Våren är här

Hej!

bij het einde van de derde studieperiode is de lente in Zweden aangekomen. Nu ja, ik veronderstel dat het in België een stuk warmer is, maar toch.
De lessen zijn intussen afgelopen en de examenweek is begonnen. Desondanks heb ik zelf geen examens. De evaluatie van mijn laatste vakken rust enerzijds op het bijwonen van en actief bijdragen tot een aantal seminaries, en anderzijds worden we ook verwacht een paper van iets minder dan 10 pagina's te schrijven. Voor de geïnteresseerden onder jullie: voor Philosophy of Science schrijf ik over 'Engineering and its relation to Science'; voor Intercultural Commmunication gaat het over 'Cultural issues in a digital world', een soort bespreken en beargumenteren van culturele invloeden in HCI-onderzoek.
Eigenlijk zijn beide papers al af, alleen lijkt enige revisie misschien hier en daar nog aangewezen.

Begin maart zijn mijn ouders op bezoek gekomen. Het was voor hen een mooie gelegenheid om de stad eens te komen bezoeken (nog afgezien van de vele voordelen van mijn onovertroffen gezelschap...). De klassiekers passeerden andermaal de revue: Skansen, Vasamuseet, Gamla Stan enz. Misschien ideaal als inleiding om eind juni opnieuw langs te komen?

Gisteren was het een enigszins bijzondere dag (nu ja, elk jaar komt die toch een keer terug). Een extra jaartje is aan mijn afgelegde levensloop toegevoegd. Benieuwd wat 22 zijn zo anders maakt...
Om dat jaar goed te starten ben ik al meteen gaan skiën in Zuid-Stockholm. De sneeuw is (in de stad zelf) zo goed als weggesmolten nu, maar er lag nog genoeg om alle pistes operationeel te houden. Helaas is mijn ervaring met de skilatten veeleer beperkt (d.w.z. ik heb het ooit een middag lang gedaan). Vandaar dat het aantal valpartijen (al dan niet spectaculair) eerder hoog lag. Een troost: ik was niet de enige voor wie dat gold. Ik heb verder ook de grenzen van de stevigheid van aluminium stokken ten opzicht van het menselijk scheenbeen verkend. Resultaat: een kromme stok. Al bij al, op wat spierpijn na zijn er geen lichamelijke klachten na mijn acrobatie.

Dus tja, nu moet ik alleen nog wat schrijven en dan beginnen de volgende lessen alweer. In het Zweeds ditmaal. Vreemd om me te realiseren dat het jaar dan al voor driekwart voorbij is.

med vänliga hälsningar,
Lieven

Scène 3, act 2: halfweg

Hejhej,

weer even wat berichtgeving uit het (momenteel vrij) koude en ondergesneeuwde Stockholm.
Het kan misschien geen kwaad even aan te halen wat ik aan mijn site heb toegevoegd. Ten eerste zijn er meer foto's beschikbaar (o.a. over Lund en het Nordiska Museet), en verder heb ik ook mijn eerste Zweedse tekst van het derde niveau toegevoegd. Tenslotte zijn er nog wat kleine wijzigingen zoals aanpassingen in de tekst over Pati Pati en het toevoegen van de RoM-sectie op de site (ten lange leste). Voor hen die deze blog lezen los van de site: ga gerust op zoek, het is niet moeilijk te vinden (misschien zelfs iets té gemakkelijk...).

Voor de lessen begonnen ben ik nog eens op museumuitstap gegaan. Om eventuele vragen voor te zijn: neen, ik heb ze intussen nog niet allemaal bezocht. Het aantal musea in Stockholm is zo groot dat ik daar toch wel aardig wat extra tijd in zou kunnen steken, gesteld dat ik daar op uit zou zijn. Niet alles is overigens even interessant. Het Nordiska Museet valt echter niet in die laatste categorie. De buitenzijde van het gebouw is al de moeite van het bewonderen waard, maar de binnenkant toch net iets meer. De tentoonstellingen gaan voornamelijk over het Zweedse land en volk, hun gewoonten, kledij, tradities en de Sami ('de Lappen'). Er zijn echter ook regelmatig tijdelijke tentoonstellingen over vreemdere zaken. Toen ik er was stond er bijvoorbeeld een opstelling rond de kunst van het 'dandy-zijn'. Ik moet denk ik toch nog wat oefenen wat dat betreft...

Daarna begonnen de lessen weer. Beter gezegd: dat zou toch zou moeten zijn. Het bleek echter niet zo vanzelfsprekend om de voorgestelde lessen ook daadwerkelijk te volgen.

De derde lessenreeks Zweeds (Intermediate level) was geen probleem. Hoewel ik op de wachtlijst stond, wist ik ruim op voorhand dat ik effectief deel uitmaakte van een groep. Het bouwt (uiteraard) voort op de vorige cursussen en breidt nog uit. Er ligt wel meer nadruk op het mondelinge gedeelte en het praktisch gebruik van Zweeds in allerhande contexten, ook wetenschappelijke. De lessen zijn nu bijvoorbeeld helemaal in het Zweeds. Wie geïnteresseerd is: mijn opstellen staan op de site, zoals ook vroeger het geval was. Je kan steeds Google translate gebruiken ("Google, je vriend"). Misschien moet ik later toch maar eens een vertaling voorzien.

Daarnaast is er ook Philosophy of Science. Het lessenrooster was bijzonder moeilijk terug te vinden, maar ze waren zich er blijkbaar van bewust: ik kreeg daags voor de eerste les nog telefoon om te vragen of ik het gevonden had. De lessen gaan o.a. over rationaliteit, de geldigheid van inductie, de deductieve methode, het ideaal van het wetenschappelijk realisme enz. Bijzonder interessant. Het boek telt zo'n 1300 pagina's. Gelukkig behandelen we het ten eerste niet helemaal, en ten tweede is er geen echt examen, maar moeten we een paper schrijven.

Als laatste ging ik ook Affective Interaction volgen (een 'Mens-machineinteractie'-vak). Ik hoorde er een hele tijd niets van, ook niet toen ik er mijn coördinator naar vroeg. Uiteindelijk stuur ik dan maar zelf een mail naar de verantwoordelijk professor. Antwoord: 'Oeps sorry, dat vak wordt dit jaar niet gegeven!' De database is dus niet helemaal up-to-date. Ik moest dan in zeven haasten een vervangend vak zien te vinden. Nu, een echt equivalent was er niet. Zowat het beste dat ik kon kiezen was Intercultural Communication, hoewel het voor mijn richting toch ergens lichtjes off topic is. Na wat gebakkelei met Leuven denk ik echter dat ze het wel zullen aanvaarden, zelfs als HCI-vak. Ik ben blij dat ik het gekozen heb. Een van de eerste opdrachten was op bezoek gaan in het Zweedse gerechtsgebouw en daar een rechtszaak bijwonen om de communicatie tussen de verschillende actoren te bestuderen. Dat was natuurlijk in het Zweeds. Ik was verbaasd hoeveel ik er al van verstond, maar toch blij dat mijn Zweedse medestudenten de rest konden uitleggen. Ook dit vak heeft geen examen, maar wel aardig wat leesvoer en een paper. Het leukste en tegelijk het vervelendste aan die papers is dat je totaal geen richtlijn hebt qua inhoud: kies zelf maar iets dat verband houdt met de leerstof...

De voorbije week kreeg ik nog eens bezoek, uit Leuven ditmaal. Ik had redelijk wat tijd om Stockholm mee te gaan verkennen. Hierbij kwamen de typische zaken aan bod: een algemene rondleiding over de eilanden, de oude stad, het stadhuis,... O ja, ook de grootste IKEA van de wereld wou ze niet missen. Toch zaten er ook voor mij wat nieuwigheden tussen: het Fotografiska museet en Drottningholm had ik zelf nog niet bezocht. Dat laatste is het kasteel waar de koninklijke familie woont, in tegenstelling tot het slot in de oude stad. Helaas kan je er op weekdagen niet binnengaan, maar er is ook een heel park rond dat wel toegankelijk is.
Het begon hier ook nog eens te sneeuwen. De hele voorgaande week was het vrij warm geweest (d.w.z. net rond het vriespunt) en de meeste sneeuw was gesmolten. Nu viel er ineens binnen de 36h een centimeter of 15. De bussen konden er van meespreken. Het is dus niet alleen in België dat het openbaar vervoer lam ligt bij winterweer.
Misschien komen van dit bezoek nog foto's op mijn site, maar dat hangt er van af of de fotografe in kwestie die wil/zal doorspelen, want ik heb er zelf geen gemaakt...

Tussendoor ben ik begonnen met kronieken schrijven, hoewel ik het niet meteen een 'Ab urbe condita' zou noemen. Het gaat over de geschiedenis van Pati Pati, het (vernieuwd) solidariteitskoor in Leuven. Voor geïnteresseerden: binnenkort kan je alles lezen op hun site.

Klaar voor het tweede semester!

Hej allihop!

eerst en vooral: aan iedereen nog eens een schitterend 2011 toegewenst, al is het dan twee weken na datum. Dat we er dit jaar wel eens in mogen slagen die goede voornemens daadwerkelijk te volbrengen!

De voorbije weken was ik even weer thuis om Kerst en Nieuwjaar te vieren. Het was een verademing om voor het eerst na drie jaar weer een kerstvakantie te hebben die vrij was van blokbelasting. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om wat heen en weer te reizen in België, o.a. een aantal keer naar Leuven (bv. zingen in het ziekenhuis op 22 december), Rotterdam, familiefeest in Antwerpen, enz. Voor hen die ik in Leuven niet gezien heb (ik kreeg al klachten van een medestudente): in juli kom ik wel weer terug. Normaal gezien in de tussentijd dus niet meer.

Verder heb ik ook nog wat afspraken gemaakt met potentiële bezoekers. Er zou nog wel wat volk langskomen in het tweede semester. Mocht je nu denken: 'En waarom ik/wij niet?', stuur me dan maar een mailtje en dan zien we wel verder...

Ondertussen ben ik teruggekeerd in mijn lägenhet in Stockholm en staat het nieuwe semester voor de deur. In principe begint het morgen, maar ik heb nog steeds geen lesschema gekregen. Ook hier dus: lang leve de administratie. Voor een vak kon ik het uiteindelijk ergens terugvinden (gesteld dat dat klopt), voor Zweeds is het steeds op maandagavond, beginnende vanaf de 24e, en voor mijn tweede HCI-vak weet ik zelfs niet eens of dat daadwerkelijk doorgaat! Ik zal morgen mijn coördinator nog maar eens gaan aanspreken want via mail vlot het toch niet echt schitterend.

Voor de eerste keer hier in Zweden (en eigenlijk ook elders) ben ik bij de IKEA langs geweest. Op zich wel eens leuk om door te lopen, en de 'kaffe och bulle' (fika) staat er zo'n 4x lager geprijsd dan elders. Vanwege het typisch Zweedse karakter mocht ik dit toch niet laten schieten.

Voor het nieuwe semester begon wou ik er nog van profiteren om even wat verder weg te trekken naar het Zuiden van Zweden, met name Lund. Het speelde natuurlijk ook wel mee dat een van mijn Kiruna-gezellen daar verbleef en zo vriendelijk was me onderdak te verschaffen voor ze zelf definitief terug naar België vertrekt (om daar nog een examen mee te doen - pff, mij niet gezien). Met de snelste trein ben je ongeveer 4 uur en een kwartier onderweg. Zoals ik al eens eerder heb verteld, boek je hier een ticket voor een specifieke treinreis, niet voor het traject, en kan de prijs sterk variëren afhankelijk van het tijdstip. Het een en ander zorgde er dus voor dat ik vrijdag om 5.21 op het station was. Nog een geluk dat ik de eerste metro daarheen kon nemen!

Ten lange leste arriveerde ik in Lund. Vlak bij het station is een verouderde trein heringericht als jeugdherberg. Het was een slaaptrein, met drie bedden per coupé, en dat is zo gelaten. Sommige wagons zijn wel omgebouwd voor extra sanitaire voorzieningen natuurlijk! Een boot in Stockholm, een trein in Lund,... men is hier wel origineel met de setting van de jeugdherbergen. Zou ik nog ergens een vliegtuig tegenkomen?

Lund is eens studentenstad, net zoals Leuven. Zelfs de populatie is ongeveer even groot (rond de 35.000). De stad is ook in dezelfde periode gebouwd (10e eeuw), maar de Leuvense universiteit is ouder. Bij de stichting van Lund was Skåne (de omliggende regio) in de handen van de Denen. De architectuur van de stad is dan ook eerder Deens, zegt men. Ik heb geen Deens referentiemateriaal om mee te vergelijken.

Lund is niet bijzonder groot. Ik was er op bezoek van vrijdagochtend tot zondagochtend, d.w.z. twee volle dagen. Volgens mijn gastvrouw heb ik het meeste wel gezien. Dit omvat o.a. Kulturen, het Skisserna museet, het Domkyrka en historiska museet, de botaniska trädgården etc.
In Zweden heeft men helaas de onhebbelijk gewoonte om musea pas te openen vanaf 12u en ze om 16 of 17u al te sluiten. Een korte tijd die uiteraard voor allemaal overlapt. Toen ik vrijdagochtend aankwam moest ik dus nog een uur of twee wachten. Een mooi moment om de Botaniska trädgården te bezoeken. Die is te vergelijken met de Kruidtuin in Leuven. Het is alleen een beetje vervelend als je allerlei naambordjes boven de sneeuw ziet uitsteken en de desbetreffende planten verborgen blijven. Er was dus zeker nog tijd om even te kuieren in de stad.

's Middags bezocht ik eerst Kulturen. Het is een openluchtmuseum waar men allerlei huizen uit verschillende periodes en sociale klassen heeft heropgebouwd. Je kan er bovendien ook binnengaan en verschillende tentoonstellingen bekijken. Enerzijds over de inrichting van de huizen zelf, maar ook over textiel, landbouw, wapens, sociale standen, glaswerk, visserij, drukwerk enz. De moeite waard!

Daarna ontmoette ik mijn gastvrouw, die daarvoor nog examen had gehad. We hebben een kijkje genomen in het Domkyrkomuseet en Historiska museet, maar er was nogal veel gelijkaardigs voorgesteld.

's Avonds brachten we een 'bezoekje' aan een van de Nations met enkele van haar studievrienden (of vrienden van die studievrienden). Een Nation is een concept dat ze in Stockholm niet echt gebruiken, maar in Uppsala (en Lund) wel. Het is zoiets als de faculteitsbars in Leuven, maar dan per geografische streek. Op zich is de indeling arbitrair, want als je eenmaal lid bent van een ervan kan je overal terecht.

Zaterdag bezochten we de serres in de kruidtuin, waar men allerhande uitheemse planten kan bewonderen: palmbomen, drosera's, cactussen, ... (EDIT: een opmerkzame volger wees me er op dat een drosera inheems is in België).
Tegen 15u liepen we even binnen in de kathedraal. Daar staat namelijk een astronomisch uurwerk dat om 12u en 15u in werking treedt. Dat wil zeggen: de deurtjes gaan open en er volgt een optocht van de drie koningen. We waren er alleen nog niet goed uit hoe je nu eigenlijk precies het uur kon aflezen, hoewel maand, dag, heilige van de dag, teken van de dierenriem, maanstand etc geen problemen stelde. Toch een vrij essentieel punt.
Tot slot gingen we naar het schetsmuseum. Het gaat hier niet alleen om schetsen op papier, maar ook om probeersels voor beeldhouwwerken en dergelijke. Het was meestal hedendaagse kunst. Ik vond het misschien niet allemaal even mooi, maar het was alleszins interessant.

Op zondag moest ik dan weer relatief vroeg eruit om me een weg te zoeken naar het station aan de andere kant van Lund. Geen problemen gehad en 4 uurtjes slapen later was ik alweer in Stockholm.

En nu is het dus tijd om weer boeken te gaan kopen voor het nieuwe semester, mijn coördinator te stalken zodat hij mijn administratie in orde brengt en daarna opnieuw als een ijverige student aan de slag te gaan. Studenten in België hebben nu minder geluk: veel succes met de examens!!

Borta bra men hemma bäst!

Na 5 lange maanden in het buitenland ben ik uiteindelijk weer thuis. En voor het eerst in jaren is het ook nog eens werkelijk kerstvakantie! Mijn examens in Zweden zijn immers al afgelopen. Nu is het wachten op de resultaten. Zweeds zou normaal gezien zeker in orde moeten zijn. Bij Applied Programming zat ik er eerlijk gezegd maar slaperig bij, maar ook dat zou nog wel goed moeten komen.

De examens waren nog maar net achter de rug (16 december) of ik mocht me al gereedmaken voor een reis naar Kiruna in het Noorden (17-20 december). Kort daarop zou ik dan naar België vertrekken (22 december).

Maar eerst Kiruna dus. We gingen er met 4 mensen heen: een vriendin uit Leuven die in Lund studeert (in het Zuiden van Zweden) en twee van haar Nederlandse kennissen. We konden dus nog eens gewoon Nederlands praten. Hoewel, met die Nederlanders heb je regelmatig wel eens wat spraakverwarring. We hebben zelfs een kort woordenboek opgebouwd.

De vlucht met SAS verliep zonder problemen, op wat vertraging omwille van deicing na. We logeerden in the Yellow House, een toevluchtsoord voor veel internationale studenten. Hoewel we de uitbater de bijnaam 'Grumpy' gaven, waren de voorzieningen in het algemeen eigenlijk goed in orde: een kleine keuken en eetkamer, goede verwarming enz. De ontbijtruimte was buiten gebruik wegens waterschade...

Kiruna ligt boven de poolcirkel, er heerste dus poolnacht. Dit moet je echter correct opvatten. Poolnacht wil zeggen dat de zon niet boven de horizon komt. Het wil niet zeggen dat het er voortdurend aardedonker is. 's Morgens is het er zo ongeveer zoals in België op een bewolkte vooravond. Later wordt het snel donkerder. Omdat wij in de periode rond volle maan kwamen, viel zelfs dat nog goed mee.

De eerste avond vertrokken we al voor een hondensledetocht. We kregen een warme overall om over de rest van onze kledij aan te trekken, evenals gevoerde laarzen en een 'vliegeniersmuts'. Ik heb het in elk geval niet koud gehad. Het enige nadeel is dat je bewegingsvrijheid nogal beperkt wordt als je zoveel lagen mee torst. Het was een nieuwe ervaring: 16 honden die onze slee met vijf personen plus menner trokken. Op onze tocht waren er twee sleden, aangezien er ook een tweede groep studenten deelnam aan de rit. Opmerkelijk: alleen de twee honden vooraan (de oudste) kennen het verschil tussen links en rechts, de rest volgt gewoon. Onderweg hielden we even halt voor een koffiepauze, vergezeld van een hapje. Typisch Zweeds!

Na de tocht was het tijd om een avondmaal te bereiden. Breng die Nederlanders maar eens bij dat er wel degelijk wortelen horen te zitten in spaghetti! Enfin, het leek hen nog te bevallen. Ze gingen het zelfs introduceren in Nederland.

De volgende dag gingen we op weg naar het IJshotel in Jukkasjárvi. Omdat er geen bussen rijden in het weekend moesten we een taxi nemen. Met vier is dit echter nog betaalbaar.
Het hotel zelf is zeker de moeite waard. Het project werd 20 jaar geleden opgezet als een kleine kunsttentoonstelling. Op een zekere dag waren er toeristen die wilden blijven overnachten, maar alle 'warme' accommodatie was al volzet. Ze beproefden dan maar hun geluk in de iglo. Blijkbaar was het een leuke ervaring. De positieve reacties leidden tot het opstarten van het eigenlijke ijshotel met sneeuw en ijskamers. Elk jaar wordt er een nieuw hotel gebouwd, elk jaar ook iets groter. Het huidige hotel beslaat zo'n 5000m². Toen we er waren was nog niet alles af. Bv. de ijskerk en enkele kamers waren nog in opbouw. Voor de opbouw vraagt men mensen van over heel de wereld om ontwerpen in te sturen. Wordt hun ontwerp gekozen, dan moeten ze het zelf nog komen bouwen. Initieel krijgen ze wel wat ondersteuning, maar daarna staan ze er toch alleen voor. Misschien een uitdaging voor de kunstzinnigen onder jullie?
Het IJshotel heeft natuurlijk ook een typische icebar, waar je drankjes krijgt in ijsglazen. In dit geval vodka, omdat er een smenwerkingsakkoord is met absolut vodka. Icebars vind je echter in vele steden (bv. Stockholm, Kopenhagen, Londen, New York,... allemaal gebouwd met ijs dat zorgvuldig werd verzameld uit de Tornerivier en eventueel getransporteerd over grote afstand.
Er worden ook ceremonieën verricht in de kerk. Zo kan je er trouwen of je kind laten dopen. Voor koele kikkers!

In de namiddag gingen we op bezoek in een klein openluchtmuseum over de Sami ('de Lappen'). Ze zijn de afstammelingen van de oorspronkelijke jagers/verzamelaars/rendierherders die in het Noorden van Scandinavië leefden. Hoewel ze iets modernere methoden en materialen aanwenden, zijn er toch nog aardig wat die de oude gebruiken blijven volgen. De meeste rendieren zijn (half) getemd en worden geweid in grote kuddes nabij het kamp dat op verschillende plaatsen wordt opgeslagen afhankelijk van de periode van het jaar. Na het koude bezoek warmden we ons aan het vuur in de Sami-tent.

Op onze voorlaatste dag verkenden we 's ochtends het stadje. Het was een leuke uitgestippelde sneeuwwandeling die ons langs enkele punten in het landschap leidde, maar ook een deel door het nabije industriegebied. In elk geval zagen we veel van de typische groene, gele of rode huizen.

Tegen 15u vertrokken we naar de ijzermijn (magnetiet, voor de geïnteresseerden). Deze is nog steeds actief: men verwacht zelfs nog wel een eeuw te kunnen delven. Van hieruit wordt het erts via het spoor naar Narvik en Luleå gevoerd, waarna het verder reist per boot naar de rest van de wereld. Het was interessant om te zien welke technieken ze daarbij gebruiken. Helaas blijft het niet zonder gevolgen: door de verzwakking van de ondergrond is men moeten beginnen met het verhuizen van Kiruna. Dit gebeurt in fasen en zou over 10 jaar voltooid moeten zijn. Het wordt vrijwel volledig bekostigd door het bedrijf achter de mijn.

Die avond ondernamen we een poging om het noorderlicht te zien. Het was al dagen bewolkt, maar de 19e was het aan het opklaren dus de kans bestond nog. We doolden een aantal uur rond op de sneeuwvlakten, regelmatig tot over onze knieën wegzakkend en wachtend tot men de lichten op de skipistes zou doven. Helaas, het noorderlicht liet zich niet zien die avond, dat hebben we dus gemist. Hoe dan ook, het was wél een leuke wandeling. Midden in de nacht nog eens opstaan om te kijken of er nog meer opklaringen waren bracht ook geen soelaas.

De laatste dag moesten we alleen nog inpakken, opkuisen, naar de luchthaven gaan en daar wachten op onze vlucht naar Stockholm. Daar aangekomen was ik nog even gastheer, aangezien mijn Leuvense kennis de volgende dag om 6u45 een vlucht naar België had. Daarvoor moet je dus rond 3u vertrekken van bij mij op kot. Met de problemen rond het winterweer waren er nog twijfels over de vlucht, maar uiteindelijk bleek alles toch in orde te zijn en kon ik zelf met mijn opruim beginnen alvorens naar België terug te keren de volgende dag, ook om 6u45. Geloof het of niet, het was nog een probleem om op de bus naar de luchthaven te geraken omdat er te veel volk stonde te wachten en de bussen vol zaten. En dat om 3u30 's nachts! Gelukkig had mijn vlucht wat vertraging, zodat ik na de nodige stress alsnog op weg kon naar on Belgenlandje, waar ik nu weer even thuis ben.

En wie weet? Misschien kom ik jullie nog wel tegen in de kerstvakantie. In elk geval wens ik iedereen een Zalig Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar: God Jul och Gott Nyår!
En veel goede moed voor de studenten...

De eerste laatste loodjes!

Hej allihop!

Van het begin van de lessen van de tweede studieperiode in mijn laatste post, kan ik al meteen doorgaan naar het einde ervan in deze uitgave! Zaterdag volgt namelijk mijn eerste examen: 'Zweeds: Advanced Beginners'. Eigenlijk moet ik hier zelfs niet door zijn, want de studiepunten tellen toch niet mee in Leuven. Anderzijds, ik zou graag 'Zweeds 3: Intermediate level' volgen het komende semester... dus toch maar slagen dan. Voorlopig sta ik echter op de wachtlijst. De cursus is blijkbaar nogal populair...
Voor wie geïnteresseerd mocht zijn in de teksten of in de presentatie die ik geschreven heb, je kan ze terugvinden onder de sectie 'Teksten' (onder Zweden) op mijn site. En ja, ik ben me er van bewust dat 'mijn' url-forwarder(s) me in de steek laten.

Daarnaast heb ik de 16e nog een ander examen: 'Applied Programming'. Best wel leuk eigenlijk. Qua (C++) projectjes hebben we ons bijvoorbeeld beziggehouden met het automatisch naadloos aaneensluiten van geluidsbestanden (geef mij toch maar Matlab...). Een projectje dat ik vandaag mocht verdedigen was een sudoku-solver. Vanaf nu win ik dus alle prijzen in elk mogelijk dagblad...

Maar in feite had ik behoorlijk wat vrije tijd: 2 uur les op maandag, dinsdag en woensdag, en 3 uur Zweeds donderdagavond. Dus kon ik nog wat dingen gaan bezoeken of me met wat anders bezighouden.

Zo heel af en toe krijg ik nog wel eens antwoord als ik iets aan mijn mede-gouwleden in de scouts vraag. Zo vroeg Katrijn om een groepenzoeker zoals op de verbondssite staat te integreren in de gouwsite. Ik stuur dus een mailtje naar onze informaticacommissaris. Met dank voor de ondersteuning, de uitstekende groepsadministratie-database én de Google-diensten is de klus geklaard. Test het zelf op www.gouwwaas.be. Het is verbazend wat Google allemaal qua diensten aanbiedt. Ik denk dat ik voor mijn eigen site misschien ook wel wat kan gebruiken. Wordt ongetwijfeld vervolgd in de kerstvakantie...

Zoals jullie misschien weten ben ik in augustus in Uppsala geweest. Nu was ik eigenlijk van plan om op 28 november naar Sigtuna te gaan. Dat is een heel oud voorstadje van Stockholm met een prachtige kerstmarkt. Ik hoorde echter van vrienden en bekenden die zaterdag al naar Uppsala gingen voor zo'n bezoek, dus ben ik maar meegegaan. Het was best de moeite! Nu ja, de kerstmarkt zelf was ok, maar niet overdonderend. Het sneeuwde echter de hele dag, wat een echt winters karakter opwekte. Neem daar dan nog iemand uit Australië bij die nog maar nauwelijks sneeuw heeft gezien in haar leven en gewend is om Kerstmis op het strand te vieren en je krijgt een interessante combinatie.
Nog enkele zaken die ik opmerkte:
*de universiteit van Leuven verbleekt qua inrichting lichtelijk bij die van Uppsala. Kijk maar eens in de fotosectie van mijn site en vergelijk met de betonblokken die ze schijnbaar willekeurig op onze campus hebben neergeplofd.
*De kerstman in Uppsala vertelt graag verhalen aan kinderen.
*De Zweden zijn écht dol op een zgn "fika"(en op koffie). De omschrijving van een Zweedse dag, vertaald uit de uitleg van een Zweedse student: ontbijt - fika - lunch - fika - avondmaal (en veel koffie tussendoor)! Voor meer uitleg over een fika: klik hier (excuses voor het gebruik van Engels-> draag bij aan Wikipedia en vertaal zelf!).

Een minpuntje aan Zweden: de sint komt hier niet. Of toch? Op zondag 28 november kwam er een boot naar de aanlegsteiger gevaren met sinterklaas en een massa zwarte pieten aan boord, opgewacht door een ongeduldig stel jonge kinderen! Met dank aan de Nederlandse ambassade. Er waren overigens ook nog wel wat niet zo jonge 'kinderen' bij, voor wie het een leuk nostalgisch moment was. En overigens, de sint is me niet vergeten! Toen ik vandaag in mijn 'lägenhet' aankwam van de les, zat er een leuk pakket in de bus. Dank voor de goede zorgen!

Ik ben uiteindelijk ook op zoek gegaan naar winterkledij voor als ik naar Kiruna in het Noorden ga. Tip: koop geen kledij in Zweden, tenzij je geld te veel hebt. Maar in elk geval: ik zou nu zowat elke sneeuwstorm moeten kunnen overleven, zelfs als die gepaard gaat met bitterkoude windvlagen.

Tot slot: ik kom met Kerstmis even terug naar Belgie, voor diegenen die het nog niet moesten weten. Ik zal 'thuis' zijn van 22 december tot 10 januari. De aanhalingstekens vanwege het feit dat ik ook wel eens wat mensen ga opzoeken.

Vi ses i Belgien,
Lieven

Bezoek en wereldbeker snowboarding

Hejhej!

Na de reis naar Rusland was het weer even gewoon worden aan de Zweedse omgeving: opnieuw naar de les, niet voortdurend een massa medestudenten (en/of Russen) om je heen,... gelukkig zijn er aardig wat foto's en de bijbehorende reacties op het Internet.
Met de lessen had ik overigens geluk (nou ja, het was wel een beetje gepland ook): ik had van elk vak maar een les gemist, en omdat ik een deel van de materie reeds in een vorig vak had behandeld is dat zeker niet problematisch.

Nu ik hier een beetje ingeburgerd begin te raken kan ik bezoek beginnen ontvangen. Zaterdag 13 november kwamen mijn zus Machteld, mijn nicht Nele en haar vriend Tim eens langs. Tim kon maar een (verlengd) weekend blijven, maar de andere twee hielden het een hele week vol op mijn kot. Gefeliciteerd!

We hebben aardig wat rondgelopen om de stad te verkennen, hier en daar eens binnen springend wanneer het ons uitkwam. Ik had natuurlijk ook nog les en labo's, maar dat was niet echt een probleem omdat ze dan de dingen konden bezoeken die ik toch al had gezien (bv. het Vasamuseum).
Daarnaast zijn er een aantal typische dingen: een zicht vanop de Katarinalift, een bezoekje aan het stadhuis, enz. We hebben ook samen typisch Zweeds eten gemaakt: köttbullar in roomsaus...

Verder zijn we ook een bezoekje gaan brengen aan Vaxholm, een toeristische uitstap in de buurt van Stockholm, bereikbaar via de gewone SL-bussen (of via de boot). In het najaar is het er echter heerlijk rustig. Alleen jammer dat het al zo vroeg donker begint te worden, dat beperkt de mogelijkheden nogal. Ook het feit dat bijna alle bezienswaardigheden sluiten om 17u helpt niet echt.

Als afsluiter zijn we naar Skansen geweest. Het is een openluchtmuseum op het eiland Djurgården dat wel wat aan Bokrijk doet denken. Je kan er allerlei ambachten zien en gebouwen van over heel Zweden. In de winter is het aanbod echter beperkt. Over een tweetal weken zal er wel meer animo zijn vanwege de kerstmarkt en ook in de zomer is er heel wat te zien. Nu was het voornamelijk buiten de gebouwen bezichtigen, af en toe toch een 'lokale bewoner' ontmoetend. Een dun wit tapijtje zorgde voor de nodige sfeer.
Helaas is er iets mis gegaan bij het nemen van de foto's (een of andere fout in het jpeg-coderingsalgoritme). Veel ervan zijn verloren gegaan, maar er zijn er nog genoeg over om de sfeer weer te geven.

Aangezien de Ryanair-vluchten vanuit Stockholm vertrekken om 6u45 en er nog een busrit van anderhalf uur nodig is om op de luchthaven te geraken moesten 'we' heel vroeg opstaan. Eerst de bus nemen naar het centraal station, vandaar de bus naar de luchthaven, dan inschepen,... gelukkig kreeg ik het bericht dat het gelukt is (Machteld was toch wat zenuwachtig denk ik :-) )

Gisteren (zaterdag 20 november) was er een evenement in Stockholm waar ik ook wel eens langs wou gaan. In het stadion ging de Stadium Winter Jam door. Een van de activiteiten op het programma was de wereldbeker snowboarden: men had een schans opgesteld en het was de bedoeling om zo vell mogelijk kunsten te vertonen. Er deed zelfs een Belg mee, maar die viel niet in de prijzen. Het was een Canadees die uiteindelijk met het goud ging lopen. Hieronder zie je zijn laatste sprong.

Russian roadtrip v2

Hejhej!

nu ska jag berätta lite mer om resan till Ryssland. Jag berättade om Hermitage museet igår, men naturligtvis finns det mycket mer att titta på! Idag kan du lära mer om, till exempel, 'den kyrkan på runnit blod' och Sankt Peter och Pauls slott. Hmm, förlåt, jag ska börja att skriva på holländska nu.

Sorry, ik kon het even niet laten. Ik ga in onze Zweedse les een presentatie geven over onze reis naar Rusland en wou alvast even oefenen. Gebruik gerust een vertaalsite om te checken wat er staat (hoewel het niet zo moeilijk is: mijn Zweeds blijft hoe dan ook erg eenvoudig).

Gisteren eindigde ik op de avond van zaterdag 6 november. Vanzelfsprekend gaan we dan verder vanaf zondagochtend. De dag begon net als zaterdag, alleen zagen de meeste gezichten er alweer een tikje vermoeider uit. Na een stevig ontbijt konden we nog eens de bus in. We vertrokken namelijk naar Pushkin, een 25-tal kilometer buiten Sint-Petersburg. Het is vernoemd naar de vermaarde dichter Alexander Pushkin (1799-1837). On eigenlijke doel was het kasteel van Catherine I (de echtgenote van Peter de Grote), dat echter voornamelijk later door tsarina Elisabeth werd uitgebouwd. Vandaar ook dat het kasteel vol hangt met E's. Het wordt ook wel Tsarskoe Selo genoemd.

Het kasteel is ontworpen door Europese architecten. Het is bedoeld om te wedijveren met Versailles. Het werd gedeeltelijk vernield tijdens de oorlog, maar men spaart kosten nog moeite om het te restaureren. Dat proces is zelfs nu nog volop aan de gang. Dat verklaart waarom het goud er zo nieuw uitziet. In 2003 werd de belangrijkste kamer van het kasteel opnieuw geopend: de barnstenen kamer ('amber room'). De gids wist ons te vertellen dat je er maar hoogstens vijf minuten binnen mag blijven. Men zegt dat het barnsteen energie uitstraalt en de langdurige blootstelling hieraan zou aanleiding geven tot onvoorspelbaar gedrag... hmmm, interessante stelling.Vooral lastig voor diegenen die de kamer hebben gebouwd... Het was niet toegelaten om foto's te nemen. Een andere opmerkelijke kamer is de grote zaal. Die kan zelfs gehuurd worden voor een feest of een concert. Nogal wat grote namen hebben hier hun opwachting gemaakt. We kregen even het idee om samen te leggen en de zaal te huren, maar uiteindelijk besloten we toch maar om hiervan af te zien, zonder zelfs maar te informeren naar de prijs.

In het kasteel is een grote verscheidenheid in de kamers op te merken die het verloop in de tijd volgt. Zo zijn er duidelijke Oosterse, maar ook klassieke invloeden te bespeuren. Verder zijn er kamers voor de meest uiteenlopende bezigheden: kamers voor kunst, voor privégesprekken, een slaapkamer, een kamer voor buitenechtelijke ontmoetingen enz. Vreemd genoeg kan ik me niet meteen een badkamer herinneren, maar een groot deel van het kasteel is nog niet toegankelijk dus zal ik me maar onthouden van commentaar over de toenmalige hygiëne. Er was een opvallend groot aantal eetkamers in verschillende stijlen. In een ervan stond speciaal gefabriceerd snoepgoed dat jaren goed blijft.

Kunst en kledij waren ook erg belangrijk. Een van onze groepsleden keek in een kamer naar het plafond en was verbaasd: het was het enige plafond dat niet bedekt was met schilderingen of mozaïeken. Wat kledij betreft, Elisabeth droeg elke dag een andere jurk. Dat kan een mooie verzameling opleveren!

Bij de uitgang hingen tal van foto's van beroemdheden die op bezoek waren geweest: Bush, Schröder, Poetin,...

's Middags konden we dan nog wat verder de stad gaan verkennen. Omdat dit onze laatste dag was wilde ik een aantal dingen zeker nog gezien hebben. Eerst en vooral is er de Sint Isaakskathedraal die een mooi panorama van de stad biedt. Alleen jammer dat het nogal druilerig/sneeuwachtig weer was, zodat het effect lichtjes werd bedorven. Om toch een zomers tintje te geven heb ik maar wat met de foto geknoeid. Binnenin de kathedraal kan je vele schilderijen bewonderen. Er is ook wat informatie over de constructie. Omdat de architect een Fransman was (de Monferrand) was er gelukkig heel wat begrijpelijke informatie voorhanden.

Mijn persoonlijke favoriet in Sint-Petersburg is de 'Church on spilled blood'. Het is een typisch Russische kerk in een verder quasi volledig naar Europees model ontworpen stad. De kleuren doen de eerste keer wat raar aan, maar uiteindelijk kan ik het toch wel waarderen. De naam verwijst naar tsaar Alexander II die op die plek werd vermoord.
Binnenin is de kerk volledig bedekt met mozaïeken. Dat is behoorlijk wat werk in geïnvesteerd. De foto aan de rechterkant geeft een idee hoe het eruitzag.



Een laatste bezoek was het 'Peter and Paul fortress'. Het ligt op een eilandje midden in de stad. Oorspronkelijk was het in hout gebouwd, maar later werd het herbouwd in steen. Er is ook een strand dat in de zomer blijkbaar een trekpleister is. Je kan er onder andere een blik werpen op de kathedraal, de St Peter poort, de markeringen van vroegere overstromingen de cellen enz. De klokken in de kathedraal zijn overigens van Belgische makelij.
Oorspronkelijk was het fort bedoeld ter verdediging van de stad, maar net toen het af was, was de oorlog met de Zweden voorbij. Het werd dan maar in gebruik genomen als politieke gevangenis. Een van de eerste gevangen was de zoon van Peter de Grote, Aleksey, die werd beschuldigd van verraad.
Daarna gingen we nog samen iets eten, Mexicaans, ter afwisseling.

De volgende dag zaten we een hele dag op de bus. Gedurende de hele tijd dat we in Sint-Petersburg waren, was er altijd wel sprake van druilerig weer of sneeuwvlagen (watersneeuw). Op onze terugweg reden we echter (voor een deel van de trip) door ongerepte sneeuwvelden onder een staalblauwe hemel. Na een uitgebreide controle aan de grens konden we doorrijden naar Turku. Er was ook nog een stop bij de duty-free grenspostwinkel. Voor velen de ultieme gelegenheid om de beloofde flessen wodka voor vrienden mee te nemen. Helaas, ik moet jullie teleurstellen, ikzelf heb geen voorraad ingeslagen.


De nacht brachten we opnieuw door op de ferry. Er was een behoorlijk goede sfeer (ooit al een drieliterfles wodka met ingebouwd pompsysteem gezien?). Later op de avond was er ook nog een karaokefeestje in een van de bars op de boot.

Terug in Stockholm namen we afscheid. Ik was een van de gelukkigen: velen kwamen uit andere delen van Zweden en moesten nog een eind reizen. Bovendien had ik geen les, wat ook niet voor iedereen gold. Nu is het wachten tot alle verhalen en foto's op internet verschijnen!