijd over om alles te bezichtigen. Nu ja, dat is bij dergelijke grote musea als het Louvre of de Hermitage altijd wel het geval: je hebt nooit genoeg tijd om alles te bekijken dat je zou willen.

's Avonds bezochten we een Russische volksdans/zangvoorstelling. Het was de moeite waard om te zien wat de dansers allemaal aanbrachten. Meestal ging het om paardansen, begeleid met live muziek, of meerstemmig gezongen liederen. Ook de variëteit in de traditionele klederdracht kon ik wel smaken.

Na de voorstelling gingen we op zoek naar een echt Russisch restaurant. Met de hulp van enkele lokale jongeren kregen we er tenslotte een te pakken, maar de zoektocht was een voorbeeld van hoe moeilijk het is om met een groep efficiënt besluiten te nemen. De setting in het restaurant was wel wat toeristisch, maar bijzonder sfeervol. Traditionele gerechten als borsj (een soort soep), pelmeni en vareniki (een soort ravioli): het was allemaal verkrijgbaar. Voeg daar nog een soort drank gebrouwen uit broodkruimels aan toe en onze maaltijd was compleet.

Daarna keerden we terug naar het hotel (net op tijd voor de laatste metro) en keuvelden nog gezellig na bij enkele vodka-shots (zelfde opmerking als eerder: naar de verhalen die ik later hoorde, was het voor sommigen meer dan enkele shots).

Tot zover een eerste verslag van de reis. Later volgt zeker meer!

dinsdag 2 november 2010

En toen was het rustig...

Hej
de tijd tussen mijn berichten blijft maar toenemen. Nu had ik echter een gegronde reden: examens!
Gelukkig zijn die nu achter de rug. Tot bijna vlak ervoor hadden we nog les en daarna was het dus even stevig doorbijten, maar ik denk wel dat ik er zonder kleerscheuren door geraakt ben. Op het moment dat ik mijn laatste examen ging doen waren de nieuwe lessen eigenlijk al een week bezig. De manier waarop de lessen worden aangereikt is echter van die aard dat het eerder een ontspanning is om naar de les te gaan. Bovendien heb ik het voordeel dat ik het begin al van een praktische kant ken. Het gaat nl. over een programmeer taal die we in een vorige les (door dezelfde prof gegeven) hebben gebruikt om een aantal projectjes te doen. Voor de geïnteresseerden, het gaat om Erlang (ontwikkeld bij Ericsson als eenvoudige concurrente taal).

Voor de examens hadden we nog een leuk HCI-project. Nou ja, het was wel vrij tijdrovend: we zijn er een hele week mee bezig geweest. We moesten met een groep van 4 een interactieve applicatie ontwerpen die gebruikt kon worden in een fitness. Dat waren vrij ruime vereisten. Het ging echter meer om het proces dan om het product, hoewel enkel het resultaat werd bekeken om er je proces uit af te leiden, aangevuld met de indruk van de assistent op basis van de dagelijkse meetings.
In ons geval was het een programma om een dieet te plannen en op te volgen, gecombineerd met een agenda/dagboek voor fitnessoefeningen. Eerst moesten we de mensen gaan uitvragen. De kern van HCI zit namelijk in 'human-centred design' (of toch voor een deel). Na het daarop volgende brainstorm- en selectieproces moesten we 'papieren prototypes' maken, wat vooral knutselwerk is. Google maar eens op 'papieren prototype'. Het volgende stadium was het maken van een powerpoint-presentatie die de functionaliteit van het product nabootst. Het eigenlijke product kwam er dus niet aan te pas. Dat zou ook wat moeilijk zijn, in één week (4 dagen). Tot slot moesten we het ontwerp van een andere groep beoordelen volgens de methode van de heuristische evaluatie (google nog maar eens...).
Die opdracht is uiteindelijk met veel succes afgerond :-)

Na nog een kort hack-bij-elkaar project voor software engineering was het dus blokken geblazen.

Nu is dat echter achter de rug. Laat ik maar gebruikmaken van de vrije tijd om eens wat meer te gaan verkennen, zowel in Stockholm als daarbuiten. Eerste afspraak: donderdag! Dan vertrek ik namelijk naar Sint-Petersburg! Deze middag had ik toch een aantal uur nodig om een Engelstalige gids te vinden. Zo heb ik al zeker iets te lezen op de bus: het zal een lange rit worden. Uiteraard zijn er ook een boel nieuwe mensen met wie ik kan kennismaken: ik ken namelijk niemand van mijn medereizigers. Benieuwd wat dat zal geven...

Ik heb net ook de melding gekregen dat mijn ticket(s) voor het einde van het semester geboekt zijn. Deze keer gaat het om een trip naar Kiruna, in het uiterste noorden van Stockholm. Noorderlicht, hondensleden, ijshotel, iglo's en veeeeeeeel sneeuw: daar valt ook wel wat te doen. Weet je dat het daar zelfs nu al om 15h donker wordt. Wat zal dat geven in december? Een zaklamp lijkt alvast onontbeerlijk!

Ondanks de ruim toegenomen vrije tijd denk ik echter niet dat ik me zal vervelen hier. Er zijn nog wel wat dingen die ik eens moet aanpakken: mijn site bijwerken/herwerken/aanvullen, de gouwsite ook eens fatsoenlijk opfrissen, teksten schrijven voor al minstens drie mensen die erom vroegen,.. en bezoek ontvangen. Mijn zus (Machteld) en nicht (Nele) komen midden november al even logeren. Eind november verwacht ik ook nog bezoek.

Zo, nu zijn jullie alweer een beetje beter op de hoogte van hoe het hier is. Ik wens jullie nog het beste toe en ga zelf nog eens de (hier nogal beroemde) avonturen van Pippi Långbyxor (in het Zweeds) herbekijken.
Vele groeten,
Lieven

zondag 3 oktober 2010

Herfststormen

Hejhej!

alweer een halve maand verder. Ik zou zeggen, er is niet veel gebeurd, maar dat is niet helemaal waar. De vraag is alleen of het veel was dat jullie mogelijkerwijs zou interesseren.

Eerst een cliché dan maar: het weer! Het begint hier stilaan herfst te worden (voor jullie denkelijk ook wel). Nu ja, meteorologisch gezien is de die uiteraard al bezig, maar je begrijpt wat ik bedoel. Een echte kleurenpracht. Desondanks is het nog niet echt koud, hooguit wat frisjes met een fikse bries. Kortom: de ideale gelegenheid om eens een mooie wandeling te maken of langs een van de vele waterwegen te gaan joggen. Helaas heb ik daar niet zo geweldig veel gelegenheid toe gehad vanwege andere zaken die mijn aandacht opslorpten. Vandaar ook de lange pauze in verslaggeving.

De lessen beginnen al naar een einde toe te gaan: over twee weken is het eerste examen (van de drie). Omdat er geen blok is, gaan intussen de lessen gewoon door. Zo is er komende week een hele projectweek van HCI (Human Computer Interaction). Toch wel het interessantste vak eigenlijk. Gelukkig maar, aangezien dat mijn specialisatie is in de master cw. Maar toch: veel lezen/leren, verslagen schrijven (12 pagina's UML diagrammen vandaag pfff) enz... de moeite. Ik was bijna vergeten hoe het was om voortdurend een kortbij deadline te hebben zoals in het secundair.

Ik heb echter wel wat leuke toekomstplannen voor november-december. De eerste week van november ga ik bijvoorbeeld naar Rusland, hoewel ik daarvoor nog het een en ander moet regelen. Eigenlijk is het een 'roadtrip' naar Sint-Petersburg via Finland. Lijkt me wel de moeite!
Eind december zou ik dan met wat bekenden naar het noorden trekken (Kiruna). Ik neem aan dat het er dan ijskoud en aardedonker zal zijn. Waar wachten we nog op?

En goed nieuws (nou ja, voor mij toch, voor jullie hangt het er van af hoe je erover denkt): ik kom met Kerstmis wel eens even terug langs in het Zuiderse België! De gelegenheid bij uitstek om die arme studenten wat bij te staan (of stilletjes te pesten): mijn examens zijn dan al voorbij, gesteld dat ik geen herexamens heb in januari, want zo werkt dat hier.

Ik wens jullie daar in België of waar dan ook alle goeds toe.
Aan mijn medekoorleden in Leuven die het zonder mijn bemoeizucht moeten stellen: ik hoop/reken erop dat de eerste repetitie een geweldig succes was en dat jullie er een fantastisch jaar van maken.

Het zou nu wel even kunnen duren voor het volgende bericht doorsijpelt tot op de site. Tot de volgende keer!

Groeten,
Lieven